VI SA/Wa 492/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2008 r. sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. W., Kancelaria Prawna w W. Al. [...], tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) złote, w tym: tytułem opłaty kwotę 600 (sześćset) złotych oraz kwotę 132 (sto trzydzieści dwa) złote, tytułem 22% podatku od towarów i usług. VISA/Wa 492/08 U ZA D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Urząd zważył, co następuje: W ramach postępowania o udzielenie patentu na zgłoszenie pt. "Metoda heterogeniczna i homogeniczna kreowania szlachetnych skamieniałości" nr P-340136 Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] odmówił udzielenia patentu na zgłoszony przez E. M. wynalazek. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu 29 października 2007 r. Zawierała pouczenie o możliwości zgłoszenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w terminie dwóch miesięcy od daty jej otrzymania. Tak więc do dnia 29 grudnia 2007 r. biegł termin do złożenia owego wniosku. W dniu 7 stycznia 2008 r. do Urzędu Patentowego wpłynęło pismo zgłaszającego, które zostało potraktowane przez Urząd jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Zostało ono nadane w urzędzie pocztowym 3 stycznia 2008 r. Zdaniem Urzędu Patentowego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został złożony po terminie. Zgłaszający nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Zatem zgodnie z art. 134 kpa Urząd stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W skardze na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] stycznia 2008 r. stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżący przyznał fakt złożenia wniosku z kilkudniowym opróżnieniem, który uzasadnił wieloletnimi zaburzeniami snu. W dalszym ciągu nie zgadza się z decyzją odmawiającą udzielenia patentu. Wnosi o przywrócenie terminu oraz ponowne rozpatrzenie sprawy ponawiając podnoszone zarzuty. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga E. M. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Urzędu Patentowego nie narusza prawa. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy). W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa, co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania (złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa" i nawet nieznaczne przekroczenie terminu do złożenia takiego wniosku zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do jego złożenia. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania (złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył określony przepisami prawa termin, w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i 77 kpa. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy z przekroczeniem terminu dwumiesięcznego, co jest bezsporne. Sam przyznał uchybienie terminu. Podnoszone przez niego wyjaśnienia dotyczące powodów uchybienia terminu są spóźnione. Winny zostać zawarte we wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący takiego wniosku nie złożył w wymaganym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że postanowienie Urzędu Patentowego nie narusza prawa i na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu stanowił art. 250 p.p.s.a. w związku z § 15 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.