VI SA/Wa 45/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę Pismem z 6 grudnia 2017 r. E. G. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika – adw. D. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na jej ciężką sytuację materialną. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez przedłożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 lutego 2018 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, do akt sprawy nie wpłynęło przedmiotowe pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm, dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone w dniu w dniu 19 lutego 2018 r. Skarżąca obowiązana była zatem do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi w wyznaczonym 7-dniowym terminie, tj. do dnia 26 lutego 2018 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie, reprezentujący ją pełnomocnik nie nadesłał bowiem przedmiotowego pełnomocnictwa. W sprawie zachodziła zatem podstawa do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji orzeczenia.