VI SA/Wa 3980/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. W. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) powiększone o kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] czerwca 2015 r. ustanowiono dla skarżącej – A. M. radcę prawnego, przy czym Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu wyznaczyła dla skarżącej radcę prawnego M. W. Z akt sprawy wynika, że radca prawny M. W. na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji sporządziła i złożyła na rozprawie pismo zawierające zarzuty wobec zaskarżonej decyzji a także brała udział w rozprawie w dniu [...] listopada 2015 roku. Wniosła przy tym zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Oświadczyła zarazem, że koszty te nie zostały opłacone w części ani w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] listopada 2015 roku oddalił skargę A. M. w całości. Następnie radca prawny M. W. złożyła w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku a po jego otrzymaniu sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie przewodnim z dnia [...] lutego 2016 roku, do którego załączyła wskazaną powyżej opinię prawną, wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przypisanych. Oświadczyła przy tym, że koszty te nie zostały opłacone w części ani w całości. W myśl zaś art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku, poz. 490). Z akt sprawy wynika, że radca prawny M. W. na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji sporządziła i złożyła na rozprawie pismo zawierające zarzuty wobec zaskarżonej decyzji a także brała udział w rozprawie w dniu [...] listopada 2015 roku. Następnie wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku a po jego otrzymaniu sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 14 ust. 2 pkt 1) cyt. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest umorzenie postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego (za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji) stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Mając na uwadze, iż czynnościami podjętymi w niniejszej sprawie przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego M. W. było stawiennictwo na rozprawie oraz złożenie przez nią pisma zawierającego zarzuty wobec zaskarżonej decyzji, kwota należnego radcy prawnemu wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł. Z kolei w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony został na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, zatem prowadził sprawę już w pierwszej instancji. Tym samym należne mu wynagrodzenie wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1) cyt. rozporządzenia. Skoro stawka ta wynosiła w przedmiotowej sprawie 240 złotych, to należne radcy prawnemu M. W. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosić będzie 50% tej kwoty, czyli 120 złotych. Łącznie zatem kwota należnego radcy prawnemu M. W. wynagrodzenia wynosi 360 zł (240 zł +120 zł), przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług (23%), tj. o kwotę 82,80 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.