VI SA/Wa 4201/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Pismem z [...] listopada 2014 r. B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Z uwagi na nieuiszczenie pomimo wezwania wpisu sądowego od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 października 2015 r. odrzucił złożoną skargę. Jak wynika z akt sądowych, przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącej 21 listopada 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 54 akt sądowych). Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka pismem z 27 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) złożyła zażalenie, w którym wniosła m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do przepisów ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) z dniem 15 sierpnia 2015 r., tj. przed dniem wydania postanowienia o odrzuceniu złożonej przez Spółkę skargi, zmianie uległy przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", dotyczące środków zaskarżenia. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że od wskazanej powyżej daty prawidłowym środkiem zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi jest zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Z uwagi na powyższe Sąd rozpatrując złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, traktuje go jako wniosek dotyczący przywrócenia terminu do złożenia prawidłowego środka zaskarżenia postanowienia z 30 października 2015 r., tj. zażalenia. Zgodnie z dyspozycją art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2015 r., należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że postanowienie to zostało doręczone skarżącej 21 listopada 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 54 akt sądowych). Zatem termin do złożenia zażalenia upływał 28 listopada 2015 r. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że skarżąca nadała zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2015 r. zachowaniem terminu, gdyż dokonała tej czynności 27 listopada 2015 r. Wobec powyższego, w ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2015 r. jest niedopuszczalny, gdyż brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności (art. 86 § 1 p.p.s.a.), co wynika z faktu dokonania czynność w terminie (zob. B. Dauter LEX 2013 Komentarz do art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, teza 3). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.