VI SA/Wa 396/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej dyscyplinarnej na zarządcę nieruchomości postanawia: pozostawić wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. M. M. (dalej też jako skarżąca) złożyła skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej dyscyplinarnej na zarządcę nieruchomości. Po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] lutego 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie zarządzeniem referendarza sądowego skarżąca została zobowiązana do przesłania urzędowego formularza PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 28 grudnia 2015 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W związku z powyższym Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 29 lutego 2016 roku wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych pozostawiono bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła w terminie sprzeciw. W sprzeciwie skarżąca podniosła argumentację merytoryczną, przemawiającą, jej zdaniem, za zasadnością przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od postanowień wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W myśl art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (w na gruncie przedmiotowej sprawy przepis ten znajdzie zastosowanie w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w zw. z art. 2 cyt. ustawy nowelizującej). W niniejszej sprawie skarżąca została zobowiązana do przesłania urzędowego formularza PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, przy czym takiego formularza nie przedłożyła. Tymczasem, jak stanowi przepis art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Formularz ten powinien być zgodny z wzorem wprowadzonym w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Zarazem powyższe rozporządzenie, które weszło w życie w dniu 29 sierpnia 2015 roku, w § 2 ust. 3 przewiduje, że, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, że skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu, prawidłowo przesłano jej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Właściwie także poinformowano skarżącą, iż ww. formularz, wypełniony przez skarżącego, należy złożyć do Sądu w terminie 7 dni od otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Skarżąca jednakże żądanego formularza w odpowiedzi na wezwanie nie przesłała. Co więcej, również składając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 lutego 2016 r. skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Zgodnie z kolei z art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Jak podkreślił przy tym Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPS 1/08 niezachowanie, określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Natomiast brak nadania wnioskowi takiej formy skutkuje powstrzymaniem się sądu od badania zasadności żądania strony i pozostawieniem go bez rozpoznania (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 października 2005 r. sygn. akt II OZ 824/05). Mając na uwadze, iż skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, orzeczono, jak w sentencji.