VI SA/Wa 4424/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. i A. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie skarżącym I. K. i A. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. I. K. i A. K. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej: BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. z siedzibą w Warszawie. Zarządzeniem z 11 grudnia 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, dokumentów wykazujących interes prawny skarżących do zaskarżenia decyzji BFG oraz trzech odpisów skargi – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika 28 grudnia 2023 r., odbiór kwitował upoważniony pracownik (k. 16). Brak skargi w postaci wykazania interesu prawnego skarżących został uzupełniony pismem nadanym w placówce operatora wyznaczonego Warszawa 50 4 stycznia 2024 r. Pełnomocnik skarżących w piśmie z tej daty wniósł ponadto o wydłużenie terminu na uzupełnienie braku w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego o 14 dni, z uwagi na konieczność dostarczenia oryginału tych dokumentów przez skarżących drogą pocztową. Jednocześnie, nadesłane odpisy skargi nie zostały podpisane ani poświadczone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 p.p.s.a.), zawierać pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.), a ponadto określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Do skargi należy także dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. Pełnomocnik skarżących - poinformowany o skutkach niewykonania wezwania Sądu – w zakreślonym terminie, który upłynął 4 stycznia 2024 r., nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących oraz trzech odpisów skargi. Na marginesie, odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżących o wydłużenie terminu do uzupełnienia braków skargi, Sąd wyjaśnia, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Ustawa wyznacza początek oraz długość tego terminu. Bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, tak jak to miejsce w przypadku terminów sądowych. W związku z tym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi nie może być przedłużony na wniosek strony lub jej pełnomocnika. Z powyższych względów zaistniały podstawy do odrzucenia skargi i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.