VI SA/Wa 511/17

WyrokWSA w Warszawie2017-11-20

Skład orzekający: Aneta Lemiesz, Ewa Frąckiewicz, Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zgodne z prawem, jeśli strona powołuje się na nieznajomość przepisów dotyczących składania pism w formie elektronicznej jako przyczynę uchybienia terminowi?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postanowienie Prezesa UKE o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy było zgodne z prawem. Sąd podkreślił, że przywrócenie terminu jest możliwe tylko w przypadku uchybienia terminu bez winy strony, a nieznajomość przepisów, w tym zasad składania pism w formie elektronicznej, stanowi o winie strony i nie uzasadnia przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy drogą elektroniczną, jednak bez podpisu elektronicznego, powołując się na nieznajomość przepisów. Następnie złożyła pismo pocztą, wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując na błąd proceduralny wynikający z nieznajomości przepisów dotyczących formy elektronicznej. Prezes UKE odmówił przywrócenia terminu, uznając, że strona ponosi winę za uchybienie. Strona wniosła skargę do WSA w Warszawie, która została oddalona.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2017 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej ("Prezes UKE"), postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. - wydanym na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. w związku z art. 58 k.p.a. oraz art. 127 § 3 oraz art. 129 § 2 k.p.a., w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1489 ze zm.), postanowił odmówić Panu K. G. ("strona", "wnioskodawca", "zobowiązany") przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Nr [...],[...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Ww. postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach. Ww. decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., doręczoną wnioskodawcy w dniu [...] sierpnia 2016 r., Prezes UKE odmówił umorzenia zaległości podatkowych z tytułu opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji należnych na podstawie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w łącznej kwocie 44.073,33 zł. Wiadomością e-mail z dnia [...] września 2016 r., przesłaną na adres [email protected] strona przesłała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. W odpowiedz pracownik UKE w dniu [...] września 2016 r., również droga elektroniczną, poinformował stronę o wymogach dotyczących składania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy wynikających z k.p.a. Wiadomością e-mail z dnia [...] października 2016 r., przesłaną na adres skrzynki e-mail UKE, strona poinformowała o złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy za pośrednictwem poczty. Pismami z dnia [...] października 2016 r., nadanymi w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, ze zm.), z datą stempla pocztowego [...] września 2016 r., strona zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie powyższej sprawy. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona wskazała, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wysłała pocztą elektroniczną już w dniu [...] września 2016 r. jednak bez podpisu elektronicznego, bo nie znała przepisów obowiązujących w ww. zakresie. Te okoliczności zdaniem strony nie świadczą o jej zaniedbaniu lub niedotrzymaniu terminu. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], Prezes UKE stwierdzi uchybienie terminu na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., a postanowieniem nr [...], z tej samej daty, odmówił przywrócenia terminu na wniesienie ww. wniosku. W uzasadnieniu postanowienia nr [...] organ wskazał przepisy, jakie mają zastosowanie w sprawie, tj. art. 57 § 5 k.p.a. oraz art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., i wyjaśnił, że przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego. Organ podkreślił, że skarżący nie wykazał, że powody uchybienia przez niego terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy były przez niego niezawinione. Takiego charakteru nie ma bowiem powoływana w piśmie z dnia [...] października 2016 r. zawiłość przepisów o wnoszeniu pism do organu droga elektroniczną. W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na: 1) decyzję o odmowie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu opłat telekomunikacyjnych decyzję z dnia [...] sierpnia 2016 r., 2) przewlekłe prowadzenie postępowania, 3) postanowienie o odmowie przywrócenia terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. W uzasadnieniu skargi brak konkretnych zarzutów, bądź okoliczności dotyczących pkt 3 skargi. W tym zakresie wskazano tylko, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek błędu proceduralnego, następnie - po informacji UKE - naprawionego przez skarżącego. W pozostałej części skarga zawiera opis sposobu i okoliczności prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego, powody jej zakończenia oraz przedstawienie jego obecnej sytuacji życiowej i finansowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tak więc Sąd ocenia sprawę mając na względzie obiektywne kryterium, jakim jest zgodność kontrolowanego aktu z przepisami, nie zaś zasady słuszności. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. W tej sprawie Sąd kontrolował prawidłowość postanowienia Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...], z dnia [...] grudnia 2016 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd stwierdza, że zaskarżony akt odpowiada obowiązującemu prawu, co oznacza, że skargę Pana K. G. należało oddalić. I tak, zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Reasumując, organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie okolicznością sporną na gruncie przytoczonego przepisu jest ustalenie, czy uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzji nr [...],[...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych w łącznej kwocie 44.073,33 zł. nastąpiło bez winy skarżącego. Oceniając brak winy w tej sprawie należało przyjąć tzw. obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Należyta staranność w prowadzeniu swoich spraw wymaga, by w warunkach - z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych - zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu czynności urzędowych. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa. W doktrynie postępowania administracyjnego przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi "tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon (w:) Komentarz IV, 1970, s. 136). W konsekwencji pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia (tamże, s. 136). Przyjmuje się także, że w prośbie o przywrócenie terminu zainteresowany powinien wykazać, że mimo całej staranności nie udało mu się zachować terminu (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99). W orzecznictwie sądowym wymienia się przy tym różne przypadki uchybienia terminowi, które nie spełniają warunku "braku winy", w tym nieznajomość prawa i zasad postępowania przed organami państwowymi (wyroki NSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 1997 r., III SA 101/96 oraz z dnia 10 grudnia 1999 r., V SA 946/99). Słuszne jest zatem w tym zakresie stanowisko organu. Przywrócenie terminu jest bowiem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, niezależnych od woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W przedmiotowej sprawie strona nie znała treści art. 63 k.p.a., w tym zasad wnoszenia podań w formie elektronicznej. Taka przyczyna niedochowania terminu świadczy o niedołożeniu przez skarżącego należytej staranności, a tym samym przesądza o jego winie. Zastosowanie się do wskazówek wynikających z pisma organu z dnia [...] września 2016 r., będącego odpowiedzią na nieprawidłowo złożony przez skarżącego wniosek, nie ma wpływu na ocenę okoliczności niezachowania przez niego terminu do dokonania czynności procesowej - złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. i art. 120 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło