VI SA/Wa 4249/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-13
Skład orzekający: Dorota Wdowiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia sądu administracyjnego w sprawie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia?Ratio decidendi
Sprzeciw przysługuje od postanowień referendarza sądowego, a nie od postanowień wydanych bezpośrednio przez sąd administracyjny. Od postanowień sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym, wniesiony sprzeciw od postanowienia sądu w sprawie przyznania prawa pomocy jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówiono przyznania prawa pomocy. Spółka wniosła sprzeciw od tego postanowienia, jednakże sąd uznał, że środek ten jest niedopuszczalny, ponieważ od postanowień sądu przysługuje zażalenie, a nie sprzeciw.Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. Sp. z o.o. z siedzibą w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw
Skarżąca spółka – M. Sp. z o.o. z siedzibą w L., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
w sprawie z jej skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia
w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.
Postanowieniem Sądu z dnia 22 czerwca 2014 r., po rozpoznaniu rzeczonego wniosku (na skutek wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego
z dnia 14 maja 2015 r.), odmówiono skarżącej spółce przyznania prawa pomocy
w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 3 lipca 2015 r. skarżąca spółka wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) sprzeciw przysługuje stronie od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, tj.: zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania, wydawanych na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, wydawanych na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Specyficzny środek prawny w postaci sprzeciwu związany jest
z wprowadzaniem do postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy instytucji referendarza. Przyjęcie, iż postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego mogą być zaskarżone sprzeciwem naruszałoby wyrażoną w art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2012 r. poz. 269) zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowo-administracyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 58/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego, sprzeciw nie przysługuje od postanowień wydanych bezpośrednio przez Sąd. W tym przypadku stronie służy środek odwoławczy
w postaci zażalenia, o czym stanowi art. 260 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie, skarżąca wniosła pismo w reakcji na postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. zatytułowane "Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22.06.2015 r.". Treść uzasadnienia tego środka odwoławczego z dnia 3 lipca 2015 r., nie pozostawia wątpliwości, co do intencji strony, która zamiast wymaganego przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenia (art. 194 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 260 p.p.s.a.) wniosła sprzeciw (od postanowienia Sądu).
Nadto, podnieść należy, że wniesiony środek zaskarżenia został skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie jak wymaga tego ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę, stosując przez analogię podstawowy przepis ustawy regulujący sposób postępowania z niedopuszczalnymi środkami zaskarżenia, to jest art. 178 p.p.s.a., dotyczący niedopuszczalnej skargi kasacyjnej, sprzeciw należało odrzucić. Przepisy dotyczące zażaleń (art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a.) odsyłają bowiem do przepisów o skardze kasacyjnej.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw na podstawie zastosowanego przez analogię art. 178 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło