VI SA/Wa 43/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-02-09

Skład orzekający: Andrzej Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jak ustalić wysokość wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie zakończonej wyrokiem sądu administracyjnego pierwszej instancji, gdy postępowanie zostało wszczęte przed wejściem w życie nowego rozporządzenia w sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej?
Ratio decidendi
W przypadku, gdy postępowanie w sprawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, do ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wysokość opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej, z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy, nakładu pracy adwokata oraz wartości przedmiotu sprawy, a następnie powiększa o podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżący J. M. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej. Po odmowie przyznania prawa pomocy, Sąd postanowieniem zmienił decyzję referendarza i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 r. skarga została oddalona. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. M. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 złotych powiększonej o 41,40 złotych (23% VAT).

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. M. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) powiększonej o kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych 40 groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący J. M. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 1500 zł. W dniu 14 marca 2016 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2016 r. odmówiono skarżącemu przyznania praw pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu Sąd postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r. zmienił postanowienie referendarza sądowego i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W piśmie z 30 września 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata T. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 43/16 oddalono przedmiotową skargę J. M. W złożonym na rozprawie piśmie z dnia 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. , poz. 718 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801) W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat T. M. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 43/16, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 8 grudnia 2016 r W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W ocenie rozpoznającego wniosek. po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, adwokatowi T. M. należy ustalić opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 8 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 1500 zł. W myśl § 8 pkt 2 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł opłata maksymalna wynosi 360 zł. Tym samym opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ ww. sumy 360 zł opłaty maksymalnej wynosi 180 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 207 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło