VI SA/Wa 466/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi S.S.A. z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz S.S.A. z siedzibą w P. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. S. SA z siedzibą w P. (dalej: skarżąca lub S.) wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ) z dnia [...] grudnia 2015 r. uchylającą decyzję nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r. o oddaleniu odwołania Z. w K. od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: Podstawowa Opieka Zdrowotna, w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia: [...], do 50 000 osób - ryczałt miesięczny o kodzie postępowania numer [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Ogłoszenie ww. postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nastąpiło w dniu [...] listopada 2012 r., a otwarcie ofert – w dniu [...] grudnia 2012 r. W ogłoszeniu wskazano, że oferenci przystępujący do konkursu ofert winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ oraz wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj.: 1. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2009, Nr 139, poz. 1139 z późn. zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem w sprawie świadczeń gwarantowanych", 2. Zarządzeniu Nr 85/2010/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej zmienione: Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 10/2011/DSOZ z dnia 28 lutego 2011 r.; Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 40/2012/DSOZ z dnia 6 lipca 2012 r., Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 47/2012/DSOZ z dnia 2 sierpnia 2012 r., Zarządzeniem Nr 59/2012/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 10 października 2012 r., Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 82/2012/DSOZ z dnia 21 listopada 2012 r. zwanym dalej "zarządzeniem 85/2010/DSOZ", 3. Zarządzeniu Nr 46/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zmienione: Zarządzeniem Nr 53/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r., Zarządzeniem Nr 60/2012/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 12 października 2012 r., KOMUNIKAT Nr 3/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 19 września 2011 r. o sprostowaniu błędu, zwanym dalej "zarządzeniem 46/2011/DSOZ". Do postępowania zostały złożone dwie oferty: S. oraz Z. w K. Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania w dniu [...] grudnia 2012 r., nie wybrała oferty złożonej przez Z. w K. ze względu na uzyskaną w postępowaniu przez ww. podmiot liczbę punktów wynoszącą łącznie 79,520 punktów i uwzględniła ofertę S., która uzyskała wyższą punktację (100,000). Z. w K. nie złożył protestu, a w dniu [...] stycznia 2013 r. wniósł do Dyrektora [...] NFZ odwołanie. Dyrektor [...] NFZ, decyzją z [...] stycznia 2013 r. Nr [...] powyższe odwołanie oddalił. Na skutek wniesionego przez Z. w K. odwołania od powyższej decyzji Prezes NFZ, decyzją z [...] maja 2013 r. na podstawie m.in. art. 154 ust. 6 oraz 138 § 2 kpa uchylił zakwestionowaną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia (k. 233 akt). Decyzja Prezesa NFZ stała się prawomocna w administracyjnym toku instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor [...] NFZ powtórnie oddalił odwołanie (v. decyzja z [...] czerwca 2013 r. Nr [...]-k.194). Nie zgadzając się z powyższą decyzją, Z. w K. wniósł odwołanie do Prezesa NFZ, który decyzją z [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2013 r. Przy czym organ odwoławczy stwierdził m.in. że analiza "wstępnego protokołu kontroli oferenta" prowadzi do wniosku, że w S. S.A. w P. przy ul. [...] ustalono, jako miejsce udzielania świadczeń jeden gabinet lekarski (pomieszczenie nr 5) i jeden gabinet zabiegowy. Stwierdzono także posiadanie przez oferenta jednej torby lekarskiej i jednego nesesera pielęgniarskiego. Zdaniem Prezesa NFZ, powyższe fakty wskazują jednoznacznie, że ww. świadczeniodawca otrzymał niesłusznie, za kryterium "jakość", punkty za udzielanie świadczeń przez dodatkowego lekarza oraz pielęgniarkę, wobec niezapewnienia ww. personelowi medycznemu warunków umożliwiających udzielanie, zgodnie z obowiązującymi przepisami przedmiotowych świadczeń. Dlatego też oferent ten powinien uzyskać w kryterium jakość w module personel nie, jak przyznała komisja konkursowa 25 pkt lecz 10,714 pkt. Łącznie w kryterium jakość ww. oferent powinien uzyskać 5 pkt za zewnętrzną ocenę jakości, 10,714 pkt za personel oraz 3 pkt za wybrane parametry architektoniczne i sanitarne miejsc udzielania świadczeń, czyli łącznie 18,714 pkt. Ogólna punktacja za ofertę oferenta powinna w związku z powyższym wynieść: 85,714 pkt. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że nie zmienia to faktu, iż oferta S. powinna, ze względu na największą liczbę uzyskanych punktów, zostać wybrana w przedmiotowym postępowaniu. W ocenie organu odwoławczego, stanowisko Z. w K. dostępności akt sprawy jest niezasadne, gdyż otrzymał w formie kserokopii wszystkie dokumenty o które wystąpił we wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wobec zarzutu braku podpisów wszystkich członków komisji konkursowej na załączniku nr 26 tj. "Protokole z posiedzenia komisji w części jawnej" organ stwierdził, że w posiedzeniu komisji uczestniczyła liczba członków komisji konkursowej niezbędna do zagwarantowania quorum. Odnośnie zaś podpisu członka rzeczonej komisji Pani M. T. organ wskazał, że brak jest przepisów dotyczących obowiązku złożenia wzoru podpisu i posługiwania się nim przez członków komisji konkursowej. Odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego braków formalnych w dokumentacji sprawy, organ podkreślił, że członkowie komisji konkursowej podpisując wszystkie dokumenty stosowali indywidualne parafy. Odwołujący zaś nie przedstawił dowodu na fakt, że parafy nie mają charakteru oryginalnego lub nie zostały złożone własnoręcznie przez członków komisji konkursowej. Z kolei WSA w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Z. w K. na ww. decyzję Prezesa NFZ z [...] sierpnia 2013 r. uchylił zakwestionowane rozstrzygnięcie. Sąd stwierdził, że należy zgodzić się z zarzutem strony, iż Prezes NFZ dopuścił się naruszenia art. 6 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Utrzymał on bowiem w mocy wadliwą decyzję Dyrektora [...]OW NFZ uznającą rozstrzygnięcie konkursowe za prawidłowe pomimo, że w toku postępowania konkursowego wybrano ofertę, która winna zostać odrzucona na mocy art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach w związku z podaniem przez oferenta nieprawdziwych danych. Jak wynika z twierdzeń skarżącego, czemu Prezes NFZ nie zaprzeczył wybrany świadczeniodawca wskazał w odpowiedziach ankietowych, że posiada certyfikat ISO. Komisja konkursowa dokonując kontroli u tego oferenta przed rozstrzygnięciem postępowania stwierdziła brak tego dokumentu i zamiast odrzucić ofertę na wniosek strony dokonała zmiany w uprzednio udzielonej odpowiedzi ankietowej dotyczącej posiadania certyfikatu ISO. Odnośnie zaś wykazywanego przez skarżącego nienależnego przyznania drugiemu świadczeniodawcy dodatkowych punktów w zakresie kryterium jakości Sąd stwierdził, że nieprawidłowość tę dostrzegł organ drugiej instancji i wobec stwierdzenia braku potencjału po stronie S. SA w P. do równoczesnego udzielania świadczeń przez dodatkowego lekarza i pielęgniarkę skorygował ilość otrzymanych przez ten podmiot punktów, pomniejszając je do 10,714 punktów za personel. W tym wypadku chodziło o spełnianie dodatkowych wymagań przez świadczeniodawcę więc nie istniała podstawa do odrzucenia oferty na mocy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.  WSA podzielił również zarzut Z. w K., że Prezes NFZ naruszył wyrażoną w art. 9 k.p.a. zasadę obowiązku organów udzielenia informacji faktycznej i prawnej. Według WSA dodatkowo należy stwierdzić, że to działanie organu naruszyło także art. 10 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odwołując się do konkretnych orzeczeń NSA, Sąd stwierdził że strona odwołująca się z aktami postępowania konkursowego, w tym ofertami innych biorących w nim udział oferentów. Zdaniem WSA, wykazywane przez stronę nieprawidłowości w udostępnieniu jej akt postępowania konkursowego stanowi kolejne uchybienie procesowe Prezesa NFZ, które skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Podsumowując swoje rozważania WSA w ww. wyroku z 23 lipca 2014 r. sygn. VISA/Wa 2941/13 stwierdził, że Prezes NFZ naruszył art. 134 § 1 ustawy o świadczeniach (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 164 poz. 1027 ze zm.) gdyż nieodrzucenie oferty konkurenta skarżącego mimo podania w niej nieprawdziwych informacji, jak również odmowa udostępnienia akt postępowania w granicach dozwolonych przez prawo należy uznać za złamanie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Od powyższego wyroku nie została wniesiona skargi kasacyjna. Wyrok jest prawomocny od 27 września 2014 r. (k. 56). Po przekazaniu organowi akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku Prezes NFZ poinformował Z. w K. w trybie art. 10 § 1 kpa o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów (k. 52 – pismo z [...] listopada 2014 r.). W odpowiedzi na powyższe, Z. w K. wystąpił do organu o udostępnienie akt sprawy w sposób niezanonimizowany (k. 50 – pismo z [...] listopada 2014 r.) w piśmie z [...] stycznia 2015 r. Prezes NFZ wskazał, że w siedzibie Centrali NFZ znajduje się pełna dokumentacja sprawy zawierająca zanonimizowane, zgodnie z obowiązującymi przepisami, akta dotyczące obu oferentów (k 46-47). Pismem z [...] lipca 2015 r. Prezes NFZ zwrócił się do organu I instancji o uzupełnienie akt i przesłanie kopii certyfikatu ISO uzyskanego przez S. w dniu [...] września 2012 r., protokołu kontroli przeprowadzonej w S. w toku postępowania konkursowego, a nadto wyjaśnienie czy Komisja Konkursowa dokonała zmiany w odpowiedzi w ofercie S. oraz odpowiedzi na które pytania dotyczyła ta zmiana (k. 44). Organ I instancji przy piśmie z [...] sierpnia 2015 r. przedłożył żądaną dokumentację oraz wyjaśnił, że Komisja Konkursowa nie dokonywała żadnych zmian w odpowiedzi w ofercie S. (k. 15 – 43). Następnie, pismem z [...] sierpnia 2015 r. Prezes NFZ zawiadomił S. o prawie zapoznania się z aktami sprawy (k. 11). Następnie, decyzją z [...] grudnia 2015 r. Prezes NFZ uchylił decyzję dyrektora [...] NFZ z [...] czerwca 2013 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach", w związku z art. 5 ustawy z 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1290), zwanej dalej "ustawą o zmianie" oraz art. 138 § 2 kpa. Po przytoczeniu stanu faktycznego zaistniałego w sprawie organ wskazał, że w obecnej sytuacji formalnoprawnej decyzja dyrektora [...] NFZ powinna uwzględniać wiążące i ostateczne ustalenia prawomocnego wyroku WSA wydanego w sprawie VISA/Wa 2941/13. Tym samym decyzja organu I instancji powinna zawierać dokładne ustalenie stanu faktycznego w zakresie kwestii podniesionych przez Sąd w ww. wyroku mianowicie: nie posiadania przez S. w P. [...], dalej, jako: C. w P., ważnego w dniu złożenia oferty i w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert oraz obejmującego dany obszar zabezpieczenia certyfikatu ISO, podania przez C. w P. nieprawdziwych danych odnośnie posiadania wskazanego wyżej certyfikatu ISO oraz faktu dokonania zmiany zapisu w formularzu ofertowym ww. wybranego oferenta w związku nie posiadaniem przez niego przedmiotowego certyfikatu. W ocenie organu odwoławczego, decyzja z [...] czerwca 2013 r. nie wyjaśnia dokładnie stanu faktycznego, a to oznacza, że narusza art. 7 kpa i czyni uzasadnionym zastosowanie art. 138 § 2 kpa. Według Prezesa NFZ powyższe okoliczności (podnoszone w toku postępowania przez Z. w K.) zakresem swoim obejmują istotę postępowania, decydując o jej rozstrzygnięciu, zwłaszcza, że podane przez Z. w K. informacje w zakresie braku certyfikatu ISO i dokonania zmian w ankiecie przez komisję w postępowaniu konkursowym nie znajduje oparcia w materiale dowodowym posiadanym przez Prezesa NFZ i wymagają ustalenia przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, brak szczegółowego wyjaśnienia kwestii posiadania przez C. w P. ważnego w dniu złożenia oferty i w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert certyfikatu ISO, brak omówienia wyników kontroli przeprowadzonej w C. w P. w związku z ww. certyfikatem ISO, a także brak odniesienia się do punktacji uzyskanej przez C. w P. za posiadanie certyfikatu ISO powoduje sytuację, w której przytoczona decyzja nie wyjaśnia dokładnie stanu faktycznego sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji powinien, uwzględniając treści zawarte w niniejszej decyzji Prezesa NFZ, odnieść się do wszystkich zaleceń i wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 z 23 lipca 2014 r., zaś w szczególności winien przedstawić szczegółowe i pełne wyjaśnienia dotyczące ww. kwestii posiadania przez C. w P. ważnego w dniu złożenia oferty i w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert oraz obejmującego obszar ubezpieczenia: [...], certyfikatu ISO oraz udostępnić akta sprawy na podstawie art. 73 k.p.a. i w sposób wskazany w wyroku. Jednocześnie, gdy chodzi o zarzut naruszenia art. 9 i 10 kpa to Prezes NFZ, odwołując się do treści zawiadomień kierowanych do strony stwierdził, że dla Z. w K. przygotowano pełne akta sprawy, zawierające dokumentację C. w P., zanonimizowane tj. w takiej formie, która nie doprowadziłaby do naruszenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego zakazujących przekazywania danych wrażliwych chronionych prawnie i poinformowano Z. w K. o powyższym fakcie. Od powyższej decyzji skargę do WSA w Warszawie złożyła spółka S. w P., reprezentowana przez adwokata. W skardze zarzucono decyzji Prezesa NFZ z [...] grudnia 2015 r.: 1) naruszenie art. 138 § 2 kpa, poprzez bezzasadne uznanie, iż organ I instancji, to jest Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wydał decyzję z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, 2) naruszenie art. 10 § 1 i art. 77 § 1 kpa poprzez uznanie, iż stronę postępowania wiąże wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI Sa/Wa 2941/13, który to wyrok zawiera rozstrzygnięcia merytoryczne, podczas gdy, strona postępowania nie uczestniczyła w postępowaniu sądowo-administracyjnym w sprawie, w której wydano wyrok i w zasadzie jako taki, jest on w stosunku do S. S.A. objęty nieważnością, 3) naruszenie art. 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez bezzasadne uznanie, iż dla wyjaśnienia sprawy istotne znaczenie mają okoliczności wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podczas, gdy nawet uwzględnienie zarzutu, iż strona postępowania nie posiadała certyfikatu ISO, jakiego żądał [...]OW NFZ, prowadzi do sytuacji, w której Z. posiada 79,25 pkt, zaś S. S.A. w P. nadal posiada 95 pkt co powoduje, że jego oferta jest ofertą wygrywającą, 4) naruszenie art. 77 § 1 i 80 k.p.a. albowiem w aktach postępowania, w ofercie Z. brak certyfikatu ISO, jakiego żądał [...]OW NFZ, a zatem oferta ta również nie spełnia wymogów konkursowych, 5) naruszenie art. 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skarżący podał nieprawdę w ofercie co do posiadania certyfikatu ISO, podczas, gdy komisja konkursowa wyjaśniła rozbieżności dotyczące certyfikatu ISO, zaś skarżący wycofał swoje oświadczenie, iż posiada taki dokument. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji względnie stwierdzenie jej nieważności ewentualnie stwierdzenie wydania tej decyzji z naruszeniem prawa. Skarżąca stwierdza, że posiadała certyfikat, o którym mowa w załączniku nr 3 do zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 85/2010 z dnia 23 grudnia 2010 r. Zgodnie z cyt. zarządzeniem do postępowania konkursowego niezbędne jest posiadanie certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ważnego w dniu złożenia oferty. S. S.A. posiadało taki certyfikat i złożyło go wraz z ofertą. Za to otrzymało dodatkowe 5 punktów w ocenie oferty. Strona podaje, że treść załącznika nr 3 do zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 85/2010 z dnia 23 grudnia 2010 r., jest niejasna i nie wskazuje precyzyjnie, że wymóg dotyczy konkretnych zakresów świadczeń medycznych. Z treści załącznika nr 3 do zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 85/2010 z dnia 23 grudnia 2010 r., możliwe było wywiedzenie, że wystarczający jest podstawowy certyfikat ISO. Według skarżącej, potwierdza to fakt, że w późniejszym zarządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dokonano sprecyzowania wymogu treści certyfikatu ISO, co pozwala na twierdzenie, że pierwotne brzmienie było niewystarczające i że Strona mogła mieć prawo do uzasadnionych wątpliwości co do treści certyfikatu. Strona akcentuje, że w momencie, kiedy Komisja Konkursowa podniosła, że certyfikat ten nie jest wystarczający, S. S.A. złożyło w dniu [...] grudnia 2012 r. oświadczenie, że wycofuje certyfikat i oświadcza, że go nie posiada. Zdaniem skarżącej, w konsekwencji, stwierdzić należy, że S. złożyła prawdziwe oświadczenie w zakresie posiadanego certyfikatu. Certyfikat ISO w zakresie świadczeń medycznych bowiem w dniu złożenia oferty posiadała. Nie posiadała tylko certyfikatu ISO oczekiwanego przez Komisję Konkursową ale nie wymienionego szczegółowo w załączniku nr 3 do zarządzenia nr 85/2010. Zdaniem skarżącej, nie ma zatem żadnych podstaw do twierdzenia, iż oferta S. S.A. zawierała nieprawdziwe informacje. Po pierwsze bowiem, informacje były prawdziwe, gdyż Spółka posiadała certyfikat ISO i go dołączyła. Niczego nie ukrywała, nie podała, że ma inny certyfikat, niż załączony, co więcej wycofała ten certyfikat po powstaniu wątpliwości po stronie Komisji Konkursowej.  Skarżąca zarzuca, że gdyby odjąć S. w P. punkty dodane na podstawie certyfikatu ISO, i tak S. S.A. miałoby więcej punktów (95) niż uzyskał Z. w K. (79,25). To powoduje, że odwołanie Z. i tak nie będzie i nie może skutkować uzyskaniem usługi na świadczenia medyczne objęte przedmiotowym postępowaniem konkursowym. Ponadto w ofercie złożonej przez Z. nie ma certyfikatu, którego brak zarzucono S. S.A. w P. Tym samym oferta Z. powinna zostać odrzucona w całości i nie ma ten podmiot w ogóle interesu prawnego w złożeniu odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty należy uznać za trafne. W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] grudnia 2015 r. została wydana po uchyleniu przez WSA w Warszawie, wyrokiem z 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13, poprzedniej decyzji tego organu z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wyrok ten jest prawomocny od 27 września 2014 r. i z mocy art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016.718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania wyrażone w tym orzeczeniu wiążą w sprawie zarówno organ (Prezesa NFZ), jak i obecnie sąd. Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 21 marca 2014r., I GSK 534/12, opubl. CBOiS), przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Należy zaakcentować, że rolą Sądu obecnie kontrolującego zaskarżoną decyzję jest weryfikacja, czy organ w pełni zastosował się do zaleceń i wskazań poprzednio wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia z 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13. Zdaniem WSA, w składzie obecnym, analiza akt sprawy prowadzić musiała do wniosku, że organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję z uchybieniem art. 153 p.p.s.a. Według Sądu, organ po uchyleniu przez WSA decyzji z [...] sierpnia 2013 r. ponownie rozpoznając sprawę powinien ocenić kwestię posiadania przez C. w P. certyfikatu ISO i wpływu tej okoliczności na rezultat postępowania konkursowego a także umożliwić stronom zapoznanie się z aktami postępowania konkursowego (w tym z ofertami innych biorących w nim udział oferentów) przy uwzględnieniu prawnych możliwości zapewnienia ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że WSA w poprzednim wyroku po pierwsze: zaakceptował stanowisko organu, że ogólna suma punktów uzyskanych przez C. w P. wynosiła jak to ustalił organ odwoławczy w decyzji z [...] sierpnia 2013 r. - tj. 85,714, po drugie wyraził pogląd, że wypadku dotyczącym spełniania dodatkowych wymagań przez świadczeniodawcę nie istnieje podstawa do odrzucenia oferty na mocy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach. Zdaniem Sądu obecnie orzekającego w sprawie, uwzględniając powyższe, Prezes NFZ powtórnie rozpatrując sprawę prawidłowo uczynił prowadząc postępowanie w przedmiocie udostępnienia akt (o czym będzie mowa w dalszej części rozważań) a także w zakresie uzupełnienia tych akt o protokół kontroli i certyfikat ISO dla C. w P. oraz wnioskując o przedstawienie wyjaśnień dotyczących ewentualnych zmian w ofercie ww. podmiotu. Jednakże, w ocenie WSA, wnioski wyprowadzone przez organ odwoławczy z powyższego materiału dowodowego doprowadziły Prezesa NFZ do błędnej konkluzji, że zachodzą przesłanki do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zdaniem Sądu, uzyskane przez organ odwoławczy efekty powyższych ustaleń pozwalały Prezesowi NFZ na jednoznaczne zajęcie stanowiska w przedmiocie odwołania Z. w K. od decyzji organu I instancji z [...] czerwca 2013 r. Sąd nie podziela stanowiska Prezesa NFZ, że zachodzą okoliczności wskazane w art. 138 § 2 k.p.a., zatem zarzut skarżącej naruszenia tego przepisu należy uznać za trafny. Z akt sprawy wynika bowiem, że wyjaśnienie złożone w piśmie z [...] sierpnia 2015 r., iż Komisja Konkursowa nie dokonywała żadnych zmian w odpowiedzi w ofercie C. w P. znajduje potwierdzenie w dokumentach znajdujących się aktach sprawy (v. oferta k.119 - 148). Trzeba podkreślić, że w toku poprzednio prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego Z. w K. nie podnosił zarzutu nieuprawnionego dokonania zmian w ofercie konkurenta a kwestia certyfikatu pojawiła się dopiero w skardze do WSA. Nie ulega natomiast wątpliwości, że na dzień złożenia oferty oraz rozstrzygnięcia konkursu C. w P. posiadało ważny certyfikat ISO. Kopia tego certyfikatu znajduje się w aktach sprawy. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że oferta C. w P. - v. pkt 1.3.1.1. oferty - zawierała nieprawdziwe informacje. Certyfikat ten został wycofany przez stronę w toku postępowania konkursowego wobec uznania przez Komisję, że ten dokument nie może być uznany za prawidłowy w świetle treści załącznika nr 3 Zarządzenia nr 80. Jak natomiast pełnomocnicy organu wyjaśnili na rozprawie przed WSA w dniu 14 lutego 2017 r., powyższy certyfikat powinien być przez Komisję uznany za prawidłowy wobec niejasnej treści powyższego załącznika i C. w rezultacie w P. powinno uzyskać dodatkowe 5 punktów z tego tytułu, jednakże finalnie tych punktów nie otrzymało. Podkreślono również, że konkurs wygrało C. w P. z sumą punktów 85,714, gdyż Z. w K. otrzymał 79,520 punktów, więc ten oferent zajął drugie miejsce. Sąd zauważa, co również trzeba odnotować, że argumenty skarżącego w niniejszym postępowaniu tj. C. w P., w odniesieniu do kwestii zaliczenia punktów za certyfikat są rozbieżne z tym, co twierdzi organ. Jednakże, zdaniem Sądu, wynika to z nie dość dokładnego przeanalizowania dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy a w świetle poprzedniego wyroku WSA, o czym już była mowa, jednoznacznie jest ustalona liczba punktów uzyskanych przez stronę skarżącą w przedmiotowym konkursie wynosi 85,714 a nie 100 - jak sugeruje skarżące C. (v. k. 6 skargi). O liczbie 100,000 punktów jest mowa w decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2013 r., a jak już powiedziano, organ odwoławczy w decyzji z [...] sierpnia 2013 r. punktację zmienił, co zostało zaakceptowane, jako prawidłowe w prawomocnym wyroku WSA z 23 lipca 2014 r. Według organu, ponieważ posiadanie certyfikatu nie było warunkiem obligatoryjnym konkursu to brak było podstaw do odrzucenia oferty C. w P. To stanowisko jest zgodne z oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku WSA. Mając na uwadze powyższe, za trafne należy uznać zarzuty sformułowane w punktach 3 i 5 niniejszej skargi. Sąd nie podziela natomiast zarzutu postawionego w punkcie 4 skargi, że Z. w K. certyfikatu ISO nie posiadał. Przeczy temu zawartość akt administracyjnych, w których znajduje się certyfikat dla tego oferenta - v. k.386. Jak już zasygnalizowano, w toku postępowania prowadzonego przez Prezesa NFZ po ww. wyroku sądu administracyjnego organ ten - w odpowiedzi na pismo Z. w K. z [...] listopada 2014 r. o udostępnienie akt sprawy - poinformował wnioskującego, że w siedzibie Centrali NFZ znajduje się pełna dokumentacja sprawy zanonimizowana, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Jak wynika z treści pisma organu z [...] stycznia 2015 r. odnośnie do zakresu udostępnienia danych oferentów Prezes NFZ, powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w sprawach przedmiotowo podobnych, wyjaśnia w jakiej części oferty nie mogą być jawne dla stron. Uwzględniając powyższe, zdaniem WSA, należy uznać, że ten aspekt sprawy został ponownie rozpoznany przez organ odwoławczy, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku z 23 lipca 2014 r. Z kolei zarzut sformułowany w punkcie 2 skargi, że obecnie skarżący podmiot tj. C. w P. nie brał udziału w postępowaniu toczącym się przed WSA pod sygnaturą VI SA/Wa 2941/13, a zatem wyrok wydany w tamtej sprawie nie jest wiążący nie może prowadzić do uwzględnienia skargi, gdyż wbrew poglądowi strony, co już wyjaśniono wyżej, art. 153 p.p.s.a. w tej sprawie ma zastosowanie. Odnotowania wymaga, że w tutejszym Sądzie, do dnia wydania niniejszego wyroku, nie zawisła sprawa z wniosku C. w P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z 23 lipca 2014 r. w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2941/13. Podsumowując, zaskarżona decyzja narusza przepis art. 153 p.p.s.a. poprzez brak odpowiedniego uwzględnienia oceny prawnej oraz wskazań, co do dalszego postępowania w sprawie, wynikających z wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 a naruszenie to ma istotny wpływ na wynik postępowania w sprawie niniejszej, decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] grudnia 2015 r. należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a. Ponownie prowadząc postępowanie organ związany jest zarówno oceną prawną wynikającą z tego orzeczenia, jak i wcześniejszych wskazań, co do dalszego postępowania wynikających z przywołanego wyżej wyroku sądu. O kosztach postępowania obejmujących zwrot wpisu oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej spółki, będącego adwokatem Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.