VI SA/Wa 4136/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Bożena Dąbkowska – Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wydaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 895/22 wydanego w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Wyrokiem z dnia 13 marca 2023 r. VI SA/Wa 895/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej. W dniu 29 czerwca 2023 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem wyroku w sprawie VI SA/Wa 895/22. W treści skargi nadmienił, iż wnosi także o wstrzymanie wykonania ww. wyroku w zakresie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w 750 zł. Nadmienił, iż w związku z wielością spraw kara wynosi 8250 zł. Wniósł o zmianę wyroku, poprzez jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania. Skarżący zawarł wniosek o zobowiązanie pracodawcy do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej uiszczenie opłaty za przejazd przyczepy stanowiącej "element składowy" samochodu o masie powyżej 3,5 tony, w okresie objętym karą (np. potwierdzenia przelewu bankowego) na potwierdzenie okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wznowienia. Wniósł o zobowiązanie GITD do uzyskania i przedstawienia dokumentacji potwierdzającej uiszczenie opłaty przez pracodawcę skarżącego. Wskazał, że w sprawie ujawniły się dowody i okoliczności, podważające wiarygodność dotychczas przeprowadzonych dowodów i ustalonych faktów. Dowody te są częściowo w posiadaniu pracodawcy skarżącego oraz częściowo w posiadaniu organu i urzędów rejestrujących uiszczanie opłat za przejazdy po drogach publicznych. Kwota 1 093,10 zł stanowiła należność za 85 przejazdów przyczepy, za które nałożono 63 750 zł kary pieniężnej. Kwotę 1 325 zł (wraz z odsetkami) uiścił pracodawca skarżącego. O fakcie uiszczenia kwoty 1 325 zł pracodawca poinformował skarżącego w dniu 14 marca 2023 r. Samo uiszczenie kwoty odbyło się w dniu 1 października 2021 r. Skarżący nadmienił, iż restytucyjna przyczyna wznowienia postępowania wynikająca z art. 273 § 2 ppsa stanowiąca podstawę wznowienia odnosi się do zdarzeń powstałych w postępowaniu sądowym, gdyż musiała ona zaistnieć przed dniem 1 października 2021 r. zatem powstała przed uprawomocnieniem się wyroku (27 czerwca 2023 r.). Skarżący podkreślił, że gdyby te okoliczności znane były Sądowi w trakcie prowadzenia postępowania, rozstrzygniecie sądu byłoby odmienne. Sprawa podlegałaby umorzeniu. Nadmienił, iż nie mógł z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nieznajomość wynikała z przeszkód obiektywnych, a nie z przyczyn obciążających stronę. Nadmienił, iż wyrok wydany w sprawie VI SA/Wa 895/22 uprawomocnił się w dniu 27 czerwca 2023 r. Termin do wniesienia skargi o wznowienie został zatem dochowany. Skarżący nadmienił też, że bezspornym dowodem na to, że tylko pracodawca skarżącego był zobowiązany do ponoszenia opłat w systemie viaTOLL na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. jest fakt, że w dniu 14 marca 2023 r. poinformował skarżącego, że należną kwotę 1325 zł (w tym odsetki) opłacił elektronicznie na wezwanie GITD. Wobec powyższego dochodzenie tego obowiązku od Z. Z. było i jest bezprzedmiotowe oraz podlega umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej "ppsa") dopuszcza możliwość wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem. Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. Przy czym o dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Nadzwyczajny charakter środka prawnego, jakim jest skarga o wznowienie postępowania sprawia, że wznowienie postępowania sądowego, mogące prowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest oparcie jej na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271 - 273 p.p.s.a. oraz zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 280 § 1 p.p.s.a). Niespełnienie choćby jednego z tych warunków powoduje niemożność rozpoznania skargi, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. W badanej sprawie przedmiotem skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2023 r., wydany w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 895/22. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności przed dniem wniesienia skargi o wznowienie. Sąd w ww. wyroku oddalił skargę Z. Z.. W skardze o wznowienie postępowania rozpoznawanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu skarżący uznał, iż podstawą żądania wznowienia ww. postępowania sądowego jest ujawnienie się okoliczności, iż w dniu 1 października 2021 r. pracodawca skarżącego uiścił kwotę 1325 zł, która stanowiła brakującą cześć opłaty elektronicznej (viaToll) za 85 przejazdów pojazdem kierowanym przez skarżącego. O fakcie uiszczenia tej opłaty skarżący dowiedział się w dniu 14 marca 2023 r. Ostatnim dniem na wniesienie skargi o wznowienie postępowania był zatem 14 czerwca 2023 r. Skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w dniu 29 czerwca 2023 r. Dzień wniesienia skargi wynika z prezentaty Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie naniesionej na piśmie oraz z daty samej skargi o wznowienie (karta 2 akt sądowych). W ocenie Sądu skarżący wnosząc skargę o wznowienie postępowania w dniu 29 czerwca 2023 r. uchybił terminowi opisanemu w art. 277 ppsa. Zgodnie z art. 277 ppsa, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W niniejszej sprawie podstawą do wniesienia skargi o wznowienie był art. 273 § 2 ppsa. Skarżący wskazał, że wpłacenie przez pracodawcę skarżącego kwoty 1 325 zł stanowiło okoliczność faktyczną, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy. Sposób obliczania terminów został uregulowany w art. 83 ppsa. Zgodnie z art. 83 § 1 ppsa Terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83§ 2 ppsa). Zgodnie z art. 112 ustawy kodeks cywilny, termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Wobec powyższego ostatni dzień na złożenie wniosku o wznowienie postępowania upłynął 14 czerwca 2023 r. Termin do złożenia skargi opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych (art. 273 § 2) biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2009 r., II OSK 1935/09 oraz Woś Tadeusz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Opublikowano: WK 2016). Gdyby w dniu 14 czerwca 2023 r. skarżący wniósł do WSA w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem wyroku w sprawie VI SA/Wa 895/22 to i tak byłaby ona niedopuszczalna, ponieważ wydany wyrok nie był jeszcze prawomocny. Skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia w dniu 14 marca 2023 r. W dniu 13 marca 2023 r. WSA w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę w sprawie, której wznowienia żąda skarżący (VI SA/Wa 895/22). Tym samym skarżący wiedząc o okolicznościach, które w jego ocenie są podstawą do wznowienia postępowania powinien złożyć skargę kasacyjną od wyroku VI SA/Wa 895/22. Strona mogła zatem skorzystać z posiadanej informacji w poprzednim postępowaniu. Nie został zatem spełniony kolejny warunek dopuszczalności skargi o wznowienie. Należy powtórzyć, że zgodnie z art. 273 § 2 ppsa można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Strona dowiedziała się o podstawie wznowienia dzień po wydaniu wyroku (VI SA/Wa 895/22) i pomimo posiadania tej wiedzy nie wniosła skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Strona nie skorzystała z przysługującego jej zwykłego trybu wzruszania orzeczeń sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi o wznowienie po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd nie ma podstawy do wypowiadania się co do merytorycznej podstawy skargi. Art. 281 ppsa wyraźnie stwierdza, że w przypadku gdy termin do wniesienia skargi nie został zachowany Sąd odrzuca skargę o wznowienie. Wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową. Wyjątkowość wyraża się w tym, że podstawy tego rodzaju skargi są ściśle określone, ponieważ przysługuje ona od orzeczeń, które kończą postępowanie w sprawie i są prawomocne. Według poglądów doktryny wyjątkowość tej instytucji ma zapewnić racjonalną stabilność merytorycznego orzeczenia oraz autorytet sądu, który je wydał (K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 49–50). Niespełnienie choćby jednego z warunków jakie ustanowił ustawodawca powoduje niemożność rozpoznania skargi, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a ponadto okoliczności faktyczne, które wskazał jako podstawę wznowienia zostały ujawnione jeden dzień po wydaniu wyroku w sprawie VI SA/Wa 895/22, co dawało możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od niekorzystnego dla niego wyroku. W powyższych przyczyn skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 281 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.