VI SA/Wa 4342/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. N. złożonego na zarządzenie Starszego referendarza sądowego z 21 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi M. N. na uchwałę Naczelnej Rady Adwokackiej z [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany uchwały dotyczącej wyrażenia zgody na powtórzenie roku szkoleniowego aplikacji adwokackiej postanawia odrzucić sprzeciw Zarządzeniem z 21 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. N. (dalej skarżący) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 11 stycznia 2017 r. Pismem z 30 stycznia 2017 r. nadanym 24 stycznia 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do pouczenia zawartego w zarządzeniu, skarżący powinien wnieść sprzeciw do Sądu we wskazanym 7 dniowym terminie, którego bieg kończył się 18 stycznia 2017 r. Przedmiotowy sprzeciw skarżący wniósł natomiast dopiero 24 stycznia 2017 r., czyli 6 dni po upływie terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.