VI SA/Wa 3991/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: – odrzucić skargę – Pismem z dnia [...] października 2014 r. (data nadania u operatora pocztowego) A.Z. (dalej "skarżący") wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2014 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...], w sprawie wyznaczenia komornika sądowego A.Z. zastępcą komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w I. P.M. W treści postanowienia Minister Sprawiedliwości pouczył skarżącego, że na wydane postanowienie stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem tego organu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 26 września 2014 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru – w aktach administracyjnych sprawy). Pomimo powyższego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia organu, skarżący wniósł skargę na przedmiotowe postanowienie w dniu [...] października 2014 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej – k. 3 akt sądowych), kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga została zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod sygn. VI KO 316/14. Pismem z dnia [...] października 2014 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2014 r. przesłano skargę do właściwego organu, o czym poinformowano A.Z. W odpowiedzi na skargę przesłanej wraz z aktami sprawy administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ wniósł o odrzucenie skargi we względu na naruszenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważa, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej także: p.p.s.a.) skargę na postanowienie organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie skarżący wniósł skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości, kierując ją w sposób nieprawidłowy bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (tak również: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Ministra Sprawiedliwości zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] września 2014 r., natomiast nadanie skargi przez Sąd do właściwego organu administracji nastąpiło w dniu [...] października 2014 r., zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.