VI SA/Wa 4108/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie koncesji na rozpoznawanie części złoża węgla kamiennego "[...]" postanawia: odrzucić skargę Minister Klimatu i Środowiska (dalej także jako: "Organ", "Minister") decyzją z dnia [...] października 2025 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") w związku z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290, ze zm.; dalej: "p.g.g.") w sprawie z wniosku z dnia 14 lutego 2024 r. Z. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "Uczestnik postępowania", "Spółka") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] stycznia 2024 r. nr [...]: -w pkt I. uchylił decyzję z [...] stycznia 2024 r. nr [...]odmawiającą udzielenia koncesji na rozpoznawanie części złoża węgla kamiennego "[...]", położonej w obrębie miasta na prawach powiatu [...] oraz miasta i gminy [...], powiat [...], województwo [...]; -w pkt II. udzielił Z. Sp. z o.o. z siedzibą w R. koncesji nr [...] na rozpoznawanie części złoża węgla kamiennego "[...]", położonego w granicach miasta i gminy [...], pow. [...], miasta i gminy [...], pow. [...], woj. [...]. Pismem z dnia 26 listopada 2025 r. G. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] października 2025 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Legitymację do wniesienia skargi określono w powyższym przepisie przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego (legitymacja materialna) oraz wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacja formalna). Interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach prawa. Istotą tego interesu jest bowiem jego związek z konkretną normą prawa, którą można wskazać jako jego podstawę, i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. O tym zatem, czy konkretny podmiot ma interes prawny do wniesienia skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej, decydują przepisy prawa (por. wyr. NSA z 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 547/08; wyr. NSA z 13 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 368/08). Stosownie do art. 22 p.g.g. Koncesji na: 1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, o których mowa w art. 10 złoża objęte własnością górniczą ust. 1, z wyłączeniem złóż węglowodorów, 2) wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 złoża objęte własnością górniczą ust. 1 ze złóż udziela minister właściwy do spraw środowiska. Z kolei przepis art. 23 ust. 2 pkt 1 p.g.g. stanowi, że w odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej udzielenie koncesji na: 1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, z wyłączeniem złóż węglowodorów, albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, 2) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż – wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce wykonywania zamierzonej działalności. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Minister Klimatu i Środowiska pismem z dnia 1 października 2024 r. na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 1 p.g.g. w związku z art. 106 k.p.a. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] o zaopiniowanie wniosku Uczestnika postępowania o udzielenie koncesji na rozpoznawanie części złoża węgla kamiennego "[...]", położonego na terenie miasta i gminy [...], powiat [...] oraz miasta i gminy [...], pow. [...], woj. [...]. W ramach przewidzianego ww. przepisami prawa opiniowania, Prezydent Miasta [...] wydał na podstawie art. 123 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 108 ust. 6b i 6c p.g.g. postanowienie z dnia [...] października 2024 r. nr [...], którym zaopiniował negatywnie przedłożony przez Uczestnika postępowania wniosek o udzielenie koncesji na rozpoznawanie części złoża węgla kamiennego "[...]", położonego na terenie miasta i gminy [...] powiat [...] oraz miasta i gminy na prawach powiatu [...]. Uczestnik postępowania pismem z dnia 16 października 2024 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Następnie postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2024 r. nr [...]zostało w całości uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] i przekazane do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...] października 2024 r. nr [...]. W niniejszej sprawie, organem prowadzącym postępowanie w sprawie udzielenia koncesji na rozpoznawanie części złoża węgla kamiennego "[...]" jest Minister Klimatu i Środowiska (art. 22 ust. 1 p.g.g.). Charakter prawny strony skarżącej- G., którą reprezentuje Burmistrz Miasta [...], w postępowaniu w przedmiocie o udzielenie ww. koncesji ukształtowany jest natomiast przepisem art. 23 ust. 2 pkt 1 p.g.g. w związku z art. 106 § 1 k.p.a. Przyjmuje się w doktrynie oraz orzecznictwie, że organ współdziałający z organem administracji publicznej prowadzącym postępowanie główne (art. 106 § 1 k.p.a.) pozbawiony jest legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną przez organ załatwiający sprawę (por.: A. Kabat, Skarga, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu, (2009), s. 163; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu, (2008), s. 158). Inaczej rzecz ujmując, jeżeli organ gminy jest uczestnikiem procesu decyzyjnego jako organ, od stanowiska którego zależy treść decyzji (art. 106 k.p.a.) to nie przysługują mu w tej sprawie uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Znaczy to też, że gdy organ uczestniczy w postępowaniu administracyjnym (głównym) na zasadach określonych w art. 106 k.p.a., to wykluczony jest jego jednoczesny udział jako strony w tym postępowaniu, zgodnie z regułą, że w tym samym postępowaniu ten sam organ nie może występować zarazem jako strona postępowania i jako organ współdziałający, w trybie art. 106 k.p.a., gdyż te role procesowe wzajemnie się wykluczają (por. wyrok NSA z 15 lipca 2008r., sygn. akt II GSK 246/08). Wywody powyższe przekładają się na stwierdzenie, że Skarżąca, występująca w charakterze organu współdziałającego, nie tylko nie ma pozycji strony w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie udzielenia ww. koncesji, ale także legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] października 2025 r. nr [...]. Dodatkowe argumenty podniesione przez Stronę w skardze, dotyczące potencjalnych skutków urbanistycznych czy środowiskowych mają zaś charakter ogólny i faktyczny, odnoszą się one do sfery realizacji interesu publicznego, nie zaś do indywidualnych praw lub obowiązków Skarżącej. Tego rodzaju argumentacja nie może stanowić podstawy do przyjęcia istnienia interesu prawnego w rozumieniu przepisów o postępowaniu sądowoadministracyjnym i legitymacji skargowej G. z punktu widzenia przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.