VI SA/Wa 508/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na § 4 ust. 1 pkt 3 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 marca 2008 r. Nr 80/08/BM w sprawie ustalenia zakresu czynności członków Kierownictwa Ministerstwa Sprawiedliwości postanawia: odrzucić skargę S. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem organu, skargę na § 4 ust. 1 pkt 3 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 marca 2008 r. Nr 80/08/BM w sprawie ustalenia zakresu czynności członków Kierownictwa Ministerstwa Sprawiedliwości, wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonego zakresu i stwierdzenie naruszenia prawa w części zaskarżonego zarządzenia. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku ww. zarządzenie Ministra Sprawiedliwości, podlega jego kontroli. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwana dalej p.p.s.a W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd mając na uwadze ww. przepis, określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku zarządzenie Ministra Sprawiedliwości nie należy do żadnej z ww. kategorii przedmiotów – nie jest ani decyzją administracyjna, ani postanowieniem, ani innym aktem, stanowiącym przejaw władczej działalności organów administracji publicznej i kreującym uprawnienia, bądź obowiązki w konkretnej sprawie indywidualnej. Biorąc bowiem pod uwagę treść zaskarżonego zarządzenia Sąd stwierdził, że nie sposób uznać je za akt administracyjny wydany w indywidualnej sprawie, który określałby na zewnątrz organu administracyjnego jakiekolwiek prawa, bądź obowiązki, konkretnie oznaczonego podmiotu, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Zatem zaskarżone w części zarządzenie Ministra Sprawiedliwości nie podlega kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwość sądów administracyjnych nie jest określona bowiem klauzulą generalną - tak jak właściwość sądów powszechnych. Jak wskazano na wstępie sądy administracyjne sprawują kontrolę działania administracji publicznej jedynie w zakresie legalności – tj. zgodności z powszechnie obowiązującym prawem i to odnośnie ściśle określonych przedmiotów, które zostały enumeratywnie wskazane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 3/01 nr LEX 50428). W związku z powyższym, zaskarżone zarządzenie jako nieobjęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego - określonej w ww. przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez ten sąd, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.