VI SA/Wa 431/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Sędzia WSA Maria Jagielska Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2009 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę VI VI SA/WA 431/09 UZASADNIENIE R.M. wniósł skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2006 r. sprzeciwiającej się wpisowi skarżącego na listę adwokatów Izby Adwokackiej w W. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Minister Sprawiedliwości sprzeciwił się wpisowi R.M. na listę adwokatów Izby Adwokackiej w W., który został dokonany uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] maja 2006 r. W uzasadnieniu sprzeciwu Minister Sprawiedliwości stanął na stanowisku, że przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o adwokaturze utracił w całości moc obowiązującą z dniem opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r. sygn. akt K 6/06 tj. z dniem 4 maja 2006 r., a zatem nie było podstaw do podjęcia w dniu [...] maja 2006 r. przez Okręgową Radę Adwokacką w W. uchwały o wpisie skarżącego na listę adwokatów Izby [...]. Decyzja ta stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji, R.M. nie skorzystał z możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W dniu [...] sierpnia 2008 r. R.M. wystąpił do Ministra Sprawiedliwości z wnioskiem o uchylenie powyższej decyzji w trybie art. 154 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zastosowana przez Ministra Sprawiedliwości wykładnia art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o adwokaturze jest sprzeczna z pkt 5 orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r. Powołany przepis utracił bowiem moc obowiązującą, jedynie w zakresie, w jakim stwarza możliwość dopuszczenia do wykonywania zawodu adwokata osób, które po złożeniu wskazanych w nim egzaminów nie wykazują się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym. Wnioskodawca podkreślił, że w dacie podjęcia uchwały przez Okręgową Radę Adwokacką w W. prowadził już własną działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług doradztwa prawnego, a obecnie pracuje w kancelarii radcy prawnego, a zatem od [...] marca 2006 r. legitymuje się wymaganą praktyką. W związku ze złożonym wnioskiem Minister Sprawiedliwości w dniu [...] września 2008 r. wszczął postępowanie administracyjne w trybie art. 154 k.p.a. Pismem z dnia [...] września 2008 r. R.M. został wezwany przez organ do przedłożenia aktualnej informacji o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego oraz pisemnych wyjaśnień dotyczących zakresu wykonywanych czynności w ramach zatrudnienia w kancelarii radcy prawnego, a także opinii z miejsca zatrudnienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie R.M. przy piśmie z dnia [...] października 2008 r. nadesłał aktualną informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego oraz opinię i zakres obowiązków z miejsca zatrudnienia. Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] października 2008 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. sprzeciwiającej się wpisowi R.M. na listę adwokatów Okręgowej Izby Adwokackiej w W., dokonanemu uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] maja 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w oparciu o przesłankę "słusznego interesu strony" w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a. można jedynie weryfikować decyzje, przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym. W niniejszej sprawie natomiast od momentu wydania przez Ministra Sprawiedliwości decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. sytuacja faktyczna i prawna strony uległa zmianie. Minister Sprawiedliwości nie może zaś zastępować organów samorządu adwokackiego, które posiadają uprawnienia do badania przesłanek wymienionych w art. 65 oraz w art. 66 ustawy Prawo o adwokaturze. Wzgląd na "interes społeczny w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a. przemawia więc przeciwko uchyleniu decyzji sprzeciwowej z dnia [...] czerwca 2006 r. Organ podkreślił jednocześnie, że wydanie przedmiotowej decyzji nie pozbawia strony możliwości podjęcia ponownego działania związanego z ubieganiem się o wpis na listę adwokatów. R.M. wystąpił w trybie art. 127 § 3 k.p.a. z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. We wniosku tym podniósł, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy spełnione zostały wszystkie konieczne przesłanki z art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2006 r. Powoływany przez organ wzgląd na "interes społeczny": jest całkowicie nieuzasadniony. Kandydatura skarżącego została już bowiem oceniona pozytywnie przez członków Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Nie jest zatem konieczne ponawianie tej czynności, tym bardziej, że od momentu podjęcia uchwały o wpisie skarżący pogłębiał swoją wiedzę i nabywał doświadczenie niezbędne do wykonywania zawodu zaufania publicznego. Skarżący nie zgodził się też ze stwierdzeniem organu, że w trybie art. 154 k.p.a. weryfikować można decyzje jedynie przy nie zmienionym stanie faktycznym. W ocenie skarżącego modyfikacja lub uchylenie decyzji w tym trybie możliwe jest właśnie dzięki zmianie stanu faktycznego. Nieuzasadnione jest również odwoływanie się przez organ do błędnych ustaleń poczynionych przez Ministra Sprawiedliwości przy podejmowaniu decyzji z [...] czerwca 2006 r. Konsekwencją takiego postępowania jest bowiem funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji obarczonej wadą, co przekłada się na sytuację faktyczną i prawną skarżącego. Minister Sprawiedliwości, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2008 r. o odmowie uchylenia decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ przyznał, że istotnie funkcjonuje odmienny od zaprezentowanego w decyzji z dnia [...] października 2008 r. pogląd prawny dotyczący zasad oceny wpływu zmiany stanu faktycznego na kierunek i zakres decyzji podejmowanej w trybie art. 154 § 1 k.p.a. Według tego stanowiska zmiana okoliczności faktycznych we wskazanym postępowaniu może mieć znaczenie jedynie w zakresie oceny, czy w danej sprawie interes społeczny lub słuszny interes strony przemawiają za uchyleniem bądź zmianą decyzji dotychczasowej. Tak więc uznać należy, że zmiana okoliczności faktycznych ma znacznie modalne, nie ma natomiast decydującego wpływu na zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej, gdyż to wynika z innych przesłanek. W niniejszej sprawie wymieniony pogląd nie może mieć jednak i tak zastosowania z uwagi na szczególne usytuowanie Ministra Sprawiedliwości wobec organów samorządu adwokackiego. Minister Sprawiedliwości - jako organ zewnętrzny wobec organów samorządu adwokackiego - posiada uprawnienia nadzorcze w stosunku do tych organów ściśle określone w ustawie, w tym w Prawie o adwokaturze. Z tych też względów Minister Sprawiedliwości nie posiada tożsamych uprawnień w zakresie wpisu osoby na listę adwokatów co okręgowe rady adwokackie. W tej sytuacji Minister Sprawiedliwości nie może zastępować organów samorządu adwokackiego, które posiadają uprawnienia do badania przesłanek wymienionych art. 65 oraz w art. 66 ustawy Prawo o adwokaturze. W niniejszej sprawie natomiast, od momentu wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. o sprzeciwie minęły ponad dwa lata. Skarżący przez cały ten okres, do chwili obecnej, wykonuje czynności prawne w kancelarii radcy prawnego. Wbrew twierdzeniu skarżącego, dalsze postępowanie prowadzone w tej sprawie wymaga więc dokonania dodatkowych ustaleń, za okres od dnia [...] czerwca 2006 r. do chwili obecnej, odnoszących się do dawania rękojmi należytego wykonywania zawodu adwokata przez zainteresowanego. Do przeprowadzenia wskazanych ustaleń na podstawie art. 68 Prawa o adwokaturze są uprawnione okręgowe rady adwokackie. Pominięcie wymienionych organów, a do tego w istocie prowadziłoby uchylenie sprzeciwu wyrażonego decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., spowodowałoby w ocenie organu naruszenie słusznego "interesu społecznego" w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a. Organ podkreślił jednocześnie, że podejmując decyzję z dnia [...] czerwca 2006 r. opierał się wyłącznie na ustaleniach dokonanych w chwili wydania decyzji. W związku z powyższym na dzień wydania wskazanej decyzji były one prawidłowe. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.M. zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania tj. art. 154 § 1 k.p.a. oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 i art. 80 k.p.a., a nadto obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] października 2008 r., a także decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2006 r. W uzasadnieniu skargi skarżący ponownie podniósł, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy spełnione zostały konieczne przesłanki z art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2006 r. Skarżący podkreślił, że słuszny interes strony wywodzi z pozytywnej weryfikacji jego osoby dokonanej przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] w uchwale z dnia [...] maja 2006 r. o wpisie na listę adwokatów, jak również z podjęcia zatrudnienia w kancelarii prawniczej, a w związku z tym stopniowym uzupełnianiu zdobytej wiedzy i doświadczenia zawodowego podczas praktycznego wykonywania zawodu związanego ze świadczeniem pomocy prawnej, a także z okoliczności o charakterze prawnym wskazujących na nieadekwatność rozstrzygnięcia w stosunku do obowiązującego prawa. Według skarżącego decyzja Ministra Sprawiedliwości z [...] czerwca 2006 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że uchyleniu tej decyzji sprzeciwia się wzgląd na interes społeczny. Kandydatura skarżącego została bowiem oceniona przez członków Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] pozytywnie, czego wyrazem jest uchwała ORA o wpisie na listę adwokatów. Ustalając istnienie interesu społecznego, organ administracji winien był kierować się przesłankami określonymi w art. 65 ustawy Prawo o adwokaturze. W ocenie skarżącego zachowanie organu wskazuje na naruszenie art. 7, 77 i 80 k.p.a. Nie można bowiem mówić o wyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego w sytuacji kiedy organ administracji zebrał stosowny materiał dowodowy i zaniechał jego rozpatrzenia argumentując, że pominąłby tym samym kompetencje samorządu adwokackiego. Skarżący podkreślił, że stosownie do art. 8 k.p.a. organ administracji publicznej ma prowadzić postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Zdaniem skarżącego, stosując się do tych zasad Minister winien był przeprowadzić kontrolę decyzji, w sprawie której wszczęto postępowanie, w pełnym zakresie pod względem występowania przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W ocenie skarżącego postępowanie Ministra narusza również zasadę wyrażoną w art. 9 k.p.a., gdyż organ w sposób wyczerpujący nie przedstawił okoliczności zwłaszcza prawnych mających wpływ na przedmiot postępowania. Ponadto, w świetle najnowszego orzecznictwa sądów administracyjnych, Minister Sprawiedliwości dopuścił się również naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 69 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze, który zobowiązuje Ministra Sprawiedliwości do podjęcia i doręczenia zainteresowanemu decyzji o sprzeciwie w terminie 30 dni od otrzymania akt postępowania. Uprawnienie Ministra do skorzystania z prawa do wyrażenia sprzeciwu wygasło znacznie wcześniej. Zachowanie organu należy zatem uznać za rażące naruszenie przepisów prawa materialnego. Wskazane wady przesądzają, według skarżącego, o konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego zakwestionowanych w skardze decyzji. Minister Sprawiedliwości w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga R.M. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Ministra Sprawiedliwości oraz utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] października 2008 r. nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. W skardze zarzucono naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących uchybień przepisom postępowania należy podkreślić, że takie uchybienia mogą prowadzić do uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy są na tyle ważkie, że ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na tle rozpoznawanej sprawy należy też wyraźnie podkreślić, że wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2008 r. skierowany do Ministra Sprawiedliwości dotyczył uchylenia w trybie w trybie art. 154 § 1 k.p.a. decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] czerwca 2006 r., którą to decyzją Minister Sprawiedliwości sprzeciwił się wpisowi R.M. na listę adwokatów Izby Adwokackiej w [...] Tryb przewidziany w art. 154 § 1 k.p.a. ma na celu weryfikację ostatecznych decyzji administracyjnych dotkniętych wadami niekwalifikowanymi, tzn. takimi, które nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Postępowanie prowadzone w tym trybie jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozpoznanie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już w sprawie decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Nie ma więc znaczenia dla dokonywania zmiany decyzji ostatecznej w tym trybie, czy decyzja ta jest zgodna z prawem, czy też wydana została z naruszeniem prawa. Badanie interesu społecznego i słusznego interesu strony nie może bowiem polegać na ocenie prawidłowości decyzji ostatecznej. W przeciwnym wypadku postępowanie w trybie art. 154 k.p.a. stawałoby się konkurencyjne dla "zwykłego" postępowania i byłoby w istocie niedopuszczalnym rozpoznaniem sprawy w trzeciej instancji. Przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie art. 154 k.p.a. jest ustalenie przesłanek do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, a zatem przesłanek, o jakich mowa w tymże przepisie nie zaś - do czego zmierza skarżący - kolejne merytoryczne rozpatrzenie sprawy dotyczącej jego wpisu na listę adwokatów Izby Adwokackiej w W. Dlatego - zarzuty skargi odnoszące się do rozstrzygnięcia zawartego w ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. nie mogły mieć wpływu na ocenę legalności (zgodności z prawem) zaskarżonej decyzji wydanej w trybie art. 154 k.p.a. Z redakcji przepisu art. 154 k.p.a. wynika, że decyzja wydawana w tym trybie ma charakter uznaniowy. Uchylenie lub zmiana decyzji pozostawione jest więc uznaniu organu orzekającego. Pozostawienie rozstrzygnięcia uznaniu organu nie oznacza wprawdzie, że może być ono dowolne, jednakże kontrola legalności decyzji odmawiającej zmiany bądź uchylenia decyzji ostatecznej w tym trybie, dokonywana przez Sąd w granicach przysługujących temu Sądowi ograniczać się musi do badania, czy dokonana przez organ ocena i przyjęte rozstrzygnięcie wynikają z racjonalnych, logicznych motywów, czy uzasadnienie takiej decyzji dotyczy wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i nie narusza zasady, którą statuuje art. 7 k.p.a. uwzględnienia z urzędu interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Oznacza to, że organ uprawniony przez przepisy prawa do rozstrzygnięcia sprawy powinien ją załatwić zgodnie ze słusznym interesem strony, jeżeli nie stoi on w kolizji z interesem społecznym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że uwzględnienie interesu strony należy rozumieć w ten sposób, iż mając do wyboru możliwość korzystniejszego dla strony rozstrzygnięcia, niepozostającego jednakże w kolizji z obowiązującym porządkiem prawnym, organ działając w granicach uznania administracyjnego, przyjmuje ten sposób orzekania, zmieniając decyzję mniej korzystną dla strony. Nie mieści się jednak w takim pojęciu interesu strony orzekanie w sposób sprzeczny z przepisami prawa, choćby zostało ono potwierdzone orzeczeniami sądu wydanymi w innych sprawach. Organ administracji załatwiający sprawy indywidualne jest bowiem zobowiązany stosować się do zasady praworządności, wymienionej w art. 6 i art. 7 k.p.a., i działać na podstawie przepisów prawa. (vide: wyrok NSA z dnia 9 maja 2005 r. OSK 1746/04, LEX nr 172172). W sprawie niniejszej, gdzie strona wystąpiła o uchylenie decyzji ostatecznej Ministra Sprawiedliwości sprzeciwiającej się jej wpisowi na listę adwokatów Izby Adwokackiej w W. organ zobowiązany był więc ocenić, czy uchylenie tej decyzji, a w konsekwencji uznanie za dokonany wpisu skarżącego na listę adwokatów tej Izby, nie stoi w kolizji z obowiązującym porządkiem prawnym. Zasadność zastosowania w sprawie trybu określonego w art. 154 k.p.a. należało więc rozważać w świetle przepisów prawa materialnego obowiązujących w okresie wydawania decyzji ostatecznej. Należy w tym miejscu podkreślić, iż w dacie podejmowania przez Okręgową Radę Adwokacką w W. uchwały o wpisie skarżącego na listę adwokatów tej Izby przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 163, poz. 1361 z późn. zm.), na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r. sygn. akt K 6/06, utracił moc obowiązującą w zakresie w jakim stwarzał możliwość dopuszczenia do wykonywania zawodu adwokata osób, które po złożeniu wskazanych w nim egzaminów nie wykazują się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym. W świetle powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, na podstawie art. 65 i art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o adwokaturze, mogły być więc wpisane na listę adwokatów osoby, które wprawdzie nie odbyły aplikacji adwokackiej i nie złożyły egzaminu adwokackiego, ale zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, radcowski lub notarialny, o ile wykazały się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym, a także spełniały pozostałe wymogi określone w art. 65 pkt 1 -3 tej ustawy. W przypadku złożenia wniosku o wpis na listę adwokatów przez osobę po egzaminie prokuratorskim, właściwy organ samorządu zawodowego zobowiązany był więc zbadać, nie tylko, czy osoba wnioskodawcy spełnia formalny warunek w postaci m.in. zdanego egzaminu prokuratorskiego, ale również czy osoba taka spełnia pozostałe istotne warunki konieczne do dokonania wpisu, w tym przede wszystkim, czy wykazuje się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym. Okręgowa Rada Adwokacka podejmując w dniu [...] maja 2006 r. uchwałę o wpisie skarżącego na listę adwokatów Izby Adwokackiej w [...] nie badała, czy R. M. spełnia warunek posiadania odpowiedniej praktyki w zawodzie prawniczym. Kwestia ta, wbrew sugestiom skarżącego, nie mogła natomiast być przedmiotem oceny przez Ministra Sprawiedliwości w niniejszym postępowaniu prowadzonym w trybie art. 154 k.p.a. o uchylenie decyzji sprzeciwowej Ministra Sprawiedliwości. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu że uchyleniu decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2006 r. sprzeciwia się interes społeczny. Wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższej decyzji oznaczałoby bowiem w konsekwencji uzyskanie mocy prawnej przez wpis na listę adwokatów dokonany uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia [...] maja 2006 r., która pozostawała w kolizji z obowiązującym, w dacie jej podejmowania, porządkiem prawnym. W konsekwencji nie można, w ocenie Sądu, zarzucić Ministrowi Sprawiedliwości, że dopuścił się w toku postępowania administracyjnego naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, wyrażonej w art. 8 k.p.a., a także zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 9 k.p.a.). Jak słusznie podkreślił natomiast organ wydanie przedmiotowej decyzji nie pozbawia strony możliwości ponownego ubiegania się o wpis na listę adwokatów. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja Ministra Sprawiedliwości odmawiająca uchylenia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. decyzji ostatecznej Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 czerwca 2006 r. odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.