VI SA/Wa 4148/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakładającej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. VI SA/Wa 4148/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakładającej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego. Powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej po terminie. Korespondencja zawierająca powyższe postanowienie, zaadresowana na wskazany przez skarżącą adres, po dwukrotnym awizowaniu wróciła do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie" i została uznana za doręczoną w dniu 13 marca 2015 r. Pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2015 r. wezwano ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, braków formalnych wniosku, poprzez złożenie skargi kasacyjnej wraz z jej odpisem, wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 grudnia 2015 r. Ustanowiony pełnomocnik zapoznał się z aktami niniejszej sprawy w dniu 7 grudnia 2015 r., a następnie pismem z tego samego dnia poinformował Sąd, że nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W sporządzonej opinii ustanowiony pełnomocnik wskazał na zasadność złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 18 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej złożył, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Do wniosku została dołączona skarga. W dniu 12 stycznia 2016 r. organ przekazał ww. wniosek do Sądu. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ustanowiony pełnomocnik wskazał, że skarżąca cierpi na nagłe i silne bóle kręgosłupa i kończyn, które okresowo uniemożliwiają normalne funkcjonowanie skarżącej. Z tego powodu skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skarżąca o fakcie uchybienia terminu dowiedziała się dopiero w dniu 13 grudnia 2015 r. od ustanowionego pełnomocnika Do wniosku o przywrócenie terminu zostało dołączone zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, ze skarżąca cierpi na dyskopatię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże jak stanowi § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak stanowi natomiast § 5 omawianego przepisu po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Rozpoznając wniosek merytorycznie, należy podkreślić, że skarżąca z uwagi na nawracające i silne bóle kręgosłupa i związane z tym leczenie nie była świadoma faktu uchybienia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca dowiedziała się o fakcie uchybienia terminu dopiero od ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej ma miejsce wówczas, gdy wskutek okoliczności faktycznych strona, pomimo podjętych starań, nie mogła przezwyciężyć powstałej przeszkody i uczynić zadość wymaganiom procesowym. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, został w uzasadnieniu wniosku wykazany, ponieważ wystarczającą podstawą do ustalenia istnienia tej przesłanki jest choroba (a ta została wykazana), która uniemożliwiła skarżącej dokonanie w terminie czynności złożenia skargi. W ocenie Sądu powyższe okoliczności faktyczne w sposób wystarczający przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi albowiem uprawdopodobnione zostało, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.