VI SA/Wa 4148/22
PostanowienieWSA w Warszawie2024-07-29
Skład orzekający: Dorota Pawłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, która nie została uzupełniona w terminie o wymagane braki formalne i opłatę kancelaryjną, pomimo dwukrotnego wezwania do jej odbioru, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, która nie została uzupełniona w terminie o wymagane braki formalne i opłatę kancelaryjną, pomimo dwukrotnego wezwania do jej odbioru, powinna zostać odrzucona. Niespełnienie wymogów formalnych skargi, w tym brak wykazania interesu prawnego oraz nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3a PPSA. Zwrot uiszczonego wpisu następuje na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący A. S. wniósł skargę w formie elektronicznej na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego dotyczącą przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym wykazania interesu prawnego, oraz do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wezwania te zostały wysłane drogą elektroniczną, jednak skarżący nie odebrał ich w wyznaczonym terminie. W związku z nieuzupełnieniem braków i nieuiszczeniem opłaty, sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić uiszczony wpis.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 złotych tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. S. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej: BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. z siedzibą
w Warszawie. Skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, za pośrednictwem platformy usług elektronicznych ePUAP.
Sąd pismem z 5 stycznia 2024 r. przesłał w formie dokumentu elektronicznego skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących interes prawny skarżącego do zaskarżenia decyzji BFG oraz odpis zarządzenia z 11 grudnia 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi dla pozostałych stron postępowania w kwocie 8 złotych - w terminie 7 dni od daty otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1
i § 2a p.p.s.a.), a ponadto określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Naruszenie powyższych obowiązków powoduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi, rodzaj rygoru ustawodawca określił jednoznacznie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - jako jej odrzucenie.
Tym samym rygorem zostało, na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a. obwarowane terminowe uiszczenie opłaty kancelaryjnej, o której mowa w art. 235a p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący, z którym Sąd prowadzi korespondencję drogą elektroniczną – wobec wniesienia w ten sposób skargi - został wezwany do uzupełnienie wskazanych powyżej barków formalnych skargi oraz do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Zgodnie z art. 74a p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 3); w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6);
w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8).
Pomimo dwukrotnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki (dokumentu) (w dniach 5 stycznia i 13 stycznia 2024 r.), nie została ona odebrana, co skutkowało uznaniem wezwań za doręczone w dniu 20 stycznia 2024 r. – zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia – k. 79). W zaistniałej sytuacji termin uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia opłaty kancelaryjnej upływał w dniu 29 stycznia 2024 r. (27 i 28 stycznia 2024 r. były dniami wolnym od pracy – art. 83 § 2 p.p.s.a.) i do tej daty nie zostały one uzupełnione.
Sąd, mając na względzie dokonane ustalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3
oraz art. 220 § 3a p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło