VI SA/Wa 492/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Waldemar Śledzik Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi L. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r., [...] o nałożeniu na L. H. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą U. w Z. kary pieniężnej w wysokości 8000 złotych za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Z ustalonego przez organ stanu faktycznego wynika, że w dniu [...] sierpnia 2010 r. w K. na drodze krajowej nr [...] odbyła się kontrola pojazdu marki [...] z naczepą marki [...] należącego do strony skarżącej, którym wykonywany był transport drogowy oleju rzepakowego z Polski do Niemiec. Kontrola ta wykazała, że pojazd, którym był przewożony ładunek nie został wpisany do licencji. Przebieg kontroli utrwalono protokołem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], który stanowił podstawę do nałożenia na L. H. kary pieniężnej w wysokości 8000 złotych. Od decyzji w powyższym przedmiocie z dnia [...] października 2010 r., wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego skarżący złożył odwołanie, domagając się uchylenia decyzji i umorzenia postępowania. Decyzji organu I instancji zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego zdarzenia poprzez nieuwzględnienie, że przewoźnik zgłosił do licencji kontrolowany pojazd w odpowiednim terminie oraz błędne stanowisko, że nie mogą być wykonywane przewozy pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji. Zdaniem strony skoro z treści art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym wynika, że przy czynności składania wniosku o udzielenie licencji istnieje obowiązek przedstawienia wykazu wypisów wraz z dokumentami dopuszczającymi pojazd do ruchu, to na podstawie art. 14 ust. 1 ww. ustawy organ licencyjny wywodzi, że istnieje obowiązek zgłoszenia zmiany pojazdu przypisanego do licencji w terminie 14 dni od powstania zmiany tj. najczęściej od dnia zarejestrowania pojazdu, którym wykonywany jest transport drogowy. W tym stanie rzeczy obowiązek, o którym mowa jest w art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym został spełniony, bowiem pojazd został zgłoszony do licencji w dniu [...] sierpnia 2010 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji organu I instancji, dlatego też decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. orzekł o utrzymaniu jej w mocy. Zdaniem organu odwoławczego, stanowisko skarżącego, iż z treści art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym wynika, że zgłoszenie do licencji pojazdu może nastąpić w terminie 14 dni od dnia jego zakupu i że w tym terminie uprawnienia wynikające z licencji nie ulegają zawieszeniu nie jest słuszne. Według oceny organu w owym 14-dniowym terminie strona nie może używać pojazdu do wykonywania transportu drogowego. Transport drogowy może być bowiem wykonywany zgodnie z prawem tylko w sytuacji, gdy użyty przez przedsiębiorcę pojazd samochodowy należeć będzie do tych środków transportu, które zostały zgłoszone organowi właściwemu do wydania licencji. Nie ma również znaczenia dla odpowiedzialności strony późniejsze usunięcie stanu niezgodnego z prawem poprzez zgłoszenie pojazdu do licencji. Organ nie ma obowiązku sprawdzać, czy zgłoszenie pojazdu nastąpiło z zachowaniem 14-dniowego terminu określonego w art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, a jedynie sprawdza, czy na dzień kontroli pojazd był zgłoszony do licencji. Powyższe stanowisko wynika z wyroku z dnia 15 maja 2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanego w sprawie II GSK.156/08. Skoro więc w dacie kontroli stwierdzono, że skarżący wykonuje transport drogowy pojazdem niezgłoszonym do licencji, nałożenie na niego kary pieniężnej w wysokości 8000 złotych było zasadne. Od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. L. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego zdarzenia nieuwzględniające, że L. H. zgłosił do licencji pojazd [...] w odpowiednim terminie oraz błędną interpretację przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, z której wynika błędne stanowisko, że przewoźnik nie może wykonywać przewozów pojazdem, który nie jest zgłoszony do licencji. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania. L. H. w uzasadnieniu skargi wskazał, że pierwszy przewóz kontrolowanym pojazdem odbył się w dniu [...] sierpnia 2010 r. Pojazd ten został zgłoszony w Biurze Obsługi Transportu Międzynarodowego w [...] do licencji drogą korespondencyjną, listem poleconym wysłanym w dniu [...] sierpnia 2010 r. a zatem w ustawowym 14-dniowym terminie. Przepis art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym reguluje obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych do licencji, o których mowa jest w art. 8 ustawy, a więc dotyczy też zmian w przedmiocie pojazdów, którymi wykonywany jest transport drogowy. W ustawie o transporcie drogowym brak jest materialnego przepisu określającego obowiązek zgłaszania pojazdu do licencji już uzyskanej. Obowiązek taki wynika z załącznika do tej ustawy, określającego wykaz naruszeń i kar. W tym stanie rzeczy, zdaniem skarżącego, art. 14 ustawy o transporcie drogowym należy tak interpretować, że do czynności zgłoszenia pojazdu do licencji ma zastosowanie ww. art. 14 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 i 3 ustawy o transporcie drogowym. A zatem przewoźnik jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji wszelkie zmiany danych o których mowa w art. 8 nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania, a termin ten w niniejszej sprawie został zachowany. Bezpodstawny jest zarzut Głównego Inspektora Transportu Drogowego, że strona nie wywiązała się z obowiązku dostarczenia kserokopii dokumentów dotyczących nowo zakupionego samochodu. Takiego bowiem obowiązku nie ma. Żaden przepis nie nakazuje zgłoszenia pojazdu zakupionego. Istnieje określony przez ustawę (art. 8) i Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego tryb zgłoszenia pojazdu do licencji. Przede wszystkim należy udokumentować prawo dysponowania pojazdem. W praktyce oznacza to, że dopiero kiedy pojazd zostanie zarejestrowany na właściciela jest on w jego dyspozycji. A więc termin do zgłoszenia pojazdu do licencji musi rozpoczynać się od dnia jego rejestracji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, stosując przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwana p.p.s.a. Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i orzeka w granicach danej sprawy. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 8 ust. 3 pkt 8 i art. 11 ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 87 ust. 3, art. 92 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym i lp. 1.2 załącznika do ww. ustawy. Zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym do wniosku o udzielenie licencji należy dołączyć wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku, gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem tych pojazdów – również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nimi. W myśl art. 11 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji. Stosownie natomiast do art. 14 ust. 1 ustawy przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Wśród tych zmian znajdują się te, które są związane ze zmianą samochodu. Konsekwencją uchybienia obowiązkowi zgłoszenia nowych danych, o których stanowi w art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym jest kara pieniężna w kwocie 8000 złotych, nakładana na podstawie art. 92 ust. 1 i ust. 4 w zw. z lp. 1.2 załącznika do ww. ustawy. Spór w niniejszej sprawie dotyczy przede wszystkim interpretacji art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem skarżącego, zastosował się on do dyspozycji powyższego przepisu, albowiem pojazd, którym wykonywany był przewóz w dniu [...] sierpnia 2010 r. został zgłoszony do licencji drogą korespondencyjną listem poleconym wysłanym w dniu [...] sierpnia 2010 r., a więc w 4 dni po uzyskaniu na ten pojazd czasowego dowodu rejestracyjnego, które miało miejsce w dniu [...] sierpnia 2010 r. Według oceny skarżącego dochował on 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zaś wymiana samochodu nie zawiesiła jego praw do wykonywania transportu drogowego wynikających z udzielonej mu licencji. Natomiast zdaniem organu przed zgłoszeniem zmiany przewoźnik nie może używać nowego samochodu, albowiem stanowi to naruszenie w postaci wykonywania transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Rozstrzygając ten spór Sąd uznał stanowisko organu za prawnie uzasadnione. Z uregulowań cytowanych artykułów tj. art. 8 ust. 3 pkt 8, art. 11 ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 92 ust. 1 i 4 w zw. z lp. 1.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym jednoznacznie wynika, że wykonywanie transportu drogowego przez przedsiębiorcę, który posiada licencję jest dopuszczalne tylko przy użyciu pojazdów, które zostały zgłoszone organowi właściwemu do udzielania licencji. Wypisy są wydawane w takiej samej liczbie, jak liczba pojazdów samochodowych określonych we wniosku o licencję. W myśl art. 87 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym przedsiębiorca odpowiedzialny jest za wyposażenie kierowcy w dokumenty, które ten powinien posiadać przy sobie i okazywać podczas kontroli drogowej. Przepis art. 87 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym wyraźnie stanowi, że kierowca winien być wyposażony m.in. w wypis z licencji. Chodzi o to, aby organy inspekcji drogowej mogły sprawdzić, czy transport drogowy nie jest wykonywany przy użyciu większej liczby pojazdów. Czternastodniowy termin, o którym mowa jest w art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym kierowany jest do przedsiębiorcy, nie oznacza to jednak, że w przypadku zmiany samochodu może on wykonywać nim przewozy przed zgłoszeniem zmiany, chociażby termin ten jeszcze nie upłynął. Przepis art. 92 ust. 1 i 4 w zw. z lp. 2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym penalizuje wykonywanie transportu drogowego pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji. A zatem w przypadku kontroli drogowej, jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zadaniem kontrolujących jest sprawdzenie, czy pojazd został zgłoszony do licencji. Inspekcja drogowa nie ma obowiązku badać daty zgłoszenia nowego samochodu do licencji, w szczególności czy termin 14-dniowy na zgłoszenie zmiany został zachowany. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący w dacie kontroli wykonywał transport drogowy nowym pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji. W tym stanie rzeczy istniała podstawa prawna do nałożenia na stronę kary pieniężnej stosownie do uregulowań art. 92 ust. 1 i 4 w zw. z lp. 1.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Wobec powyższego zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią decyzja organu I instancji odpowiadają prawu zaś zarzuty skargi należy uznać za chybione, co w ostatecznym wyniku skutkowało oddaleniem skargi w oparciu o art. 151 p.p.s.a.