VI SA/Wa 468/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko komornika sądowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] B. K. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy swoją uprzednią decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. o powołaniu A. B. na stanowisko komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...] oraz odmowie powołania na to stanowisko B. K. i H. S.. Skarżący wniósł zarazem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że wykonanie decyzji spowodować może nieodwracalne skutki prawne. Wyjaśnił, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest podyktowany także interesem społecznym, gdyż komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym, a powinna być nim osoba ponad wszelką wątpliwość spełniająca niezbędne wymogi, a także dająca gwarancję należytego pełnienia tej funkcji. Minister Sprawiedliwości postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], [...], utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż brak jest podstaw do uznania, że A. B. nieprawidłowo będzie wykonywać obowiązki komornika sądowego. Przeciwnie, podnieść należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji naruszałoby interes społeczny. Przedmiotowe stanowisko komornika sądowego zostało utworzone ponad pół roku temu ze względu na potrzeby prawidłowego i sprawnego wykonywania czynności egzekucyjnych w rewirze przy Sądzie Rejonowym w [...]. Zdaniem organu bezspornym jest, że niepodjęcie działalności przez powołanego komornika negatywnie wpływałoby na stan egzekucji i zagrażałoby interesowi społecznemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje miedzy brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (p. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 62/05, niepubl.; z 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, niepubl.; z 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04; z 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie podniósł żadnej argumentacji przemawiającej za tym, iż powołanie na stanowisko komornika innego kandydata niż skarżący spowodowałoby dla skarżącego zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie zaakcentowana przez skarżącego kwestia potencjalnego naruszenia interesu społecznego. Jak podkreślił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II FZ 529/08, interes społeczny nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłankę taką stanowi, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem skoro w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił istnienia ustawowych przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, to wniosek ten należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.