VI SA/Wa 4202/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej – B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (reprezentowana przez adwokata M. K.) wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację finansową spowodowaną odnotowaniem straty za rok obrotowy 2013 w wysokości 282.889,85 zł oraz brak środków trwałych. Wskazała też, że na jej rachunku bankowym znajdują się środki w kwocie 388,72 zł. W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, iż wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 5.000 zł, wartość środków trwałych to 0 zł, a strata za ostatni rok obrotowy według bilansu zamknęła się w kwocie 282.889,85 zł. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego (pismem Sadu z [...] kwietnia 2015 r.) wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia ww. wniosku w terminie 14 dni poprzez przedłożenie: a/ rocznego sprawozdania finansowego spółki za rok 2013, b/ dokumentów wskazujących na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku 2014, np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec grudnia 2014 roku, c/ wyciągów z posiadanych przez skarżącą spółkę rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej [...] kwietnia 2015 r. i dotychczas nie zostało ono wykonane. Natomiast [...] kwietnia 2015 r. do Wydziału VI tut. Sądu wpłynęło pismo adwokata M. K. i adwokat M. B. informujące o wypowiedzeniu im pełnomocnictwa przez spółkę. W przedmiotowym piśmie pełnomocnicy wskazali, że zostali zarazem zwolnieni z dalszego działania, w związku z czym zwracają się o kierowanie wszelkiej korespondencji wyłącznie na adres spółki. Zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie skarżąca (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) została wezwana do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, czego nie uczyniła. W tym miejscu podkreślić należy, że stosownie do treści art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Przy ustalaniu dnia zawiadomienia Sądu istotna jest data, w której Sąd faktycznie dowiedział się o wypowiedzeniu, tj. dzień doręczenia sądowi stosownego pisma lub złożenia go w biurze podawczym Sądu. Dopiero od chwili powzięcia wiadomości o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę, Sąd ma obowiązek traktowania strony, jako działającej bez pełnomocnika (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 997/11, LEX nr 1112110). Dopóki zawiadomienie nie zostanie dokonane, dotychczasowy pełnomocnik jest z punktu widzenia Sądu uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2011 r., sygn. akt I FZ 77/11 LEX nr 1082370). W niniejszej sprawie Sąd faktycznie został zawiadomiony o wypowiedzeniu przez stronę skarżącą pełnomocnictwa w dniu 14 kwietnia 2015 r., bowiem w tym dniu do Wydziału VI tut. Sądu dotarła korespondencja informująca o wypowiedzeniu pełnomocnictwa skarżącej (złożona w biurze podawczym Sądu 13 kwietnia 2015 r.). Od tej chwili Sąd był zobligowany kierować wszelką korespondencję bezpośrednio do skarżącej spółki. Natomiast dokonane przed tą datą doręczenie pełnomocnikowi skarżącej spółki wezwanie w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy było w pełni skuteczne. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Jeżeli zatem strona nie dopełniła w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, to fakt ten uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (patrz: J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. II, Warszawa 2006, s. 527). W niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową. Wobec tego nie jest możliwe ustalenie, czy skarżąca wypełnia przesłanki art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.