VI SA/Wa 450/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru nad biurami usług płatniczych postanawia: odrzucić skargę E. M. (dalej: "skarżąca") wniosła, za pośrednictwem platformy e-PUAP, skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z 25 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru nad biurami usług płatniczych. Zarządzeniem z 30 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej adwokat M. K. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. zarządzenie zostało wysłane w postaci dokumentu elektronicznego na adres pełnomocnika skarżącej wskazany w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik, powinien przedstawić pełnomocnictwo, o ile wcześniej nie zostało to uczynione (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który może zostać uzupełniony poprzez wezwanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie w postaci odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie wzywające do nadesłania stosownego pełnomocnictwa zostało wysłane do pełnomocnika strony skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na wskazany przez niego adres ePUAP. Zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z wymienionych tam warunków, wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Z kolei zgodnie z § 5, datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2, a w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd (§ 6 ), po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7), a w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 33), pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki utworzono w dniu 16 maja 2024 r., a powtórne - w dniu 24 maja 2024 r. Termin doręczenia przesyłki nastąpił z dniem 30 maja 2024 r. W dniu 31 maja 2024 r. przesyłka ta została uznana za doręczoną z uwagi na brak jej odbioru przed upływem czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Skoro zatem wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa zostało, w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a., uznane za doręczone skarżącej w dniu 31 maja 2024 r., to ostatnim dniem do wykonania wezwania był 7 czerwca 2024 r. W wyznaczonym terminie stosowne pełnomocnictwo nie zostało nadesłane do Sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.