VI SA/Wa 485/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Asesor WSA Andrzej Kuna Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi H. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych oddala skargę Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych /dalej określana jako KRRP/ utrzymało w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. z dnia [...] listopada 2005r. w przedmiocie odmowy wpisu H. S. na listę radców prawnych. Do wydania tej uchwały doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dnia [...] września 2005r. H. S. złożyła wniosek do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. /dalej zwanej Radą Okręgowej Izby/ o wpisanie jej na listę radców prawnych. Do wniosku dołączyła kwestionariusz osobowy, wyciąg z Krajowego Rejestru Karnego, CV z opisem pracy zawodowej, świadectwo egzaminu prokuratorskiego, odpis dyplomu ukończenia studiów, kopię dowodu osobistego, oświadczenie. Ze złożonych dokumentów wynika m.in., że w 1987 r. ukończyła magisterskie studia prawnicze, w dniu [...] września 1990r. zdała egzamin prokuratorski i od 1990r. do 1993r. pracowała jako asesor a następnie prokurator Prokuratury Rejonowej w S. Z Prokuratury odeszła na własną prośbę w 1993 r. W latach 1995-2000 prowadziła działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, a od 2001r. do daty złożenia wniosku pracuje w spółce z o.o. "A." jako asystent prawny prezesa zarządu tej spółki, nie była karana, wcześniej nie ubiegała się o wpis na listę radców prawnych. Ze złożonych oświadczeń wynika, że wnioskodawczyni nie stara się o wpis na listę w okręgu innej izby oraz, że nie toczyły się przeciw niej w przeszłości i nie toczą żadne postępowania karne ani dyscyplinarne. Jeszcze przed złożeniem opisanego wniosku, w dniu [...] września 2006r. do Rady Okręgowej Izby wpłynęło, dołączone do akt sprawy, pismo z K. w N. S.A., z którego wynika, że Kancelaria Prawna "A." sp. z o.o. reprezentuje pana R. w sporze związanym z przywróceniem stanu poprzedniego na jego nieruchomości mimo, że w przedmiocie jej działalności nie ma działalności prawniczej, a działalność taka może być prowadzona jedynie przez podmioty określone w Ustawie o radcach prawnych i Prawie o adwokaturze. Do pisma tego dołączone jest pełnomocnictwo udzielone przez p. R. Kancelarii Prawnej "A." sp. z o.o. dnia [...] sierpnia 2005r., oraz pismo skierowane w dniu [...] sierpnia 2005r. przez Kancelarię Prawną "A." sp. z o.o. do K. w N. podpisane przez prezesa spółki J. P., a także pismo Sądu Rejestrowego z dnia [...] sierpnia 2004r. wzywające do zmiany umowy spółki i wykreśleniu z przedmiotu jej działalności "działalności prawniczej" oraz wypis z KRS, z którego wynika, że spółka nosi nazwę "A." spółka z o.o., a "działalność prawnicza" nie jest przedmiotem jej działalności. Z wypisu z KRS wynika ponadto, że "A." spółka z o.o. ma trzech udziałowców. Są nimi T. S. – matka wnioskodawczyni, A. P. - córka wnioskodawczyni oraz sama wnioskodawczyni. Spółką kieruje jako prezes J. P. – mąż wnioskodawczyni. W dniu [...] października 2005. odbyła się rozmowa kwalifikacyjna z wnioskodawczynią przeprowadzona przez trzech członków Rady Okręgowej Izby w trybie przewidzianym Regulaminem postępowania KRRP i rad okręgowych izb radców prawnych w należących do ich właściwości sprawach radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz prowadzenia list radców prawnych i aplikantów radcowskich /Załącznik nr 1 do uchwały nr [...] KRRP z dnia [...] września 2002r./. Jak wynika z protokołu przedmiotem rozmowy były przyczyny rozwiązania stosunku służbowego w Prokuraturze oraz aktywność wnioskodawczyni w Kancelarii Prawnej "A." spółka z o.o. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że pismo spółki do K. zostało skierowane niefortunnie, ale nie uważa, aby pismo to miało związek z jej wpisem na listę radców prawnych. Zespół prowadzący rozmowę zdecydował, że zwróci się do Prokuratury o akta osobowe wnioskodawczyni oraz wezwie wnioskodawczynię na posiedzenie Rady celem wysłuchania wyjaśnień wnioskodawczyni, co do charakteru i zakresu jej pracy w "A." spółka z o.o. Postanowieniem z [...] października 2005r. Rada Okręgowej Izby postanowiła przedłużyć termin załatwienia wniosku z uwagi na oczekiwanie na akta z Prokuratury, a pismami z dnia [...] października 2005r. zwróciła się o te akta do Prokuratury oraz powiadomiła wnioskodawczynię, że [...] listopada 2005r. odbędzie się posiedzenie Rady Okręgowej Izby, na którym zostanie podjęta uchwała co do jej wniosku. Dnia [...] października wnioskodawczyni skierowała do Rady Okręgowej Izby pismo wyjaśniające, że jest sołtysem wsi B., a mieszkańcy tej wsi są w sporze z K. Wniskodawczyni jako sołtys występuje w ich imieniu. Dołączyła to tego pisma swoje pisma związane z tym sporem pisane i podpisywane przez nią jako sołtysa wsi B. Zakończyła pismo do Rady konkluzją: "Biorąc powyższe pod uwagę zdumiewa mnie fakt, iż nie znając w pełni okoliczności sprawy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych angażuje się w działania co najmniej wątpliwej progenitury a pod płaszczykiem ochrony prawa, kilku jej członków załatwia swoje prywatne interesy oraz interesy swoich pracodawców." W aktach znajduje się też skarga wnioskodawczyni z dnia [...] października 2005r. do KRRP na przewlekłość postępowania Rady Okręgowej Izby. W skardze tej wnioskodawczyni wyjaśniła, że jej mąż - prezes spółki "A." reprezentuje mieszkańców B. w sporze z K. i dlatego K., reprezentowana przez radcę prawnego A. Z., szkaluje jego i spółkę "A.". Rada Okręgowej Izby szuka pretekstu do zwłoki. Wnioskodawczyni "czuje się zażenowana jako prawnik i obywatel, sposobem działania niektórych radców prawnych w O. Moim zdaniem ich godność i uczciwość zawodowa pozostawia wiele do życzenia..." Wnioskodawczyni stawiła się na posiedzenie Rady Okręgowej Izby w dniu [...] listopada 2005r. Odmówiła wyjaśnienia cytowanego wyżej zdania ze swojego listu do Rady Okręgowej Izby. Stwierdziła jedynie, że była pozbawiona czci przez jednego z członków korporacji i nie należy się dziwić, że kieruje zarzuty do korporacji. Wskazała, że odkąd toczy się spór z K. jest szykanowana w urzędach państwowych. Sformułowanie zawarte w piśmie z [...] października 2005r. wnioskodawczyni wycofała jako zbyt pochopne. Uchwałą z dnia [...] listopada 2005r. nr [...] Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. odmówiła wpisu H. S. na listę radców prawnych. Jako podstawę prawną uchwały wskazała art.24 ust.2c i art.31 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych dalej zwanej u.r.p. /Dz.U. nr 123 z 2002r. poz.1059 z późn. zmianami oraz art.104 i 107 KPA/. W uzasadnieniu uchwały Rada Okręgowa podała, że jej obowiązkiem jest zbadanie czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki ustawowe z art.24 ust.1 p.1-5 u.r.p. Przedłużenie terminu załatwienia sprawy było spowodowane koniecznością zbadania akt osobowych wnioskodawczyni z okresu jej pracy w Prokuraturze. Dalej Rada wskazała, że postępowanie w tej sprawie wobec spełnienia warunków formalnych z art.24 ust.1 p.1, 3 i 4 u.r.p. ograniczało się do badania przesłanki z art. 24 ust. 1 p. 5 u.r.p. tj. badania czy kandydatka jest "nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię należytego wykonywania zawodu radcy prawnego". Przy badaniu tej przesłanki dotychczasowe zachowanie osoby ubiegającej się o wpis podlega ocenie co do prognozowania zachowań kandydata jako radcy prawnego. Rada rozważała czy dotychczasowe zachowanie wnioskodawczyni mimo braku wpisu na listę radców prawnych nie może być uznane za sprzeczne z przepisami ustawowymi i korporacyjnymi. Wnioskodawczyni nie wyjaśniła podstaw sformułowanego przez nią na piśmie zarzutu pod adresem kilku członków Rady. Postawa wnioskodawczyni stanowi naruszenie art.8, 10, 45, 66 i 68 Zasad Etyki Radcy Prawnego /uchwała KRRP nr 45/VI/2004 z dnia 31 marca 2004r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Zasad Etyki Radcy Prawnego/. Zachowanie wnioskodawczyni nie zostało poparte wyjaśnieniem ani uzasadnieniem. Takie zachowanie jest nieprofesjonalne i niegodne osoby aspirującej do wykonywania zawodu zaufania publicznego, a zatem uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku o wpis. H. S. od powyższej uchwały odwołała się do Prezydium KRRP. Wskazała, że spełnia warunki formalne. Wskazała też, że Rada nie znalazła w jej życiorysie nic, co uzasadniałoby twierdzenie, że nie jest nieskazitelnego charakteru i nie daje rękojmi należytego wykonywania zawodu radcy prawnego. Zarzut taki pojawił się dopiero w toku postępowania. Wskazała, że postępowanie zostało przedłużone bezpodstawnie wbrew dyspozycjom art.31 ust. ustawy o radcach prawnych, a badanie jej akt osobowych z Prokuratury było sprzeczne z powołanym wyżej Regulaminem postępowania/.../, który dopuszcza badanie akt osobowych tylko z ostatnich 5 lat życia kandydata. Takie działanie, w ocenie wnioskodawczyni, stanowiło pretekst do przedłużenia sprawy. Zawiadomienie jej o terminie posiedzenia Rady nie było wezwaniem, stąd spodziewała się pozytywnego załatwienia sprawy. Pytania członków Rady były napastliwe. W ocenie wnioskodawczyni nie był to ani czas, ani miejsce do wyjaśnienia jej zarzutów postawionych w piśmie z [...] października 2005r. wobec członków Rady i dlatego odmówiła ich wyjaśnienia. Rada nie ma prawa badać profesjonalizmu i wiedzy prawniczej kandydatki. Kandydatka nie będąc radcą prawnym ani aplikantem radcowskim nie może być pociągana do odpowiedzialności za naruszanie zasad etyki radcy prawnego, gdyż te zasady jej nie wiążą. Wskazała w odwołaniu: "Za nieprofesjonalne i niegodne uważam wykorzystywanie swojej pozycji w postępowaniu administracyjnym skutkujące na dzień dzisiejszy pozbawieniem mnie prawa do wykonywania zawodu". Działanie Rady uzasadniają słuszność podejrzeń kandydatki wyrażonych w piśmie z dnia [...] października 2005r. i w skardze do KRRP z dnia [...] października 2005r. Uchwałą z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] Prezydium KRRP utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Jako podstawę prawną uchwały wskazało art. 31 ust.2 u.r.p. oraz art.138 § 1 KPA. W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że zarzuty dotyczące zwłoki w załatwieniu sprawy są nieuzasadnione, a do postępowania o wpis znajdują zastosowanie nie tylko przepisy Ustawy o radcach prawnych, ale także przepisy KPA /art.36 w związku z 35 § 3, art.75 § 1 i 123 KPA/. Wnioskodawczyni na posiedzeniu Rady mogła swobodnie się wypowiedzieć. Termin ograniczający do 5 lat badanie akt zawodowych ma charakter instrukcyjny, a weryfikacja tych akt nie miała wpływu na uchwałę o odmowie wpisu. Prezydium KRRP uznało, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki nieskazitelnego charakteru i dawania rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. W ocenie KRRP rękojmię daje ten, wobec kogo można sformułować uzasadnione przekonanie, że obowiązki będzie wykonywał w sposób należyty. "Pojęcie dawania rękojmi ma charakter prognostyczny, chodzi o dokonanie oceny czy na gruncie dostępnej wiedzy o dotychczasowym postępowaniu danej osoby istnieją dostatecznie silne podstawy aby sądzić, że sprosta ona obowiązkom jakie będą na niej ciążyły w związku z wykonywaniem określonego zawodu". Pojęcie to ma charakter klauzuli generalnej i służy uelastycznieniu stosowania prawa. W piśmie z [...] października 2005r. wnioskodawczyni użyła sformułowania obraźliwego i w sposób nieuprawniony pomówiła członków organu o działania niegodne. Zarzutu tego nie udowodniła, a nawet się z niego wycofała uznając za pochopny. W kontekście oceny prognostycznej czyny wnioskodawczyni podlegają ocenie z punktu widzenia zasad obowiązujących w korporacji, które to zasady opierają się na takich kryteriach ogólnych jak szlachetność, uczciwość, prawość, przestrzeganie zasad etycznych. Zasady etyki radcy prawnego stanowią podstawę prognozowania wiarygodności wnioskodawczyni co do przesłanki "rękojmiowej". Od kandydata na radcę prawnego należy oczekiwać, że z chwilą publicznego sformułowania zarzutu pod adresem innych osób, będzie w stanie go udowodnić. Wnioskodawczyni swego zarzutu nie udowodniła, wycofała się z niego, a następnie w odwołaniu podniosła ponownie. Takie zachowanie wnioskodawczyni jest nie profesjonalne i nie prognozuje dawania przez nią rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu. Formułowanie publicznych zarzutów powinno być poparte dowodami lub sprawdzalnymi przesłankami. Na powyższą uchwałę H. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucała naruszenie art.24 ust.1 p.5 ustawy o radcach prawnych przez przyjęcie, że jej postawa i zachowanie nie dają rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazała, że rękojmia do wykonywania zawodu to zespół cech wartościujących kandydata w sferze etyczno-moralnej. Członkowie Rady Izby Okręgowej nie podjęli żadnych działań w celu rzetelnego zbadania osoby skarżącej pod kątem posiadania wymienionych wyżej cech charakteru. Proces podejmowania decyzji został związany ze sprawą prowadzoną przez firmę "A.", w której jest zatrudniona. Zamieszczone w jej piśmie zdanie było "krytyką działań osób, które pełniąc funkcję członka Rady były zainteresowane osobiście i zawodowo rozstrzygnięciem sporu" prowadzonego przez spółkę "A.". Posiedzenie Rady miało przebieg napastliwy wobec jej osoby. Pominięto 18 lat życia zawodowego kandydatki a ujemna ocena pojedynczej sytuacji zadecydowała o uznaniu, że nie daje ona rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu. Jej profesjonalizm zawodowy jest potwierdzony dokumentacją i nie może podlegać ocenie Rady. Przepisu zezwalają jedynie na ocenę kandydatury pod względem moralno-etycznym, a nie profesjonalno-zawodowym. Prezydium KRRP w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i uzasadniło to jak dotychczas tj. brakiem rękojmi prawidłowego wykonywania zawody radcy prawnego przez kandydatkę, która publicznie formułuje zarzuty nie poparte żadnymi dowodami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późniejszymi zmianami/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Badając we wskazany wyżej sposób zaskarżoną uchwałę, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. Wydając rozstrzygnięcie Sąd zważył, że stan faktyczny sprawy jest niesporny między stronami. Sporne są jedynie wnioski jakie wysnuł organ z poczynionych ustaleń. W ocenie Sądu wnioski wyciągnięte przez organ z ustalonych okoliczności sprawy są właściwe co do tego, że skarżąca, w świetle swoich zachowań, nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 30 czerwca 2005 o zmianie ustawy Prawo o adwokaturze oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr163 z 2005r. poz. 1361/ zgodnie z art.24 ust.1 w związku z art.25 ust.1 u.r.p. na listę radców prawnych mogą zostać wpisane osoby, które nie odbyły aplikacji radcowskiej i nie złożyły egzaminu radcowskiego, jeżeli spełniają pozostałe wymogi przewidziane art.24 ust.1 p.1, p.3, p.4 i p.5 u.r.p. tj.: 1/ ukończyły wyższe studia prawnicze i uzyskały tytuł magistra, 3/ korzystają w pełni z praw publicznych, 4/ mają pełną zdolność do czynności prawnych oraz 5/ są nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem dają rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Przesłanki z p.1,3 i 4 oraz fakt zdania egzaminu prokuratorskiego wynikają z oświadczeń i dokumentów, a ocena ich istnienia nie nastręcza wątpliwości. Ponieważ chodzi o przyjęcie do korporacji osoby, która nie odbyła specjalistycznego szkolenia jakim jest aplikacja radcowska, nie poddała się egzaminowi radcowskiemu i jest w związku z tym w zasadzie nieznana członkom korporacji, szczególnej wagi nabiera badanie wymogu posiadania nieskazitelnego charakteru oraz dawania rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu. Jednym z instrumentów służących radzie okręgowej izby radców prawnych do badania osobowości kandydata jest nadane wskazaną nowelą do u.r.p. uprawnienie do wglądu do akt osobowych i dyscyplinarnych kandydata /art.24 ust.2c u.r.p./ Uprawnienie to nie jest w ustawie ograniczone czasowo, zatem Rada Okręgowej Izby miała prawo zbadania akt osobowych kandydatki z okresu jej pracy w Prokuraturze. Przedłużenie w związku z tym postępowania w sprawie wpisu w formie postanowienia o 3 tygodnie i powiadomienie o tym kandydatki wraz ze wskazaniem przyczyny przedłużenia i daty zakończenia, było uprawnione i zgodne z przepisami KPA, które znajdują zastosowanie w kwestiach nie uregulowanych przepisami szczególnymi u.r.p. Art.36 KPA znajduje zastosowanie w postępowaniu administracyjnym przed organami samorządu radcowskiego, zatem organ jest uprawniony do przedłużenia terminu załatwienia sprawy wpisu ponad termin przewidziany art.31 u.r.p., o ile zachodzi konieczność przeprowadzenia czynności wyjaśniających. Wskazać też należy, że wobec zawiadomienia Rady Okręgowej Izby o nieprawidłowościach w działaniu "A." spółki z o.o., w sytuacji, gdy była to spółka rodzinna, a jednym z jej trzech udziałowców była kandydatka do wpisu, pytania o działalność spółki i funkcję jaką tam pełni skarżąca były całkowicie uprawnione. W ocenie Sądu Rada Okręgowej Izby rozważając kandydaturę skarżącej pod kątem dawania przez nią rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego zasadnie badała dotychczasową działalność zawodową wnioskodawczyni. Przedłużenie postępowania o wpis o 3 tygodnie z powodu badania akt osobowych nie uzasadniało stawianie Radzie zarzutu ani w formie pisma do Rady Okręgowej Izby, ani w formie skargi do KRRP. Strona oczywiście ma prawo ponaglać organ i skarżyć się na jego działanie, a samo wniesienie omawianych pism nie mogło mieć wpływu na treść uchwały w kwestii wpisu, choć od prawnika - przyszłego radcy prawnego, znającego wymogi ustawowe, można by w tym względzie oczekiwać akceptacji znajdującego uzasadnienie w prawie działania organu. Natomiast treść pisma z dnia [...] października 2005r., a w szczególności przytoczony we wstępnej części niniejszego uzasadnienia końcowy jego akapit, zasadnie Rada Okręgowej Izby oceniła jako nieudokumentowany w żaden sposób i nieudowodniony, a nawet nie wyjaśniony zarzut postawiony jej członkom. W ocenie Sądu działa nieetycznie i nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego osoba, która stawia organowi korporacji, do której zamierza przystąpić, poważne zarzuty w sposób całkowicie gołosłowny, czuje się urażona żądaniem ich wyjaśnienia, odmawia tego wyjaśnienia, cofa zarzuty, a następnie stawia je ponownie, nadal bez żadnych dowodów. W świetle takich faktów, zasadny jest wniosek, że prognozy co do dawania przez kandydatkę rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego są złe. Przyszły radca prawny nie może bowiem pod wpływem emocji stawiać gołosłownych, nieudokumentowanych i obraźliwych zarzutów pod adresem członków organów korporacji, zna bowiem pojęcie pomówienia i wie, że jest ono jednoznacznie naganne. Stawiając zarzuty skarżąca powinna wiedzieć, że jej działanie, rzucające cień na wszystkich członków organu, bez wskazania winnego, jest nieetyczne i niemoralne. Działanie takie jest naganne nie tylko z punktu widzenia zasad etyki obowiązującej radcę prawnego, ale także w świetle zasad etyki obowiązujących każdego człowieka. W wyroku z dnia 14 października 1991r. /sygn.akt II SA 559/91 Radca Prawny 1994/6/18/ NSA wyjaśnił, że "przy ocenie dotychczasowego zachowania się osoby ubiegającej się o wpisanie na listę radców prawnych bierze się pod uwagę takie kryteria jak: szlachetność, prawość, uczciwość, przestrzeganie zasad etycznych. Powyższe elementy są punktem wyjścia do prognozowania jej zachowań jako radcy prawnego/.../". W wyroku z 16 lutego 1999r. /sygn.akt II S.A. 1788/98, Lex 46732/ NSA stanął na stanowisku, że "skarżąca przez zatajenie faktu jednoczesnego ubiegania się o wpis na listę aplikantów radcowskich w dwóch OIRP, nie spełniła wymogu art.24 ust.1 p.5 u.r.p." i wyjaśnił, że skarżąca, która z pełną świadomością nie podporządkowała się znanym jej regulacjom i zataiła ten fakt nie spełnia wymienionego wyżej wymogu. Powołane orzecznictwo potwierdza, że przy ocenie wnioskodawcy z punktu widzenia wymogów z art.24 ust.1 p. 5 u.r.p. brać należy pod uwagę wszystkie znane organowi okoliczności i zachowania kandydata zarówno sprzed wniosku o wpis jak i w toku jego rozpatrywania. Przeszły radca prawny, aby dawać rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu musi, także w swojej własnej sprawie, posługiwać się słowem pisanym z rozwagą i poczuciem odpowiedzialności. Działaniom skarżącej cech tych zabrakło, a zatem organy zasadnie oceniły je jako nieetyczne i nieprofesjonalne, w szerokim rozumieniu tego określenia skarżącą uznały za osobę nie dającą rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zarzuty skargi są nieuzasadnione, a zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Zważywszy powyższe działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji i oddalił skargę.