VI SA/Wa 483/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia V. L. na postawienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 483/13 odmawiające przyznania V. L. prawa pomocy w żądanym zakresie w sprawie ze skargi V. L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r., znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie W dniu 11 stycznia 2013 r. V. L. (dalej także: "skarżąca"), reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w O. z dnia [...] października 2012 r., wydaną w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" s.c. zlokalizowanej w O. przy ul. W. [...]. Wraz z wniesioną skargą strona złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu wniosku w dniu 13 maja 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wydał postanowienie o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 29 maja 2013 r. skarżąca wniosła sprzeciw od w/w postanowienia Referendarza sądowego WSA w Warszawie. Na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie, na podstawie którego odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 lipca 2013 r. (vide: potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 115 akt sądowych). Na powyższe postanowienie Sądu skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła w dniu 22 lipca 2013 r. wniosła zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Olsztynie (vide: prezentata potwierdzająca osobiste złożenie zażalenia na biurze podawczym WSA w Olsztynie - k. 116 akt sądowych). W dniu 30 lipca 2013 r. WSA w Olsztynie przekazał zażalenie strony skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: koperta z datą nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym Olsztyn 102 - k. 122 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. przekazał zażalenie zgodnie z właściwością do WSA w Warszawie. Zażalenie wpłynęło do WSA w Warszawie w dniu 6 sierpnia 2013 r. (k. 119 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi przepis art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 lipca 2013 r. Skarżąca wniosła zażalenie na w/w postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie dniu 22 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po ustaleniu, że skarga V. L. nie jest zarejestrowana w jego urządzeniach ewidencyjnych (vide: notatka służbowa z dnia 25 lipca 2013 r. - k. 121 akt sądowych), pismem z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt KO II – 38/13, przesłał w/w zażalenie strony skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 6 sierpnia 2013 r. przekazał zażalenie skarżącej z dnia 22 lipca 2013 r. wraz z jego odpisem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zażalenie strony skarżącej złożone na doręczone jej w dniu 15 lipca 2013 r. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 lipca 2013 r., zostało skutecznie wniesione do WSA w Warszawie, jako sądu właściwego miejscowo, w dniu 6 sierpnia 2013 r., a zatem z uchybienie terminu wynikającego z przepisu art. 194 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, nie jest bowiem istotne, kto, a mianowicie strona czy też sąd niewłaściwy, do którego będzie przesłane pismo procesowe, złoży je w urzędzie pocztowym, właściwie zaadresowane (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1975 r., II CZ 13/75, OSPiKA 1975, nr 10, poz. 216.). Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu upłynął w dniu 22 lipca 2013 r., zaś zażalenie skarżącej wpłynęło do sądu właściwego do jego rozpatrzenia, a więc Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dopiero w dniu 6 sierpnia 2013 r. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a - orzekł, jak w sentencji postanowienia.