VI SA/Wa 410/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata W. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 360 złotych (trzysta sześćdziesiąt złotych) powiększonej o kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złotych osiemdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżąca M. S. wniosła skargę na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W dniu 5 kwietnia 2016 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2016 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 14 września 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata W. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 410/16 oddalono przedmiotową skargę M. S. Adwokat W. S. w dniu 17 listopada 2016 r. złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie, w dniu 16 marca 2017 r. złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie drugoinstancyjne. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. , poz. 718 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W przedmiotowej sprawie skarga do Sądu została wniesiona w dniu 19 stycznia 2016 r., a ustanowiony z urzędu adwokat W. S. reprezentował skarżącą w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 410/16, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 17 listopada 2017 r. Tym samym, w świetle powyższego, rozpoznając wniosek w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem I instancji należy zastosować przepisy rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W ocenie rozpoznającego wniosek. po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, adwokatowi W. S. należy ustalić opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt c) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 480 zł. Tym samym opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ ww. opłaty maksymalnej wynosi 240 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 55,20 zł. Ponadto adwokat W. S. reprezentował skarżącą w postępowaniu w drugiej instancji, podczas którego jego jedyną czynnością było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wniesioną do Sądu w dniu 16 marca 2017 r. W ocenie rozpoznającego wniosek, ze względu na datę wpływu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, rozpoznając wniosek w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem II instancji należy zastosować przepisy obowiązującego rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50% opłaty zawartej w pkt 1 omawianego przepisu, tj. 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia ww. kwotę 120 zł należną za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Sądem II instancji należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. Reasumując, pełnomocnikowi skarżącej za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed Sądem I instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należało przyznać łączną kwotę 360 zł, którą należało podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 82,80 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.