VI SA/Wa 511/10

Dnia 2 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. odrzucającego zażalenie A. Sp. z o.o. na postanowienie odmawiające dopuszczenia A. Sp. z o.o. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi "B." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia oznakowania zewnętrznego apteki do określonego w zezwoleniu postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Na powyższe postanowienie A. Sp. z. o.o. złożyła zażalenie. Zarządzeniem z dnia 7 września 2010 r., wezwano R. S. –pełnomocnika A. Sp. z o.o., do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Wezwanie to zostało prawidłowo zaadresowane i odebrane w dniu 13 września 2010 r. (k. 114). Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru powyższego wezwania jako osoba odbierająca przesyłkę podpisała się W., dodatkowo został przystawiony stempel z nazwą i danymi firmy "I. S.A.", na odwrocie zwrotnego potwierdzenia odbioru została dokonana adnotacja, że przesyłkę doręczono osobie uprawnionej do jej odbioru. Postanowieniem z 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie przez pełnomocnika A. Sp. z o.o. braków formalnych zażalenia. Pismem z dnia 20 października 2010 r. A. Sp. z o.o. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z 12 października 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych nie trafiło do firmy A. Sp. z o.o., zatem nie było możliwości zapoznania się z wezwaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602). W ocenie Sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r., w którym pełnomocnik A. Sp. z o.o. uargumentował, że nie otrzymał wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych i tym samym nie mógł tych braków uzupełnić. Analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych potwierdza, iż przedmiotowe wezwanie pomimo adnotacji "przesyłkę doręczono osobie uprawnionej do odbioru przesyłki" nie zostało doręczone adresatowi. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, iż zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.