VI SA/Wa 48/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2016 roku sygn. akt VI SA/Wa 48/16 i wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...]. A. P. (dalej też jako skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w kwocie 34 020 złotych. Skarżąca wniosła zarazem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej sytuacja osobista i majątkowa nie pozwalają jej wywiązać się z ww. zobowiązania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny. Egzekucja kary miałaby bezpośredni wpływ na możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd podkreślił, że skarżąca swych stwierdzeń nie poparła jakąkolwiek argumentacją. Nie powiązała w żaden sposób skutków wykonania decyzji w zakresie nałożenia kary w kwocie 34 020 złotych z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej. Przede wszystkim nie podała danych wskazujących na wysokość jej dochodów. Następnie pismem z dnia 22 kwietnia 2016 roku skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia Sądu i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że obecnie zamieszkuje w Holandii, gdzie pracuje na pół etatu uzyskując wynagrodzenie w kwocie ok. 820 Euro. Ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci (w wieku 7 i 10 lat), na które uzyskuje zasiłek w wysokości 450 Euro kwartalnie. Za mieszkanie płaci 950 Euro miesięcznie. W tej sytuacji korzysta z pomocy rodziców. Wyjaśniła, że jest w separacji z mężem, który nie łoży żadnych środków na utrzymanie dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub wniosku o zmianę już wydanego w tej kwestii postanowienia. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu ma bowiem charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie, zatem nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny, albowiem w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym przesłanki te występują łącznie. Uwzględnić bowiem należy z jednej strony wysokość miesięcznych środków, jakimi dysponuje skarżąca, a z drugiej wysokość kosztów życia codziennego skarżącej i jej dwójki dzieci. W tym kontekście uznać należy, że obciążenie miesięcznego budżetu skarżącej jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu ewentualnie prowadzonej egzekucji tak wysokiej kwoty, jak nałożona skarżoną decyzją może - w ocenie Sądu, pozbawić rodzinę niezbędnych środków do życia. Ewidentnie zatem wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] wymierzającej skarżącej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w kwocie 34 020 złotych, skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.