VI SA/Wa 462/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. Z. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) powiększonej o kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. zwolniono J. P. od kosztów sądowych i ustanowiono dla niej adwokata w sprawie ze skargi, którą [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego Wyrokiem z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym oddalił przedmiotową skargę przyznając jednocześnie w punkcie drugim ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu: kwotę 292,80 złotych, w tym kwotę 240 złotych tytułem opłaty i kwotę 52,80 złotych tytułem podatku od towarów i usług. Po doręczeniu pełnomocnikowi strony skarżącej uzasadnienia powyższego wyroku adwokat K. Z. wniosła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] lipca 2012 r. sygn. akt [...] uchylił zaskarżony wyrok w części punktu 1 oraz uchylił zaskarżone postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W związku z powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego adwokat K. Z. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Jak wynika przy tym z zapisu protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokat K. Z. brała udział w przedmiotowej rozprawie. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu. Stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 240 zł i taką też kwotę przyznał adwokatowi K. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] listopada 2010 r. Tym samym kwota należnego adwokatowi wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego obejmującego sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180 zł. Jednocześnie w myśl § 2 ust. 3 cyt. powyżej rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 41,40 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.