VI SA/Wa 464/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne E. S.A. z siedzibą w W. (dalej też jako: skarżąca lub spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty w 2009 r. do kosztów świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna, nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11). Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia procesu decyzyjnego prowadzonego przez organ, Sąd podkreśla, że w sprawie będącej przedmiotem skargi, organ decyzją z [...] maja 2011 r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją z [...] września 2011 r., znak: [...], przyznał T. S.A. (obecnie O. S.A.), dopłatę do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. W dniu [...] stycznia 2017 r. Prezes UKE wydał decyzję znak: [...] którą ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu "Dopłaty 2009" oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE w dniu [...] czerwca 2017 r. r. wydał decyzję [...], którą uchylił w części decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r. i m.in. orzekł co do istoty sprawy w zakresie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu "Dopłaty 2009". Decyzja Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2017 r. została następnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i prowadzona jest pod sygn. akt VI SA/Wa 1736/17. Z kolei pismem z dnia 12 września 2017 r.; znak: [...], wypełniając dyspozycję art. 61 § 4 k.p.a., Prezes UKE zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty jej udziału w pokryciu "Dopłaty 2009". Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...], która została zaskarżona w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wiadomo Sądowi z urzędu – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 10 kwietnia 2018 r. wydał w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17 wyrok oddalający skargę. Wyrok ten nie jest prawomocny. Analizując niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że decyzja z dnia [...] czerwca 2017 r. będąca przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17 stanowi w istocie kolejny element postępowania administracyjnego rozstrzygającego podmioty i stawkę procentową dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. Natomiast będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] grudnia 2017 r., ustala indywidualnie dla każdego podmiotu wysokość kwoty udziału w pokryciu "Dopłaty 2009". Wobec powyższego, Sąd uznał, że sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 464/18 ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, która na dzień wydania niniejszego postanowienia nie została prawomocnie zakończona. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, orzekł jak w sentencji postanowienia.