VI SA/Wa 479/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. S.A. z siedzibą we W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą K. P. S.A. z siedzibą we W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej K. P. S.A. z siedzibą we W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu [...] lutego 2008 r. K. P. S.A. z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej - skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego. Do powyższej skargi skarżąca załączyła złożony na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca spółka wskazała, że jej działalność gospodarcza jest "zawieszona od 1998 r.". W dalszej kolejności skarżąca argumentowała żądanie przyznania prawa pomocy powołując się na całkowity brak dochodów, brak majątku oraz brak rachunku bankowego. Odnosząc się do ostatniej z w/w okoliczności spółka podała, że bank rozwiązał z nią umowę rachunku bankowego. W rubryce 6 formularza wniosku PPPr, zatytułowanej Wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych, skarżąca wskazała kwotę 3.500 zł. W dalszej części oświadczenia o majątku i dochodach spółka podniosła brak środków trwałych oraz brak zysku (straty) za ostatni rok obrotowy. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r. (do którego załączono odpis aktualny z rejestru handlowego Dział B Nr [...]) skarżąca spółka wskazała, że z uwagi na brak środków nie została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego oraz że od 1998 r. nie uzyskuje żadnych dochodów. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie w terminie 14 dni następujących dokumentów: 1) odpisu zeznania podatkowego za rok 2007, ewentualnie dokumentu potwierdzającego wysokość dochodów (lub strat) uzyskanych w tym okresie (np. zaświadczenie właściwego urzędu skarbowego), 2) dokumentów wskazujących wysokość dochodów (lub strat) uzyskanych w roku bieżącym (w zależności od formy opodatkowania), 3) odpisu sprawozdania finansowego za rok 2007. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu skarżąca pismem z dnia [...] maja 2008 r. poinformowała, że "nie posiada żądanych (...) dokumentów, gdyż od chwili zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od 1998 r. nie sporządza ich". Na tę okoliczność prezes zarządu skarżącej spółki złożył pisemne oświadczenie (opatrzone datą [...] maja 2008 r.), w którym podniósł, iż spółka nie składa do urzędu skarbowego zeznań podatkowych, ponieważ zawiesiła działalność do czasu wyjaśnienia praw do znaku towarowego. W związku z tym nie prowadzi księgowości i nie sporządza sprawozdań okresowych. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści wyż. cyt. przepisu wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. W niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie wykazała też w żaden sposób podniesionej we wniosku okoliczności rozwiązania przez bank umowy rachunku bankowego. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, iż nie sporządza dokumentów księgowych i podatkowych wobec zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej, należy podkreślić, że obowiązujące przepisy nie przewidują takiej konstrukcji prawnej (tj. zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej). Możliwe jest natomiast zaprzestanie prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej, ale nawet w takim wypadku przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), jak również ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694 ze zm.) nie zwalniają spółki od obowiązku sporządzania zeznań podatkowych, bilansów oraz sprawozdań finansowych. W świetle powyższego, nie sposób podzielić argumentacji skarżącej powołanej w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy również zwrócić uwagę, iż w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru (radcę prawnego), co pozwala sądzić, że spółka dysponuje środkami wystarczającymi na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego, które z reguły znacznie przewyższają koszty sądowe. Ponadto w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2060/04 skarżąca (reprezentowana przez tego samego pełnomocnika) uiściła w dniu [...] grudnia 2004 r. wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł – pomimo podnoszonej przez nią okoliczności braku jakichkolwiek dochodów od 1998 r. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż skarżąca spółka nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.