VI SA/Wa 507/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. R. S.(dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Finansów skargę na postanowienie ww. organu z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Zaskarżonym postanowieniem Minister Finansów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej też jako k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku B. J. z dnia 25 stycznia 2012 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2012 r. o zwrocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Finansów Nr [...], utrzymał je w mocy. Podkreślenia wymaga zarazem, iż jedynym adresatem obydwu wydanych przez Ministra Finansów postanowień była B. J., która też pismem z dnia 18 listopada 2011 r. zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Finansów Nr [...]. B. J. wniosła także w dniu 15 marca 2012 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Finansów skargę na postanowienie ww. organu z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 roku sygn. akt VI SA/Wa 798/12 uchylił zarówno postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], jak również poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. Z kolei wnoszący skargę na wskazane powyżej i uchylone postanowienie Ministra Finansów, w ramach niniejszego postępowania R. S., nie występował w toku postępowania przez Ministrem Finansów. To B. J. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, była jedynym adresatem postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 roku, w swoim wyłącznie imieniu wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie wyłącznie ona otrzymała postanowienie wydane przez organ w dniu [...] marca 2013 r. Stosownie natomiast do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej też dalej "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny wyraża się związkiem między sferą indywidualnych uprawnień i obowiązków a rozstrzygnięciem lub czynnością będącą przedmiotem skargi. Oznacza to, że legitymacja w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co do zasady, przysługuje jedynie adresatowi tego aktu lub czynności. O interesie prawnym w rozumieniu przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi. Tymczasem zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 66 § 3 Kpa, zgodnie z którym to przepisem, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Przepis ten zawęża więc krąg adresatów rozstrzygnięcia organu jedynie do osób wnoszących podanie, które podlega zwrotowi. W realiach przedmiotowej sprawy wnoszącym pismo do organu była B. J., i jej też zwrócono wniosek. Była więc jedynym adresatem zaskarżonego postanowienia. Zatem R. S. nie był podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi, gdyż nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przez Ministra Finansów postanowienia z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Wnosząc skargę nie wykazał również interesu prawnego do jej złożenia. W świetle powołanych zasad postępowania Sąd stwierdził, że skarżący nie był legitymowany do wniesienia skargi z uwagi zarówno na brak własnego interesu prawnego. Z tych względów skarga, jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony, musiała być uznana za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1, skargę odrzucił.