VI SA/Wa 40/13

WyrokWSA w Warszawie2013-06-13

Skład orzekający: Urszula Wilk, Izabela Głowacka-Klimas, Halina Emilia Święcicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze decyzji administracyjnej jest skuteczne, jeśli na kopercie i dowodzie odbioru brak jest informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce?
Ratio decidendi
Doręczenie zastępcze decyzji administracyjnej nie jest skuteczne, jeśli na kopercie i dowodzie odbioru brak jest informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce. Dla skuteczności doręczenia zastępczego niezbędne jest udokumentowanie zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej w sposób określony w art. 44 k.p.a. Brak takiej adnotacji uniemożliwia przyjęcie domniemania doręczenia.
Stan faktyczny
Skarżący M. C. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakładającej na niego karę pieniężną. Skarżący twierdził, że decyzja nie została mu doręczona z winy poczty i dowiedział się o niej dopiero w związku z czynnościami egzekucyjnymi. GITD odmówił przywrócenia terminu, uznając, że przesyłka została dwukrotnie awizowana i zwrócona jako niepodjęta, co oznaczało skuteczne doręczenie zastępcze. Skarżący powtórzył swoje argumenty w skardze do WSA.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2012 r. oraz stwierdzono, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 k.p.a. po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2011 r. o nałożeniu na M. C. kary pieniężnej w wysokości 5.900 zł – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący – M. C. we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że decyzja nie została mu doręczona z winy placówki pocztowej obsługującej rejon, gdzie zamieszkuje, podniósł, że nie otrzymał żadnego zawiadomienia o nadesłaniu przesyłki pocztowej, a o wydanej decyzji dowiedział się dopiero z chwilą wszczęcia czynności egzekucyjnych. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ administracyjny przytoczył treść art. 58 § 1 i 2 k.p.a. i wyjaśnił przesłanki, które muszą zostać spełnione, ażeby uchybiony termin mógł zostać przywrócony. Następnie powołując się na treść art. 44 k.p.a. organ wskazał, że z informacji podanych na kopercie zawierającej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2011 r. wynika, iż przesyłkę awizowano dwukrotnie: w dniu 13 grudnia 2011 r. i w dniu 20 grudnia 2011 r. Przesyłka ta nie została odebrana i w dniu 30 grudnia 2011 r. została zwrócona przez pocztę z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Organ stwierdził, że wskazane w art. 58 k.p.a. przesłanki nie zostały spełnione bowiem skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jego winy. Zauważył ponadto, że skarżący do wniosku o przywrócenie terminu nie załączył chociażby kopii reklamacji złożonej na czynności placówki pocztowej, której prawidłowość działania kwestionuje. Na powyższe postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której powtórzył argumentację z wniosku o przywrócenie terminu o braku doręczenia mu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz nieotrzymaniu żadnego zawiadomienia o nadesłaniu przesyłki pocztowej i informacji o możliwości jej odebrania w placówce pocztowej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną- zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Organ uznał, że skarżącemu została doręczona decyzja organu I instancji w ramach tzw. doręczenia zastępczego nie wskazując przy tym daty tego doręczenia. Procedurę doręczeń decyzji administracyjnych regulują przepisy Rozdziału 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zasadą jest, że doręczenie następuje do rąk adresata (art. 42 § 1, 2 i 3 k.p.a.). W razie nieobecności adresata doręczenia można dokonać za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 zd. 1 k.p.a.). W razie niemożności dokonania doręczenia w powyższy sposób, przepis art. 44 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. przewiduje możliwość zastosowania tzw. doręczenia zastępczego. W przypadku doręczenia przez pocztę, przechowuje się pismo przez okres czternastu dni w placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w powyższym siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). W takiej sytuacji, zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pozostawiono pismo w placówce pocztowej, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Instytucja doręczenia zastępczego stwarza domniemanie doręczenia. Uchybienie któremukolwiek z elementów tej procedury powoduje, iż strona zeń korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia. Podobnie przyjął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 lutego 2001 r., sygn. akt III RN 70/00 (OSNP 2001/19/574), w którym stwierdzono, iż dla skuteczności doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. niezbędne jest zawiadomienie adresata o złożeniu pisma na okres siedmiu dni we wskazanym urzędzie pocztowym. O fakcie złożenia przesyłki na określony czas w placówce pocztowej musi być zatem dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. Samo umieszczenie na kopercie zawierającej przesyłkę lub na dowodzie potwierdzającym doręczenie pisma pieczęci urzędu pocztowego i daty, czy wzmianki o awizowaniu przesyłki nie może być wystarczające do przyjęcia, że spełnione zostały przesłanki doręczenia pisma ustanowione w art. 44 k.p.a. Bezwarunkowo konieczna jest wyraźna adnotacja, że doręczyciel zawiadomił adresata o przesyłce w sposób określony w art. 44 k.p.a. (por. wyrok NSA z 23 września 2009 r., sygn. akt I OSK 1359/08, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Na znajdujących się w aktach administracyjnych potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopiach potwierdzenia odbioru i koperty zawierającej przesyłkę brak jest informacji doręczyciela, czy i w jaki sposób doręczyciel powiadomił adresata o przesyłce. Skoro zatem na przesyłce, jak i na zwrotnym poświadczeniu odbioru, brak jest informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, to tym samym nie było podstaw do przyjęcia fikcji doręczenia zastępczego. W sytuacji bowiem, gdy nie wiadomo, czy doręczyciel uczynił zadość wymogom ustanowionym w art. 44 k.p.a. doręczenia nie można uznać za dokonane. W tej sytuacji doręczenie zastępcze należy uznać za pozbawione skutków prawnych. Tym samym nie można przyjąć, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2011 r. została skutecznie doręczona skarżącemu i w konsekwencji termin do wniesienia odwołania upłynął. W związku z tym należy stwierdzić, że Główny Inspektor Transportu Drogowego błędnie uznał skuteczność doręczenia dokonanego w trybie art. 44 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku, rozstrzygając w pkt 2 na mocy art. 152 p.p.s.a., iż uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. [pic][pic][pic][pic] [pic] Dół formularza Początek formularza

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło