VI SA/Wa 414/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 578/08, w trybie art. 154 p.p.s.a. w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (data nadania : [...] luty 2009 r.) J. F., reprezentowany w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o ukaranie grzywną Komendanta Głównego Policji z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 578/08 oraz o nakazanie organowi wydania J. F. legitymacji "pozwolenie na broń", seria [...] nr [...]. W uzasadnieniu podał, że w powołanym powyżej wyroku WSA w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską. W pkt. 2 wyroku Sąd stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Skarżący wskazał, że z tego punktu wyroku wynika konieczność umożliwienia skarżącemu wykonywania prawa cofniętego uchylonymi decyzjami, co w sprawie wiąże się m.in. ze zwrotem legitymacji "pozwolenie na broń". Stwierdził również, ze pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. zwrócił się z prośbą do WSA w Warszawie o wydanie organowi – Komendantowi Głównemu Policji – legitymacji "pozwolenie na broń", jednak zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 19 sierpnia 2008 r. został poinformowany, że dysponentem dokumentu jest Komendant Główny Policji i do niego należy jego wydanie. Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane organowi w piśmie z dnia [...] września 2008 r., jednak organ wskazał, że wyrok WSA nie jest prawomocny, bowiem organ złożył od niego skargę kasacyjną, zatem nie ma on mocy wiążącej. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. nie jest prawomocny, gdyż została od niego złożona skarga kasacyjna. Skoro zaskarżony wyrok nie jest prawomocny, nie jest również możliwy zwrot skarżącemu wnioskowanej legitymacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", bowiem jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm); dalej: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lub 2 albo § 2, art. 146-158 lub art. 150 p.p.s.a. skargę na akt lub czynność i uchylającego zaskarżony akt lub czynność, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminach określonych prawem (por. T. Woś, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005). Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o wymierzenie organowi administracji grzywny za niewykonanie wyroku jest zatem stwierdzenie prawomocności wyroku, na mocy którego uchylono zaskarżoną decyzję administracyjną. Zgodnie z przepisem art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy (zażalenie lub skarga kasacyjna). W przypadku skutecznego wniesienia środka odwoławczego, sprawa sądowoadministracyjna trwa do momentu, aż od orzeczenia nie będzie przysługiwał żaden środek zaskarżenia albo na skutek zakończenia postępowania orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jako sądu II instancji (np. oddalającym skargę kasacyjną – art. 188 p.p.s.a. lub umarzającym postępowanie przed sądem II instancji), bądź dlatego, ze upłynął termin do wniesienia środka zaskarżenia od orzeczenia sądu I instancji. W realiach niniejszej sprawy Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. nie jest na obecnym etapie prawomocny. Został on bowiem zaskarżony w dniu 1 sierpnia 2008 r. przez Komendanta Głównego Policji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 16 września 2008 r. akta sprawy zostały wraz ze skargą kasacyjną przedstawione Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Do dnia dzisiejszego skarga kasacyjna nie została rozpoznana. Nie można zatem uznać dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku sądu, w sytuacji gdy wyrok ten nie jest prawomocny. Nieprawomocny wyrok nie wywiera skutku w postaci usunięcia aktu lub czynności z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie istotą sporu jest kwestia wydania skarżącemu legitymacji "pozwolenie na broń". Należy zauważyć, iż art. 154 ustawy P.p.s.a. przewiduje możliwość wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku sądu, w którym sąd (w wypadku uwzględnienia skargi) zobowiązuje organ do wydania aktu w oznaczonym terminie. Z art. 154 p.p.s.a. nie wynika możliwość zobowiązania organu do wydania określonego, jednostkowego dokumentu z akt administracyjnych. Jedyną możliwością byłoby stwierdzenie bezczynności organu w razie niewykonania wyroku, a tego w niniejszej sprawie nie można ocenić z uwagi na nieprawomocność skarżonego wyroku. W niniejszej sprawie skarga jest zatem niedopuszczalna i w związku z tym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art.154 ustawy P.p.s.a.