VI SA/Wa 4023/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...], którą to decyzją nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 91.164 zł za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek, skarżąca podała, że toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Obecna wysokość nałożonych kar wynosi 3.955.260 zł, a konieczność zapłaty tej kwoty skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Na potwierdzenie obecnej kondycji finansowej skarżąca załączyła do skargi sprawozdanie finansowe za 2013 r., bilans aktywów i pasywów na dzień [...] grudnia 2013 r. i [...] grudnia 2012 r.; rachunek zysków i strat w wersji porównującej lata 2012-2013; rachunek przepływów pieniężnych w latach 2012-2013; sprawozdanie Zarządu skarżącej z działalności za rok 2013, a także kopie licznych decyzji wymierzających skarżącej kary pieniężne. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. strona wskazała, że organ przystąpił do wyegzekwowania nałożonych kar pieniężnych. Na potwierdzenie powyższego skarżąca przedstawiła kserokopie 22 upomnień wzywających do zapłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Powyższe przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wskazuje na zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na wystąpienie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając wystąpienie tych przesłanek, nie można ograniczyć się jedynie do wysokości kary pieniężnej nałożonej w niniejszej sprawie (91.164 zł), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych nałożonych na stronę kar pieniężnych w łącznej kwocie 3.955.260 zł. Załączone do wniosku dokumenty pozwalają na dokonanie obecnej oceny sytuacji finansowej skarżącej. Biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2013 r., tj. 5.911.500,12 zł oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (79% - przy czym w dużej mierze zezwolenia te w tym roku wygasają), należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych skarżącej. Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i zwolnieniem pracowników. Podkreślenia wymaga, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 października 2008 r., sygn. akt IIOZ 741/08). Ustawodawca nie wiąże bowiem wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. W konsekwencji sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać na etapie rozpoznawania wniosku, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77). W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki, a tym samym zachodzi konieczność zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.