VI SA/Wa 515/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na decyzję Ministra Gospodarki z [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu – D. R., kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący – D. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie oraz prawem przewidzianym trybie skargę na decyzję Ministra Gospodarki. Zarządzeniem z 23 lutego 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu dnia 16 marca 2015 r. Dnia 24 marca 2015 r. skarżący dokonał na konto Sądu wpłaty w kwocie 200 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym skarżący został pouczony. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie skarżący skutecznie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi dnia 16 marca 2015 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 17 marca, a jego ostatnim dniem był 23 marca 2015 r. Jak wynika z akt wpis od ww. skargi został wprawdzie uiszczony (dnia 24 marca 2015 r.), w prawidłowej kwocie (vide dowód wpłaty), ale nastąpiło to z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do jego uiszczenia, wobec czego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd w pkt 1 odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.