VI SA/Wa 4353/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2023 r., VI SA/Wa 901/22 w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Wyrokiem z 8 marca 2023 r., VI SA/Wa 901/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. Z. (dalej: skarżący) wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: organ, GITD) z 18 stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 13 czerwca 2023 r. 21 lipca 2023 r. (data prezentaty biura podawczego) skarżący wniósł osobiście do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem. W treści skargi podniósł, ze ujawniły się dowody i okoliczności, podważające wiarygodność dotychczas przeprowadzonych dowodów i ustalonych faktów. Dowody te są częściowo w posiadaniu pracodawcy skarżącego, który był zobowiązany do ponoszenia opłat za przejazdy drogami publicznymi w elektronicznym systemie viaTOLL oraz częściowo w posiadaniu organu i urzędów rejestrujących uiszczanie opłat. Skarżący podkreślał, że został obciążony karą pieniężną w wysokości 3 000 zł za niezadeklarowanie przyczepy poruszającej się po drogach publicznych wraz z samochodem ciężarowym powyżej 3,5 t. Kwota 1 093,10 zł stanowiła należność za 85 przejazdów ww. przyczepy, którą przeszacowano na kwotę 63 750 zł kary pieniężnej. Kwotę 1 325 zł (w tym odsetki) za przejazd przyczepy uiścił pracodawca skarżącego. O powyższym fakcie skarżący został poinformowany 14 marca 2023 r., przy czym fakt uiszczenia opłaty, będący nową okolicznością dla sprawy, miał miejsce przed dniem 1 października 2021 r., w którym to nastąpiło całkowite przejście elektronicznego poboru opłat za przejazdy po drogach do nowego systemu e-TOLL. W ocenie skarżącego, restytucyjna przyczyna wznowienia postępowania wskazana w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej p.p.s.a.) odnosi się do zdarzeń powstałych w postępowaniu sądowym, gdyż musiała zaistnieć przed 1 października 2021 r. z przyczyn formalno-prawnych i powstała przed uprawomocnieniem się wyroków, co nastąpiło z dniem 14 lipca 2023 r. Skarżący podnosił, że wyrok z 8 marca 2023 r. wraz z uzasadnieniem otrzymał 13 czerwca 2023 r. i zachował termin do wniesienia skargi o wznowienie. Zdaniem strony bezspornym dowodem na to, że tylko jego pracodawca był zobowiązany do ponoszenia opłat w systemie viaTOLL (na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych) jest fakt, że 14 marca 2023 r. poinformował on skarżącego o uiszczeniu należnej kwoty 1 325 zł (w tym odsetki) za niezdeklarowaną przyczepę, przez co dochodzenie tego obowiązku od skarżącego było i jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (Dział VII Wznowienie postępowania) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania (art. 280 § 1 p.p.s.a). jest oparcie jej na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271-273 p.p.s.a. oraz zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 277 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 marca 2023 r., VI SA/Wa 901/22 oddalającym skargę strony na decyzję GITD z 18 stycznia 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej. Powyższe orzeczenie jest prawomocne od dnia 14 lipca 2023 r. Jako podstawę żądania wznowienia postępowania skarżący wskazał ujawnienie nowych okoliczności tzn. faktu uiszczenia przez pracodawcę kwoty 1 325 zł, stanowiącej brakującą część opłaty elektronicznej (viaTOLL). O fakcie uiszczenia tej opłaty skarżący dowiedział się 14 marca 2023 r. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (...). Przy czym sposób obliczania terminów został uregulowany w art. 83 p.p.s.a. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę albo dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 112 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm., dalej k.c.) termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. W niniejszej sprawie skarżący podał, że 14 marca 2023 r. został poinformowany przez pracodawcę o fakcie uiszczenia brakującej opłaty części opłaty elektronicznej, tym samym trzymiesięczny termin zakreślony dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął z dniem 14 czerwca 2023 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 21 lipca 2023 r., co nastąpiło z uchybieniem ww. trzymiesięcznego terminu. Ponadto zauważyć wymaga, że w myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak zostało wskazane wyżej skarżący o podstawie wznowienia dowiedział się 14 marca 2023 r. Wyrok w sprawie VI SA/Wa 901/22 został wydany 8 marca 2023 r., przy czym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 13 czerwca 2023 r. i od tego dnia skarżący miał możliwość wniesienia w terminie 30 dni skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym informacja o uiszczeniu pozostałej części opłaty elektronicznej mogła zostać wykorzystana w poprzednim postępowaniu tzn. w sprawie VI SA/Wa 901/22. Powyższe oznacza, że skarga o wznowienie postępowania została nie tylko wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu ale także nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi wskazany w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci (...). Ponadto zaznaczyć należy, że wobec ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi o wznowienie sąd nie bada merytorycznie czy wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniały wydanie innego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.