VI SA/Wa 4075/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Pieniążka na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Decyzją z [...] sierpnia 2023 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję nakładającą na A. P. (dalej też jako "skarżący") karę pieniężną w wysokości 1500 zł. Korespondencja zawierająca ww. decyzję nie została przez skarżącego odebrana, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 sierpnia 2023 r. i 7 września 2023 r., wróciła do nadawcy z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Dnia 7 listopada 2024 r. skarżący nadał w placówce pocztowej skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast w myśl zdania pierwszego art. 53 § 4 p.p.s.a. termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Jak zostało wskazane wyżej, zaskarżona decyzja nie została przez skarżącego odebrana, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 sierpnia 2023 r. i 7 września 2023 r., została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Przy czym, kwestię doręczania pism przez organy administracji regulują przepisy Rozdziału 8, zatytułowanego Doręczenia - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572). Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 (miejscu zamieszkania osoby fizycznej) i art. 43 (doręczenie zastępcze dorosłemu domownikowi): operator pocztowy (...) przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w §, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Wobec powyższego w niniejszej sprawie, skoro przesyłka na dostępny przez organ adres nie została przez skarżącego podjęta, a zgodnie ze wspomnianymi przepisami była pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej, przesyłkę awizowano dwukrotnie, pierwszy raz 30 sierpnia 2023 r., zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zostało umieszczone w oddawczej skrzynce odbiorczej adresata - to za dzień doręczenia przesyłki należy uznać dzień 13 września 2023 r. (art. 44 § 4 k.p.a.). Natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 7 listopada 2024 r., czyli po upływie 30 dniowego terminu, który upłynął z dniem 13 października 2023 r. Ponadto w piśmie z 23 października 2024 r. organ zasadnie informował, skarżącego, w odpowiedzi na wniosek dotyczący doręczenia odpisów decyzji, że doręczenie to nie stanowi ich doręczenia zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. Tym samym doręczenie odpisu decyzji nie otworzyło skarżącemu na nowo terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, wniesioną z po upływie terminu skargę należało odrzucić, wydając powyższe postanowienie, Sąd działał na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.