VI SA/Wa 497/25

WyrokWSA w Warszawie2025-06-06

Skład orzekający: Grzegorz Nowecki, Magdalena Maliszewska, Tomasz Sałek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oznaczenie słowne "NOWY [...]" może zostać zarejestrowane jako znak towarowy dla towarów i usług z klas 16, 35, 36, 37, 41, 42, 43 i 44, jeśli składa się z elementów opisowych wskazujących na pochodzenie geograficzne i cechy towarów/usług?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że oznaczenie słowne "NOWY [...]" nie posiada zdolności odróżniającej i jest opisowe w stosunku do zgłoszonych towarów i usług. Połączenie słów "nowy" i nazwy części miasta nie tworzy nowego znaczenia, lecz jedynie wskazuje na pochodzenie geograficzne lub cechę odnowienia, co uniemożliwia identyfikację konkretnego podmiotu gospodarczego i narusza interes publiczny poprzez monopolizację oznaczenia opisowego.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o udzielenie prawa ochronnego na słowny znak towarowy "NOWY [...]" dla towarów i usług z różnych klas. Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego, uznając, że oznaczenie jest opisowe i nie posiada zdolności odróżniającej, wskazując na jego geograficzne pochodzenie. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, argumentując, że oznaczenie jest aluzyjne i posiada zdolność odróżniającą. Urząd Patentowy utrzymał w mocy swoją decyzję, co doprowadziło do skargi do WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej także jako "Skarżąca", "Strona", "Spółka", "Zgłaszający" lub "Wnioskodawca") złożyła w dniu 27 listopada 2023 roku do Urzędu Patentowego RP (dalej też jako "UPRP", "Urząd" lub "Organ") podanie o udzielenie prawa ochronnego na słowny znak towarowy słowny NOWY [...] (dalej też jako "Znak"), przeznaczone do oznaczania nim następujących towarów i usług w niżej wymienionych klasach: 16: Afisze, plakaty; Artykuły papiernicze do pisania; Artykuły piśmiennicze; Biuletyny [materiały drukowane]; Broszury drukowane; Drukowane karty informacyjne; Drukowane ulotki informacyjne; Drukowany materiał promocyjny; Fotografie; Kalendarze; Kartki okolicznościowe; Karty informacyjne; Katalogi; Koperty; Książki informacyjne; Materiały drukarskie i introligatorskie; Naklejki; Nalepki; Plakaty reklamowe; Pocztówki; Prospekty; Teczki na dokumenty; Torebki oraz artykuły do pakowania i przechowywania z papieru, kartonu lub tworzyw sztucznych; Ulotki; Znaczki; Plany architektoniczne; 35: Administrowanie sprzedażą; Marketing handlowy [inny niż sprzedaż]; Obsługa marketingowa obrotu nieruchomościami; Prezentacje towarów i usług; Prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej; Promocja sprzedaży; Prowadzenie pokazów w zakresie działalności gospodarczej; Reklamowanie nieruchomości mieszkaniowych i komercyjnych; Usługi marketingowe w dziedzinie restauracji; Usługi reklamowe dotyczące nieruchomości; Usługi reklamowe i promocyjne w zakresie sprzedaży; Zarządzanie biznesowe lokalami rozrywkowymi; Zarządzanie biznesowe restauracjami; Zarządzanie mieszkaniami; 36: Agencje nieruchomości; Administrowanie nieruchomościami; Administrowanie sprawami finansowymi dotyczącymi nieruchomości; Agencje lub pośrednictwo w dzierżawie lub wynajmie gruntu; Agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami; Agencje wynajmu zakwaterowania w domach opieki; Biura pośrednictwa handlu nieruchomościami; Doradztwo dotyczące inwestowania w nieruchomości; Doradztwo finansowe związane z inwestowaniem w nieruchomości; Doradztwo w dziedzinie zakupu nieruchomości; Doradztwo w zakresie nieruchomości; Dostarczanie informacji dotyczących nieruchomości; Dzierżawa nieruchomości [tylko nieruchomości]; Dzierżawa nieruchomości posiadanych na własność; Finansowanie nieruchomości; Finansowanie projektów deweloperskich; Inwestowanie kapitału w nieruchomości; Inwestowanie w nieruchomości; Organizacja najmu nieruchomości handlowych; Organizowanie dzierżawy [tylko nieruchomości]; Organizowanie finansowania projektów budowlanych; Organizowanie finansowania w zakresie operacji budowlanych; Organizowanie najmu nieruchomości na wynajem; Organizowanie umów dzierżawy i najmu nieruchomości; Organizowanie wynajmu nieruchomości; Planowanie inwestycji w nieruchomości; Pomoc w zakupie nieruchomości; Timesharing nieruchomości; Udzielanie informacji dotyczących nieruchomości; Udzielanie informacji dotyczących rynku nieruchomości; Usługi agencji nieruchomości dotyczące sprzedaży i wynajmu budynków; Usługi agencji nieruchomości związane z kupnem i sprzedażą budynków; Usługi agencji nieruchomości związane z kupnem i sprzedażą ziemi; Usługi agencji pośrednictwa nieruchomości mieszkaniowych; Usługi agencji w zakresie dzierżawy nieruchomości; Usługi agencji w zakresie sprzedaży nieruchomości za prowizję; Usługi badawcze dotyczące nabywania nieruchomości; Usługi doradcze dotyczące nieruchomości; Usługi doradcze dotyczące nieruchomości korporacyjnych; Usługi doradcze dotyczące własności nieruchomości; Usługi doradztwa inwestycyjnego dotyczące nieruchomości; Usługi konsultacyjne dotyczące nieruchomości; Usługi nabywania nieruchomości; Usługi w zakresie inwestowania w nieruchomości; Usługi w zakresie nieruchomości; Usługi w zakresie zarządzania nieruchomościami; Usługi wykazów nieruchomości związanych z wynajmem domów i mieszkań; Usługi zarządzania finansowego związane z domami emerytalnymi; Usługi zarządzania inwestycjami w zakresie nieruchomości; Usługi zarządzania nieruchomościami; Usługi zarządzania nieruchomościami w systemie timesharingu; Usługi zarządzania nieruchomościami w zakresie budynków handlowych; Usługi zarządzania nieruchomościami w zakresie kompleksów budynków; Usługi zarządzania nieruchomościami w zakresie osiedli mieszkaniowych; Usługi zarządzania nieruchomościami związane z budynkami mieszkalnymi; Usługi zarządzania nieruchomościami związane z centrami handlowymi; Usługi zarządzania nieruchomościami związane z lokalami biurowymi; Usługi zarządzania nieruchomościami związane z lokalami do handlu detalicznego; Usługi zarządzania nieruchomościami związane z obiektami rozrywkowymi; Wynajem domów studenckich; Wynajem lokali na cele biurowe; Wynajem miejsca w punkcie sprzedaży detalicznej; Wynajem nieruchomości; Wynajem nieruchomości i majątku; Wynajem powierzchni biurowej; Wynajmowanie powierzchni w centrach handlowych; Zarządzanie gruntami; Zarządzanie inwestycjami w nieruchomości; Zarządzanie lokalami niemieszkalnymi; Zarządzanie nieruchomościami; Zarządzanie nieruchomościami osiedli seniorów; Zarządzanie nieruchomością; Zarządzanie portfelem nieruchomości; Zarządzanie powiernicze nieruchomościami; 37: Budowa biur; Budowa bloków mieszkalnych; Budowa boisk sportowych; Budowa budynków edukacyjnych; Budowa budynków instytucjonalnych; Budowa budynków mieszkalnych i komercyjnych; Budowa budynków na zamówienie; Budowa budynków produkcyjnych i przemysłowych; Budowa budynków przeznaczonych na zakwaterowanie wakacyjne; Budowa budynków służby zdrowia; Budowa budynków wielorodzinnych; Budowa centrów handlowych; Budowa domów; Budowa galerii; Budowa kompleksów biznesowych; Budowa nieruchomości komercyjnych; Budowa nieruchomości mieszkalnych; Budowa obiektów do celów rekreacyjnych; Budowa obiektów medycznych; Budowa obiektów publicznych; Budowa obiektów sportowych; Budowa pasaży podziemnych; Budowa pomieszczeń; Budowa prywatnych budynków mieszkalnych; Budowa sklepów; Budowanie nieruchomości; Budownictwo; Budownictwo komercyjne; Budownictwo mieszkaniowe; Budownictwo podziemne; Doradztwo dotyczące budownictwa mieszkalnego i budynków; Usługi budowlane; Zarządzanie projektami budowlanymi na terenie budowy; Zarządzanie projektami na miejscu inwestycji w zakresie konstruowania budynków; 41: Usługi w zakresie rekreacji; Zapewnianie infrastruktury rekreacyjnej i wypoczynkowej; 42: Architektura; Doradztwo w zakresie projektów architektonicznych i budowlanych; Planowanie [projektowanie] biur; Planowanie [projektowanie] budynków; Planowanie [projektowanie] sklepów; Projektowanie wnętrz budynków; Planowanie i projektowanie obiektów sportowych; Planowanie i projektowanie osiedli mieszkaniowych; Projektowanie budowlane; Projektowanie budynków; Projektowanie domów; Projektowanie hoteli; Projektowanie konstrukcji; Projektowanie placówek w zakresie opieki przedszkolnej nad dziećmi; Projektowanie restauracji; Projektowanie sklepów; Projektowanie stoisk wystawowych; Projektowanie urbanistyczne; Projektowanie wizualne; Projektowanie wnętrz komercyjnych; Sporządzanie planów budowlanych obiektów rekreacyjnych; Usługi doradcze dotyczące architektury; Usługi konsultacyjne dotyczące architektury; Usługi w zakresie planowania architektonicznego; Zarządzanie projektami architektonicznymi; 43: Obsługa gastronomiczna z własnym zapleczem, produktami i transportem; Bary; Biura zakwaterowania [hotele, pensjonaty]; Kawiarnie; Koktajlbary; Krótkoterminowy wynajem przestrzeni biurowej; Tymczasowe zakwaterowanie; Udostępnianie obiektów na imprezy i tymczasowych biur oraz pomieszczeń na posiedzenia; Udostępnianie zakwaterowania tymczasowego; Usługi barów i restauracji; Usługi barów kawowych; Zapewnianie czasowego wynajmu powierzchni biurowej; Żłobki, ośrodki opieki dziennej i domy opieki dla osób starszych; 44: Planowanie [projektowanie] ogrodów; Projektowanie krajobrazów; Projektowanie ogrodów i krajobrazów. Pismem z dnia 27 listopada 2023 roku Urząd Patentowy RP poinformował Spółkę o przyjęciu złożonego przez nią w formie elektronicznej wniosku o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy NOWY [...] i nadanie mu numeru [...] a następnie pismem z dnia 7 grudnia 2023 roku Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 145 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2023 roku, poz. 1170, dalej w skrócie jako "p.w.p."), poinformował Skarżącą, że na przedmiotowe oznaczenie, zgłoszone w charakterze znaku towarowego, nie może zostać udzielone prawo ochronne, gdyż nie jest ono w stanie pełnić funkcji identyfikatora gospodarczego pochodzenia zgłoszonych usług. W odpowiedzi Spółka podkreśliła, że w tym przypadku połączenie dwóch samodzielnych słów, powoduje, że zgłoszone przez nią oznaczenie w całości nabiera zupełnie innego znaczenia a tym samym oznaczenie NOWY [...] posiada, zdaniem Skarżącej, zdolność odróżniającą i nie wskazuje bezpośrednio na towary i usługi, którym ma służyć. Spółka powołała się przy tym na wcześniejsze rejestracje składające się z dwóch słów, które uzyskały ochronę, w tych samych klasach towarowych/usługowych, co wskazane w przedmiotowym zgłoszeniu a które, jej zdaniem, są analogiczne do przedmiotowego zgłoszenia. W ocenie Skarżącej oznaczenie NOWY [...] można zakwalifikować jako oznaczenie aluzyjne. Urząd Patentowy RP, decyzją z dnia [...] sierpnia 2024 r., działając na podstawie art 1291 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 p.w.p., odmówił udzielenia prawa ochronnego na oznaczenie słowne NOWY [...] zgłoszone dnia 27 listopada 2023 r. pod numerem [...], przez Skarżącą. Organ wskazał, że oznaczenie słowne NOWY [...], składa się ze słów posiadających określone znaczenie w języku polskim, gdzie "nowy" oznacza "niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony; taki, który zajął miejsce poprzedniego; o ludziach: spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku; od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony", natomiast "[...]" to część [...], położona w północnym rejonie miasta, na [...], na obszarze dzielnicy [...] – [...]. Zatem biorąc pod uwagę powyższe UPRP uznał, iż oznaczenie NOWY [...], jako całość tworzy zwrot wskazujący na nową/odnowioną część [...], jaką jest [...]. Zdaniem Organu nie sposób zatem przyjąć, iż odbiorca, do którego kierowane są wskazane towary i usługi powiąże je po omawianym oznaczeniu ze Zgłaszającym, gdyż określenie NOWY [...], odnoszące się do istniejącej części/dzielnicy miasta [...], nie będzie w stanie identyfikować konkretnego podmiotu gospodarczego, właśnie przez pryzmat treści jakie zgłoszone oznaczenie przekazuje. Organ zaznaczył przy tym, iż w ostatnich latach pojawiła się moda na nazywanie nowych inwestycji na "starych" dzielnicach w ten właśnie sposób, wskazując na ich odświeżanie/odmładzanie. Zatem Urząd Patentowy uznał, iż zgłoszone oznaczenie zawiera treści jedynie o charakterze informacyjnym. Zgłaszający z kolei w swym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2024 r., wniósł o jej uchylenie w całości i uznanie ochrony przedmiotowego znaku w odniesieniu do zgłoszonych towarów i usług, zarzucając, że powyższa decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 art. 80 oraz art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm., dalej też w skrócie jako "k.p.a."), poprzez brak zebrania materiału dowodowego na okoliczność istnienia negatywnych przesłanek do wydania decyzji oraz brak wnikliwego i wszechstronnego zbadania sprawy. Zdaniem Spółki, Urząd powinien był między innymi ustalić, czy zgłoszone określenie geograficzne wyznacza miejsce które jest obecnie kojarzone z towarami i usługami objętymi zgłoszeniem w świadomości właściwego kręgowi odbiorców lub czy można racjonalnie założyć, że będzie ono kojarzone z tymi towarami lub usługami w przyszłości. W ocenie Zgłaszającego w oznaczeniu NOWY [...] określenie "nowy" jest mocno sugestywne i w tej kategorii może nabierać zupełnie innego wydźwięku. Zatem nie można przyjąć że ustalenie UPRP, iż cechą charakterystyczną oznaczenia jest to, że odnosi się ona do miejsca. Nie jest to bowiem charakterystyka a wyłącznie relacja. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] listopada 2024 r. numer [...], utrzymał w mocy swą uprzednią decyzję z dnia [...] sierpnia 2024 r. W skardze na powyższą decyzję z dnia [...] listopada 2024 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7, art. 77, art. 80 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim Organ zanegował konkretne przykłady i wyjaśnienia wskazane przez Skarżącą w pismach, i przyjął opisowość Znaku na podstawie art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p., nie odnosząc jednak tego Znaku do poszczególnych i konkretnych usług wymienionych w zgłoszeniu (wbrew obowiązkowi z utrwalonego orzecznictwa); b) art. 7, art. 77, art. 80 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił w odpowiedni sposób, czy: - element oznaczenia Znaku "[...]" stanowi znane relewantnemu kręgowi odbiorców oznaczenie wskazujące na geograficzne pochodzenie usług w zgłoszonych klasach Klasyfikacji Nicejskiej, objętych zgłoszeniem; - element "[...]" będzie kojarzony z konkretnymi usługami w zgłoszonych klasach, objętych zgłoszeniem; - usługi w zgłoszonych klasach, objęte zgłoszeniem Znaku, są zwyczajowo oferowane na rynku z odniesieniem się do geograficznego pochodzenia tych usług; c) art. 7, art. 77, art. 80 § 1 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim Organ przyjął, że zgłoszony Znak jest określeniem, które będzie przez odbiorców traktowane jako oznaczenie o charakterze ogólnoinformacyjnym, opisowym, bez związku z konkretnym podmiotem i tym samym nie będzie realizowało funkcji właściwej znakom towarowym, podczas gdy zgłoszony Znak w rzeczywistości nie ma opisowego charakteru, a uzasadnienie Organu w tym zakresie jest ogólnikowe i nie opiera się na konkretnych przykładach; d) art. 7, art. 77, art. 80 § 1 k.p.a. poprzez błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim Urząd Patentowy stwierdził brak konkretnej zdolności odróżniającej i opisowość spornego znaku przyjmując, że: - określenie "Nowy [...]" będzie jedynie informować o umiejscowieniu geograficznym pochodzenia produkowanych towarów i oferowanych usług przez Skarżącą; - określenia "Nowy [...]" oznaczać może jednie nową dzielnicę [...] lub niezwykle trudnego do zwalczenia szkodnik; - nie ma możliwości, aby określenie "Nowy [...]" w świadomości potencjalnych odbiorców wytworzyło trwałą, jednoznaczną i niebudzącą żadnych wątpliwości asocjację Znaku z towarami i usługami Skarżącej; - przytoczony przez Organ fragment artykułu znajdujący się pod linkami wskazanymi w treści skarżonej decyzji potwierdza popularność i powszechność występowania wyrażenia "Nowy [...]" jako nowopowstałej dzielnicy [...]; - odbiorca widzący sporny znak towarowy dowie się, że oferowane przez Skarżącą usługi objęte zgłoszeniem będą świadczone przez podmiot, który ma adres swojej siedziby w niewielkim mieszkaniu przy ulicy (...); - udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy na rzecz Skarżącej ograniczy możliwość używania i posługiwania się oznaczeniem "Nowy [...]" przez inne podmioty, które oferują analogiczny zakres usług i chcą je świadczyć w nowo powstałej dzielnicy [...]. e) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, polegające na niezawiadomieniu Skarżącej przed wydaniem decyzji odmownej o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. wskutek dokonania jego błędnej wykładni i przyjęcie błędnej metodyki oceny opisowości oznaczeń, które mogą zawierać tzw. pojęcia lub oznaczenia geograficzne, a w konsekwencji przyjęcie, że Znak jest oznaczeniem opisowym; b) art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. wskutek dokonania jego błędnej wykładni i sprowadzenie przez Organ oceny zdolności odróżniającej spornego Znaku do rozważań odnośnie jego braku atrakcyjności i prostoty oraz niedystynktywnego charakteru, w tym również stwierdzenie przez Organ, że rozpatrywany Znak w warstwie słownej zawiera jedynie oczywisty przekaz, w oderwaniu od usług przyjętych zgłoszeniem i oceny ich wybiórczo oraz nieprawidłowy dobór kręgu odbiorców przy ocenie, podczas, gdy z utrwalonej linii orzeczniczej wynika, że przedmiotowa podstawa odmowy rejestracji odpada już wówczas, gdy oznaczenie legitymuje się minimalnym stopniem charakteru odróżniającego, a w konsekwencji wadliwe zastosowanie przez Organ tego przepisu. Mając na uwadze powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości i przyznanie jej prawa ochronnego na znak słowny NOWY [...] zgłoszony w dniu 27 listopada 2023 r. pod numerem [...] roku a także zasądzenie od Urzędu Patentowego RP na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli, sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2024 r., poz. 935 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skargi, w ocenie Sądu, stan faktyczny w sprawie został ustalony przez Urząd Patentowy RP prawidłowo i zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Tym samym ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (p. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP w sposób właściwy przeprowadził postępowanie dowodowe, ustosunkowując się do wyjaśnień Strony a argumenty podane w uzasadnieniu poparte zostały materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania. Urząd Patentowy RP poinformował przy tym Stronę o stwierdzonych przeszkodach dla udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie, umożliwiając jej zajęcie stanowiska w tym przedmiocie. Organ w sposób należyty wyjaśnił także zasadność podjętej decyzji a dokonując wykładni przepisów prawa materialnego, oparł się na przytoczonym w decyzji orzecznictwie zarówno krajowym, jak i unijnym. Tym samym przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji, odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny: "NOWY [...]", przeznaczony do oznaczania wskazanych we wniosku z dnia 27 listopada 2023 roku towarów i usług z klas: 16, 35, 36, 37, 41, 42, 43 i 44, stanowił art. 1291 ust. 1 pkt 2) i 3) p.w.p., zgodnie z którym, nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone (art. 1291 ust. 1 pkt 2) p.w.p.), lub składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art. 1291 ust. 1 pkt 3) p.w.p.). Przepis ten dotyczy bezwzględnej przesłanki udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie. Zdaniem Sądu, unormowanie powyższe należy interpretować w ten sposób, że oznaczenie powinno posiadać na tyle charakterystyczną formę, by być w stanie zwrócić uwagę odbiorców i zidentyfikować oznaczany nim towar lub świadczoną usługę jako pochodzące z konkretnego źródła. Ocena zdolności odróżniającej oznaczenia powinna uwzględniać zwykłe warunki obrotu rozumiane jako możliwość pełnienia przez znak podstawowej jego funkcji, jaką jest wskazywanie na pochodzenie towaru od określonego przedsiębiorcy. Oceny dostatecznych znamion odróżniających dokonuje się zawsze przy uwzględnieniu towarów i usług do oznaczania, których przeznaczony jest dany znak (wyrok NSA z 14 grudnia 2001 r. sygn. akt: II S.A. 3446/01). Należy przy tym zbadać, czy oznaczenie składa się wyłącznie z oznaczeń opisowych, czy ewentualnie zawiera także elementy, które w wystarczający sposób odróżniałyby znak i pozwalałaby na ustalenie pochodzenia tak określanych towarów i usług. Uwzględniając powyższe, Sąd zgadza się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP, że zgłoszone przez Skarżącą oznaczenie "NOWY [...]", istotnie nie kwalifikuje się do oznaczania towarów i usług z klas 16, 35, 36, 37, 41, 42, 43 i 44 klasyfikacji nicejskiej, dla których zostało zgłoszone, z uwagi na brak dystynktywności wobec nich. Otóż znaki niedystynktywne, to oznaczenia nienadające się do odróżniania towarów lub usług, bowiem nie posiadają na tyle charakterystycznych cech strukturalnych, które umożliwiłyby identyfikację towarów nimi oznaczonych w obrocie. Odróżniający charakter znaku towarowego oznacza, że znak towarowy pozwala na określenie towaru, dla którego wniesiono o rejestrację, jako pochodzącego z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Zakaz rejestracji znaków opisowych opiera się na założeniu, że pewne znaki muszą pozostać wolne dla innych przedsiębiorców w imię ochrony interesu publicznego (zob. J.C. Nave, Markenrecht in der Unternehmenspraxis, s. 52; S.M. Maniatis, Trade marks in Europe, s. 178; A. Michalak, Interes publiczny, s. 129 i n.) i ma na celu ochronę innych uczestników rynku oraz zapobieganie zubożeniu domeny publicznej (J. Mordwiłko-Osajda, Znak towarowy, s. 169–170). Znak towarowy ma bowiem identyfikować w obrocie towar, a nie przekazywać informację o nim. Ponadto uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy powoduje uzyskanie wyłączności posługiwania się nim w obrocie, w związku z czym prawo to nie może być zarezerwowane jedynie dla jednego przedsiębiorstwa i pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze poprzez stosowanie takich wskazówek lub oznaczeń (zob. U. Promińska, w: E. Nowińska, U. Promińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Własność przemysłowa i jej ochrona, Warszawa 2014). Zdaniem Sądu, w kontrolowanej sprawie, należy przyznać rację Organowi, co do tego, że zgłoszony znak, składa się z wyrazów pozbawionych jakiejkolwiek zdolności odróżniającej w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem. Istotnym jest w tym kontekście, że, jak słusznie stwierdził UP RP, relewantny krąg odbiorców towarów sygnowanych zgłaszanym przez Skarżącą znakiem, będzie zróżnicowany, zatem istotnie należało przyjąć, jako wzorzec konsumenta, osobę poinformowaną, uważną i rozsądną, cechującą się przy tym przeciętnym poziomem uwagi. Jest to ważne w świetle wytycznych wynikających z orzecznictwa unijnego, gdzie podkreśla się, że ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadzić należy nie tylko w odniesieniu do objętych zgłoszeniem towarów lub usług, ale także jak dane oznaczenie będzie odbierane przez właściwy krąg odbiorców (wyroki TS: z 29.04.2004 r., C-468/01 P do C-472/01 P, Procter & Gamble, pkt 33; z 8.05.2008 r., C-304/06 P, Eurohypo, pkt 67; z 21.01.2010 r., C-398/08 P, Audi v. OHIM, pkt 34). Ocenę oznaczeń opisowych należy przeprowadzić, mając na uwadze powszechny sposób rozumienia danego słowa przez dany krąg odbiorców. Można je potwierdzić hasłami słownikowymi lub przykładami użycia pojęcia w sposób opisowy na stronach internetowych, może ono również wynikać z postrzegania danego pojęcia przez konkretnych (np. wyspecjalizowanych) odbiorców (wytyczne EUIPO, Część B: Rozpatrywanie zgłoszeń, s. 39 DRAFT VERSION 1.0 1/08/2014). W realiach niniejszej sprawy organ właściwie określił krąg odbiorców, zasadnie przypisując mu odpowiedni poziom wiedzy, co do znaczenia słów, składających się na zakwestionowany przez UP RP znak towarowy. Wbrew stanowisku strony skarżącej oznaczenie "NOWY [...]", zawiera bowiem wyłącznie słowa, których zestawienie nie daje żadnego nowego, odmiennego efektu znaczeniowego. Każde z obydwu słów, składających się na zgłaszany znak, czyli – "nowy" i "[...]" ma swoje ścisłe i określone znaczenie a ich treść jest rozumiana natychmiastowo i bezpośrednio przez każdego konsumenta. Żadne z użytych w zgłaszanym przez Spółkę znaku słów nie ma charakteru na tyle niszowego, nieznanego i oryginalnego dla relewantnego odbiorcy towarów i usług, do oznaczania których służy, aby wywoływać u niego efekt zaskoczenia, pozwalający na skojarzenie oznaczenia z podmiotem wprowadzającym dany towar na rynek lub oferującym na nim swą usługę, chociażby w formie sloganu lub hasła reklamowego. Nie sposób także uznać, że sama kompozycja użytych wyrażeń, poprzez stworzenie frazy: "NOWY [...]", miałaby skutkować nabyciem przez oznaczenie zgłaszane przez Skarżącą dostatecznej zdolności odróżniającej. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie argumentacja Skarżącej, w myśl której, w zgłoszonym oznaczeniu określenie "nowy" jest określeniem mocno sugestywnym. Etymologia słowa "nowy" jest powszechnie znana i nie wymaga nawet podjęcia minimalnych działań służących jej weryfikacji a warstwa semantyczna tegoż słowa jest oczywista. Jednocześnie drugi człon zgłaszanego przez Stronę oznaczenia, czyli "[...]" to część miasta [...]. W konsekwencji oznaczenie "NOWY [...]", jako całość, wskazuje na nową, tudzież odnowioną, część [...] jaką jest [...]. Tymczasem, jak stwierdził Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) w sprawie "Postkantoor" (nr C-363/99 z dnia 12.02.2004): "generalną zasadą jest, że zwykłe połączenie elementów, z których każdy jest opisowy w stosunku do towarów lub usług, dla których zgłoszono znak, dalej skutkuje opisowością (...), Zwyczajne zestawienie takich elementów razem, bez wprowadzania jakiejkolwiek zmiany, w szczególności składniowej lub znaczeniowej, nie może skutkować niczym innym jak tym, że znak zawiera wyłącznie oznaczenia mogące służyć w obrocie do określenia cech towarów i usług". W realiach niniejszej sprawy odbiorca towarów lub usług sygnowanych znakiem "NOWY [...]" bezpośrednio i wprost utożsami je po prostu z konkretnym miejscem. Wbrew stanowisku Spółki, irrelewantnym jest w takiej sytuacji szukanie odpowiedzi na pytanie, czy przeciętny odbiorca skojarzy wspomniane oznaczenie wyłącznie z historyczną i przemysłową dzielnicą [...], która słynie z górnictwa i hutnictwa, czy też z dzielnicą mieszkalną. Jak celnie bowiem zauważył Organ, szeroko w ostatnim czasie pojawia się w przestrzeni publicznej modyfikacja oznaczeń odnoszących się do funkcjonujących i utrwalonych w świadomości mieszkańców nazw dzielnic, poprzez dodanie do nich rozmaitych przydawek mających na celu podkreślenie ich charakteru czy poprawy jakości, chociażby w drodze rewitalizacji. Nie zmienia to jednak fundamentalnej w niniejszej sprawie konstatacji, że dodanie do nazwy dzielnicy określenia "nowy", nadal stanowi jedynie informację o umiejscowieniu geograficznym pochodzenia produkowanych towarów i oferowanych usług a nie pozwala na zidentyfikowanie ich źródła. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, także syntaktyka znaku "Nowy [...]", nie przełamuje w żaden sposób jego opisowego charakteru, nie pozwalając u nabywców towarów i usług, do przeznaczenia których ma zostać użyty, na odpowiednią ich asocjację z konkretnym podmiotem, odpowiadającym za ich wprowadzenie na rynek. Użyte w zgłoszonym oznaczeniu, potocznie występujące w języku polskim słowa, są bowiem możliwe do odczytania wprost dla przeciętnego konsumenta, bez przeprowadzania dodatkowego procesu myślowo-skojarzeniowego a rezultatem jest po prostu identyfikacja konkretnego miejsca na obszarze miasta [...]. W konsekwencji, jak zasadnie zauważył Organ, oznaczenie "NOWY [...]" nie może być zmonopolizowane przez jeden podmiot. To bowiem wyłączyłoby z jego używania innych przedsiębiorców powiązanych z konkretną dzielnicą [...] i pozbawiłoby ich możliwości używania tejże nazwy geograficznej jako oznaczenia informującego o pochodzeniu czy miejscu oferowania towarów i usług. Ustanowienie zakazu rejestracji oznaczeń opisowych ma natomiast na celu właśnie zapewnienie swobodnego używania ich w obrocie przez wszystkich przedsiębiorców dla określania cech towarów lub usług (p. wyrok Sądu UE z 10.02.2010 r., T-344/07, O2 (Germany) GmbH, EU:T:2010:35, Homezone, pkt 20). Chodzi o to, aby nie przyznawać monopolu na posługiwanie się takimi oznaczeniami jako znakami towarowymi jednemu przedsiębiorcy, który mógłby innym firmom zakazywać używania tych oznaczeń. Monopolizacja oznaczeń opisowych przez jednego przedsiębiorcę wiązałaby się z istotnym ograniczeniem działalności gospodarczej innych przedsiębiorców. Z tego właśnie względu oznaczenia ogólnoinformacyjne nie mogą być zastrzeżone jako znaki towarowe. Skoro zatem zgłaszane przez Skarżącą oznaczenie nie posiada znamion indywidualizujących, które mogłyby zapewnić jednolite skojarzenia nabywców towarów i usług nim sygnowanych, odnośnie jednego źródła ich pochodzenia, zasadnie organ odmówił jego rejestracji, gdyż prowadziłoby to do nieuzasadnionej monopolizacji tego typu oznaczania opisowego, ze szkodą dla pozostałych uczestników rynku produktów kosmetycznych. Tymczasem winni oni mieć gwarancję dostępu do oznaczeń opisowych lub informujących o cechach towarów (p. wyrok z 4.05.1999 r., C-108/97 i C-109/97, Chiemsee, EU:C:1999:230). W ocenie Sądu Organ zasadnie przy tym nie dopatrzył się w zaprezentowanej kompozycji na tyle fantazyjnego charakteru, aby mógł on przełamywać jej walor wyłącznie informacyjny. Oczywistym jest bowiem występujący w tym przypadku związek pomiędzy treścią spornego znaku a właściwościami towarów i usług nim sygnowanych, gdyż oznaczenie "NOWY [...]" przekazuje jedynie informację o danym miejscu a nie wskazówkę, pozwalającą na identyfikację znaku z konkretnym podmiotem gospodarczym a zatem nie wskazuje na pochodzenie sygnowanego nim towaru czy usługi od konkretnego przedsiębiorcy. Jednocześnie, w kontekście braku cech odróżniających składowych elementów oznaczenia, trudno odnaleźć jakiekolwiek inne atrybuty spornego znaku, które pozwoliłyby na odróżnienie towarów i usług nim sygnowanych. W takim przypadku regułą jest, że aby wyrażenia, które nie posiadają zdolności odróżniającej, mogły zostać zarejestrowane, winny być przedstawione jako oznaczenia dysponujące charakterystycznymi cechami wyróżniającymi np. bogatą grafiką. Jak podkreśla się w doktrynie, ocena zdolności odróżniającej jest wypadkową dwóch elementów. Z jednej strony forma przedstawieniowa znaku musi być "sama w sobie" na tyle charakterystyczna, aby mogła identyfikować towar/usługę. Z drugiej strony musi zapewnić odbiorcy możliwość dokonania wyboru towaru/usługi według niej, bez konieczności ustalania pochodzenia towaru/usługi drogą okrężną (np. przez szukanie na towarze nazwy producenta). Tymczasem analizowane oznaczenie jest wyłącznie słowne, w związku z powyższym nie jest możliwe, aby samoistnie wzbudzało wśród potencjalnych nabywców towarów i usług z klas 16, 35, 36, 37, 41, 42, 43 i 44 klasyfikacji nicejskiej, dla których zostało zgłoszone, jednoznaczne skojarzenia z konkretnym przedsiębiorcą. Nie będzie ono zatem identyfikować konkretnego źródła komercyjnego pochodzenia usług i towarów, ale jedynie informować o ich właściwościach, cechach i przeznaczeniu. Sąd nie podzielił nadto ujętego w skardze zarzutu, że Urząd Patentowy RP dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie dokonania analizy spornego znaku w odniesieniu do każdego z osobna towaru i każdej poszczególnej usługi. Wprawdzie, zdaniem Sądu można generalnie podzielić pogląd Spółki co do tego, że dane oznaczenie, co do zasady, powinno być skonfrontowane z każdym towarem bądź usługą zawartą w zgłoszeniu. Jednakże w kontrolowanym przypadku zachodzi wyjątek, który znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Kwestię tę wyjaśnił TSUE, wskazując, że jeśli ta sama podstawa odmowy rejestracji podnoszona jest wobec kategorii lub grupy towarów lub usług, właściwy organ ma prawo ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia obejmującego wszystkie rozpatrywane towary lub usługi (wyrok z dnia 17 maja 2017 r., EUIPO/Deluxe Entertainment Services Group, C-437/15 P, EU:C:2017:380, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo). Tak więc Sąd uznał, że na gruncie tej, konkretnie rozpoznawanej sprawy, prawidłowym było ograniczenie się do ogólnego uzasadnienia, jeżeli istnieje ta sama podstawa odmowy i jest ona podnoszona wobec kategorii lub grupy towarów lub usług i między którymi istnieje na tyle bezpośredni i konkretny związek, że tworzą one jedną kategorię lub jedną grupę towarów lub usług o dostatecznie jednorodnym charakterze (tak: wyrok z dnia 16 października 2014 r. Larranaga Otano/OHIM (GRAPHENE), T-458/13, EU:T:2014:891, pkt 26; zob. także podobnie postanowienie z dnia 18 marca 2010 r., CFCMCEE/OHIM, C-282/09 P, Zb.Orz., EU:C:2010:153, pkt 37-40; analogicznie wyrok z dnia 15 lutego 2007 r., BVBA Management, Training en Consultancy, C-239/05, Zb.Orz., EU:C:2007:99, pkt 34-38). Odnosząc się z kolei do wskazanych w toku postępowania administracyjnego przykładów dokonywania przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej rejestracji znaków, "[...]", czy "[...]", to argumentacja ta, nie mogła, w ocenie Sądu, wpłynąć na stanowisko Urzędu Patentowego RP. Jak bowiem słusznie przyjął Organ, każde zgłoszenie znaku towarowego rozpatruje się indywidualnie, odnosząc się do konkretnych warunków sprawy i zebranego materiału dowodowego. Tym samym żadne wcześniejsze postępowanie, nie może być automatycznie uznane za wyznacznik rozstrzygnięcia, jakie winno zapaść w aktualnym postępowaniu. Każde oznaczenie należy rozpatrywać i oceniać w swych konkretnych uwarunkowaniach i odniesieniach (p. NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 258/07). Podobna interpretacja wynika z orzecznictwa Sądu Pierwszej Instancji w Luksemburgu, wskazującym między innymi, że to, czy znak może zostać zarejestrowany, powinno być oceniane na podstawie przepisów prawa, rozumianych w sposób w jaki zinterpretował je sąd, nie zaś na podstawie dotychczasowej praktyki Urzędu (SPI T-127/02, dnia 21 kwietnia 2004 r., paragraf 71). Reasumując uznać należy, że Organ w przedmiotowej sprawie dokonał właściwej analizy całości materiału dowodowego. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w sprawie odmowy udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy, uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a także końcowego rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu Urząd Patentowy RP prawidłowo ustalił stan faktyczny a następnie wszechstronnie ocenił zebrany materiał dowodowy oraz argumenty i zarzuty Skarżącej i w konsekwencji, prawidłowo zastosował właściwą normę prawa materialnego zawartą w art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło