VI SA/Wa 3986/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3986/14 w sprawie ze skargi J.J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1584/08 dotyczącej skreślenia biegłego rewidenta postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z [...] listopada 2014 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J.J. (dalej: "skarżąca") wniosła o przywrócenie terminu na wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego m.in. w sprawie VI SA/Wa 1584/08 dotyczącej skreślenia biegłego rewidenta. W ww. piśmie zawarto także wniosek o wznowienie ww. postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 marca 2015 r. odrzucił przedmiotową skargę jako nieopartą na ustawowych podstawach wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Odpis przedmiotowego postanowienia został przekazany skarżącej przy piśmie sądowym z [...] maja 2015 r. wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z [...] czerwca 2015 r. skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, w której wniosła m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 5 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca pismami z [...] października, [...] listopada 2015 r. oraz [...] grudnia 2015 r. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie objętej złożoną skargą, nie wnosząc jednocześnie sprzeciwu od doręczonego jej 8 października 2015 r. postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami bądź rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. Jednocześnie w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W treści skargi kasacyjnej skarżąca nie wskazała, aby należała do określonego w przytoczonym przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04). W świetle powyższego stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącą, pomimo prawidłowego pouczenia o obowiązku sporządzenia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika, skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.