VI SA/Wa 4075/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta szydłowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. sygn. VI SA/Wa 4075/14 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015 r. sygn. VI SA/Wa 4075/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 14 września 2015 r. Skarga kasacyjna od powyższego wyroku została nadana listem poleconym na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 1 października 2015 r. (data stempla pocztowego). Przedmiotowa skarga kasacyjna została następnie przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 20 października 2015 r. Postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. sygn. VI SA/Wa 4075/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną złożoną w niniejszej sprawie z uwagi na wniesienie jej po terminie. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2015 r. W dniu 6 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że kopertę oraz potwierdzenie nadania przesyłki poleconej wypisywał pracownik firmy G. Zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny jak i Naczelny Sąd Administracyjny, znajdują się na tej samej ulicy i mają ten sam kod pocztowy. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego zaistniał błąd w dostarczeniu przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Badając terminowość i tryb wniesienia ww. wniosku Sąd ustalił, że został on nadany na adres właściwego Sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd przyjął więc, że wniosek ów został złożony w prawidłowym trybie i terminie. Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku podkreślić należy, że z uwagi na pewność obrotu prawnego przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminowi nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Skarżący podał, że uchybienie terminowi nastąpiło na skutek błędu w dostarczeniu przesyłki. Skarżący wskazał też, że przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną przygotowywał pracownik skarżącego. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, w której została nadana skarga kasacyjna, została ona zaadresowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest tam natomiast wskazania "za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie", zatem wbrew twierdzeniu skarżącego, nie doszło do błędu w doręczeniu ww. przesyłki. W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącego okoliczności uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie uzasadniają jego przywrócenia. Przypomnieć bowiem należy, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do takich powodów nie można zaliczyć zaniedbania pracownika, którym strona się posługuje. Nie można uznać za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu wskazanie przez stronę, że pracownik wypisywał kopertę, a zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny znajdują się na tej samej ulicy. Skarżący otrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że jeżeli strona korzysta z pomocy osób trzecich przy prowadzeniu własnych spraw, to zaniedbania osób, którymi się posługuje, obciążają ją samą, a więc nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Skarżący jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą i należycie dbający o swoje interesy, powinien zadbać o należyte wykonywanie czynności, które zleca swoim pracownikom. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2012 r., I FZ 13/12, LEX nr 1136361). Z powyższych względów Sąd uznał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.