VI SA/Wa 42/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi W. F. na pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko kierownicze postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 28 czerwca 2007 r. W. F., zwany dalej skarżącym, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, uzupełnioną pismem z dnia 7 listopada 2007 r., na sposób przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego zorganizowanego w związku z ogłoszeniem o naborze nr [...] w Biuletynie Służby Cywilnej Nr [...] na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w W. Nabór zorganizowany został przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1218 ze zm.) poprzez umieszczenie ogłoszenia o naborze nr [...] w Biuletynie Służby Cywilnej Nr [...]. Zarządzeniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] powołana została Komisja Doradcza, której zadaniem była ocena kandydatur zgłoszonych na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego oraz sporządzenie protokołu z przeprowadzonego naboru. Wymagania konieczne określone były w ogłoszeniu zamieszczonym we wspomnianym Biuletynie Służby Cywilnej. Po dokonaniu analizy złożonych dokumentów wyłoniono grupę osób, które zaproszono na rozmowę kwalifikacją Do rozmowy kwalifikacyjnej w dniu [...] listopada 2006 r. przystąpiło 8 osób. Każdemu z kandydatów stworzono identyczne warunki do zaprezentowania swojej osoby przed Komisją. Podczas głosowania Komisja wybrała czterech najlepszych kandydatów. W efekcie przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, wybrano dwie najlepsze osoby. Spośród nich Zespół Rekrutacyjny wybrał ofertę K. G., przyznając mu najwyższą liczbę ocen pozytywnych. Wybrany kandydat wykazał odpowiednie wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie z zakresu organizacji i zarządzania, znajomość przepisów prawa pracy i zamówień publicznych oraz pożądane cechy osobowościowe. Ocenie podlegał również przygotowany przez kandydata schemat organizacyjny wydziału administracyjno – organizacyjnego. Ponieważ wycofał on swoją kandydaturę z uwagi na niesatysfakcjonującą ofertę warunków wynagrodzenia, Komisja przyjęła ofertę G. W., której kandydatura okazała się drugą najlepiej ocenioną spośród wymienionych w protokole z rekrutacji Komisji Doradczej. Pismem z dnia 7 maja 2007 r. skarżący wniósł do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. odwołanie od dokonanego rozstrzygnięcia wraz z wnioskiem o ponowne przeprowadzenie naboru na tych samych warunkach, jednakże z zachowaniem reguł rzetelnej i bezstronnej oceny kwalifikacji oraz z zachowaniem zasad równości i jednakowego dostępu do służby cywilnej. Skarżący, powołując się na informacje udzielone mu przez Urząd w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), podniósł, że naruszone zastały zasady równości i jednakowego dostępu do służby publicznej poprzez zastosowanie różnych kryteriów oceny kwalifikacji kandydatów na wymienione stanowisko. Ponadto, w ocenie skarżącego, Urząd nie uzasadnił, które elementy procedury kwalifikacyjnej i w jakim stopniu miały wpływ na rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej. Skarżący zarzucił organowi uchylanie się od szczegółowego uzasadnienia oceny cech osobowościowych skarżącego. Brak takiej oceny nie pozwala na ustosunkowanie się do dokonanej przez Komisję oceny kwalifikacji skarżącego. Pismem z dnia 23 maja 2007 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w W. odrzucił jako bezzasadne zarzuty skarżącego podniesione w piśmie z dnia 7 maja 2007 r. Organ podał, że zgodnie z art. 10 § 1 i art. 13 § 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków udzielił skarżącemu wyczerpujących odpowiedzi na składane przez niego zapytania dotyczące przeprowadzonego postępowania konkursowego. Protokół z naboru, w myśl art. 13 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218 ze zm.), zawierał określenie stanowiska pracy, na które prowadzony był nabór, liczbę kandydatów, imiona i nazwiska dwóch najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze, a także informację o zastosowanych metodach i technikach naboru oraz jego uzasadnienie. Ponadto, zawierał imienną listę kandydatów spełniających wymagania formalne. W odpowiedzi, organ podkreślił, że nabór na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego został przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o służbie cywilnej, tj. w drodze konkursu ogłoszonego w Biuletynie Służby Cywilnej, natomiast o zatrudnieniu pracowników decyduje pracodawca. W związku z tym, że organ w licznej korespondencji przesyłanej skarżącemu, udzielił szczegółowych i precyzyjnych wyjaśnień dotyczących przyjętego rozstrzygnięcia procedury naboru na wskazane stanowisko, organ nie znalazł żadnych podstaw faktycznych i prawnych umożliwiających ponowne przeprowadzenie naboru na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w W. Kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r. skarżący wskazał na brak przejrzystości zasad, którymi kierowała się komisja Kwalifikacyjna przy ocenie zakwalifikowanych kandydatów. Zdaniem skarżącego, organ w sposób bezsporny naruszył zasady rzetelnej i bezstronnej oceny kwalifikacji kandydatów, naruszając zasadę stosowania jednakowych kryteriów ocen w przeprowadzonym postępowaniu, gdyż dokonano wyboru kandydatów o niewątpliwie niższych kwalifikacjach niż te, które posiada skarżący. W uzupełnieniu swojej skargi z dnia 28 czerwca 2007 r., w piśmie z dnia 7 listopada 2007 r. skarżący zanegował rozstrzygnięcie Komisji, gdyż ta nie wskazała konkretnych mierników, które decydowały o wydawanych ocenach, a to oznacza, że rozstrzygnięcie został wydane bez podania jego podstaw faktycznych. W związku z tym, że procedura naboru na wolne stanowiska w służbie cywilnej prowadzona jest w ramach postępowania administracyjnego, a zaskarżone rozstrzygnięcie ingeruje w prawa obywatela, zdaniem skarżącego należy traktować je na równi z decyzjami administracyjnymi wydawanymi w indywidualnych sprawach. A to oznacza, że do wydanego rozstrzygnięcia będą miały zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ miał obowiązek wskazać podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia oraz dokonane ustalenia faktyczne, na podstawie których orzekł w sprawie. Ponieważ organ nie potrafił uzasadnić wydanego rozstrzygnięcia, dokumenty potwierdzają, że wybrano kandydata o niższych kwalifikacjach niż kwalifikacje skarżącego, należało przyjąć, że doszło do naruszenia zasady konkurencyjnego naboru do służby cywilnej. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie decyzji rozstrzygającej nabór i zobowiązanie organu do jego ponownego przeprowadzenia, ewentualnie w przypadku stwierdzenia nieodwracalnych skutków prawnych wydanej decyzji, o orzeczenie naruszenia zasady rzetelności i bezstronności w trakcie dokonywanej oceny kwalifikacji kandydatów oraz uznania za niezasadne stanowiska organu, który przyjął, że skarżący wykazał się niższymi kwalifikacjami niż wybrani kandydaci. Zażądał zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2007 r. znak: [...], [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w W. wniósł o stwierdzenie bezzasadności podniesionych przez skarżącego zarzutów. Organ wskazał, że nabór na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego został przeprowadzony prawidłowo w oparciu o przepisy ustawy o służbie cywilnej. Informacje i wyjaśnienia dotyczące przedmiotowego naboru były na wniosek skarżącego wielokrotnie udzielane przez Urząd. Stąd, organ nie znalazł podstaw do zaakceptowania wniosku skarżącego o uchylenie wydanego rozstrzygnięcia z równoczesnym zobowiązaniem organu do przeprowadzenia ponownej procedury na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego. Organ zakwestionował również zasadność stanowiska skarżącego mówiącego o konieczności odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego w trybie ustawy o służbie cywilnej. Biorąc powyższe pod uwagę, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w W. nie znalazł podstaw do uznania zarzutów podniesionych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, albowiem skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył rozstrzygnięcie Komisji Doradczej, której zadaniem była ocena kandydatur zgłoszonych na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno – Organizacyjnego oraz sporządzenie protokołu z przeprowadzonego naboru, zorganizowanego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] listopada 2006 r., zarzucając Komisji naruszenie zasady rzetelności i bezstronności przy dokonywaniu oceny kwalifikacji kandydatów. W dacie przeprowadzania przedmiotowego naboru kwestie te uregulowane były w rozdziale 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej ( Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1218 ze zm.), zatytułowanym "nawiązanie stosunku pracy w służbie cywilnej". Ze wskazanych przepisów wynikało, iż dyrektor generalny urzędu organizował nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej (art. 9 ust.1 u.s.c). Dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 18, miał obowiązek upowszechniać informacje o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (art.11 ust. 1 u.s.c.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.s.c., po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze dyrektor generalny urzędu niezwłocznie upowszechniał listę kandydatów, którzy spełniali wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez zapewnienie umieszczenia jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, a także przez opublikowanie jej w Biuletynie Informacji Publicznej. Z przeprowadzanego naboru sporządzano protokół, który zawierał w szczególności: 1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze, 2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru, 3) uzasadnienie dokonanego wyboru. W myśl art. 12 u.s.c. informacje o wyniku naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu powołanych w naborze. Z powołanych przepisów wynika zatem, iż ustawodawca określił z jednej strony przejrzysty tryb naboru na wolne stanowiska pracy w służbie cywilnej, pozostawiając jednak pracodawcy swobodę w dokonaniu wyboru najlepszego kandydata spośród zgłoszonych ofert. A zatem, nabór prowadzony przez Dyrektorów Generalnych poszczególnych urzędów jest zwykłą procedurą wyboru kandydata na stanowisko pracy, a ustawodawca nie przewidział możliwości odwoływania się od wyników przeprowadzonej rekrutacji. Zakończenie naboru i wybór najlepszego kandydata kończy się jego zatrudnieniem. Dlatego też Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, iż procedura naboru na wolne stanowiska pracy prowadzona przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. powinna zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej. Nabór ten odróżnić należy od procedury obsadzania wyższych stanowisk w służbie cywilnej uregulowanej w rozdziale 4 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej prowadzonej przez Szefa Służby Cywilnej. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie ( wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, LEX nr 156420), kierowane do konkretnego kandydata, stanowisko Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przebiegu postępowania konkursowego było czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.