VI SA/Wa 4364/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi Pismem z dnia 6 listopada 2014 r. H. B. (nazywana dalej: "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 grudnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii umowy spółki cywilnej A. s.c. w C.. Wezwanie zawierające ww. zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 19 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 27 stycznia 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 stycznia 2015 r., listem poleconym o nr R [...], skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, do którego załączyła odpis umowy spółki cywilnej z dnia [...] stycznia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku podała, że w związku z pobytem w sanatorium nie mogła w terminie nadesłać żądanej umowy spółki cywilnej. Jako dowód załączyła kartę informacyjną z pobytu w sanatorium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). A zatem, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy skarżąca dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie można ustalić w sposób jednoznaczny, że przyczyna uchybienia terminu po stronie skarżącej ustała najpóźniej w dacie doręczenia dorosłemu domownikowi (synowi skarżącej) przesyłki sądowej, tj. w dniu 19 stycznia 2015 r. (k. 15 akt sądowych). Skarżąca przebywała w sanatorium do dnia 24 stycznia 2015 r. (zob. karta informacyjna z pobytu w sanatorium). Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi skarżąca złożyła w dniu 29 stycznia 2015 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie. Z powyższego wynika, że w sprawie został zachowany siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zaznaczyć przy tej okazji należy, że pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 672/11). W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi skarżąca podała pobyt w sanatorium, który pokrywał się z terminem do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przesłanie umowy spółki cywilnej. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o przywrócenie terminu jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności w nim przedstawione dostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do dokonania żądanej czynności procesowej doszło bez winy strony.