VI SA/Wa 517/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu patentu na wynalazek 1. uchyla zaskarżoną decyzję w punkcie 2; 2. stwierdza, że decyzja, o której mowa w punkcie 1 wyroku w zakresie uchylonym nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Urząd Patentowy RP unieważnił patent nr [...] w części dotyczącej urządzenia do zapobiegania zagrożeniom pożarowym w wyrobiskach ścianowych, a w pozostałej części sprzeciw C. Sp. z o.o. w B., skarżącej w niniejszej sprawie, oddalił. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] grudnia 2007 r. C. Sp. z o.o. złożyła sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2006 r. o udzieleniu na rzecz A. T., M. L., M. L., J. S., A. P. patentu nr [...] pt. "[...] ". Wnioskodawcy postawili na podstawie art. 25 oraz 26 ustawy pwp zarzuty braku nowości oraz nie posiadania poziomu wynalazczego. Uprawnieni uznali sprzeciw za bezzasadny. Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego na podstawie art. 246 ust. 1 i 2 oraz art. 25 i 26 ustawy Prawo własności przemysłowej i art. 100 kpa w zw. z art. 256 ust. 2 ustawy pwp unieważnił patent nr [...] w części dotyczącej urządzenia do zapobiegania zagrożeniom pożarowym w wyrobiskach ścianowych, a w pozostałej części sprzeciw oddalił. Zarzuty podważające nowość i poziom wynalazczy rozwiązań według patentu nr [...] wnioskodawca oparł na wymienionych poniżej dowodach powołanych w sprzeciwie oraz w stanowisku w sprawie pisma uprawnionego z dnia [...].03.2010 r. złożonym dnia [...].04.2010 r. oraz w piśmie z dnia [...].11.2010 r. (poz. akt 120 III). W uzasadnieniu Urząd Patentowy RP wskazał, że zarzuty podważające nowość i poziom wynalazczy w zakresie sposobu zapobiegania zagrożeniom pożarowym w wyrobiskach ścianowych według zastrzeżenia 1 zostały oparte na dowodach w postaci: 1. Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28.06.2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych (Dz. U. Nr 139, poz. 1169). 2. Zasad prowadzenia akcji ratowniczych i prac profilaktycznych z wykorzystaniem gazów inertnych, Bytom, lipiec 2002 r. oraz Praca Badawczo-Rozwojowa, Realizacja Zadania Nr 12 pt. "Propozycja nowelizacji przepisów dotyczących stosowania azotu w górnictwie", Maj, 2002 r. 3. Patentu nr [...] pt. "[...] ". 4. Patentu nr [...] pt. "[...] " (poz. akt 109, tom II). 5. Patentu nr [...] pt. "[...]". 6. publikacji J. Czechowicz: Zwalczanie pożarów w kopalniach silnie metanowych, Wyd. "Śląsk", 1972 r. 7. Norbert Schmidt, Rudiger von Velsen-Zerweck: Inertyzacja w kopalni dwutlenkiem węgla, Gluckauf 126(1990) Nr 11/12 (poz. akt 18 i 140, tom I, Dowód 3d). 8. Wł. Krotkiewskiego, A. Mizerskiego, J. Ofioka: Wybrane zagadnienia nowoczesnego ratownictwa górniczego, Biuletyn Informacyjny z Zakresu Ratownictwa Górniczego, Zeszyt 5, Katowice 1966 r. W zakresie urządzenia do zapobiegania zagrożeniom pożarowym w wyrobiskach ścianowych według zastrzeżenia 2 zarzuty sprzeciwu zostały oparte na opracowaniach: Norberta Schmidta, Rudiger von Velsen-Zerweck: Inertyzacja w kopalni dwutlenkiem węgla, Gluckauf 126 (1990) Nr 11/12, J. Czechowicz: Zwalczanie pożarów w kopalniach silnie metanowych, Wyd. "Śląsk", 1972 r., Wł. Krotkiewski, A.Mizerski. J.Ofiok: Wybrane zagadnienia nowoczesnego ratownictwa górniczego. Biuletyn Informacyjny z Zakresu Ratownictwa Górniczego. Zeszyt 5, Katowice 1966 r. i dokumentacji INTER AZ PROJEKT PPW i Usł. Techniczno-Handlowych Sp. o.o. Katowice, dotyczącej adaptacji projektu powtarzalnego stacji zgazowania CO2 z marca 1994 r. oraz dowodach Nr 3, 3a, 3b (akta nr 355079) – tj. artykułach dotyczących m.in. instalacji przetwarzania azotu ze stanu płynnego w gazowy i przesyłania rurociągami w podziemia kopalń. Zdaniem Urzędu sposób zapobiegania zagrożeniom pożarowym w wyrobiskach ścianowych opisany w zastrzeżeniu 1 charakteryzuje się następującymi cechami technicznymi: a) przeprowadza się znanymi metodami bieżącą kontrolę składu gazów w wyrobiskach ścianowych. b) w przypadku wzrostu zawartości w powietrzu tlenku węgla pobiera się próbki węgla z danego rejonu ściany, przeprowadza się znaną metodą precyzyjną analizę chromatograficzną, z której ustala się skład gazów wydzielających się podczas różnych etapów utleniania węgla, c) po czym pobiera się próbki powietrza z zagrożonego rejonu, przeprowadza się ponowną analizę chromatograficzną i na tej podstawie ocenia się znaną metodą masę oraz temperaturę zagrzanego węgla. d) po czym w przypadku przekroczenia wartości krytycznych dokonuje się najpierw ukształtowania potencjału aerodynamicznego wokół rejonu ściany, a następnie podaje do zrobów ściany znanymi metodami dwutlenek węgla. W piśmie wnioskodawcy z dnia [...].11.2010 r. jako dowody podważające nowość sposobu według zastrzeżenia 1 wymienia się, jak podał Urząd, "Zasady prowadzenia akcji ratowniczych i prac profilaktycznych z wykorzystaniem gazów inertnych" oraz Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 28.06.2002 r. Załącznik nr 5 Zwalczanie zagrożeń pkt 6 "Wczesne wykrywanie pożarów endogenicznych". Zdaniem Urzędu nie spełniają one wymogu art. 25 ust. 2 ww. ustawy pwp. ponieważ nie zostały udostępnione do wiadomości powszechnej przed datą zgłoszenia wynalazku numer [...], na który został udzielony patent nr [...]. Z tego względu nie mogą one być uznane za stan techniki dla tego zgłoszenia. Urząd Patentowy RP podniósł, że wnioskodawca analizując cechy techniczne sposobu według patentu nr [...] powołał jako przeciwstawienie w zakresie nowości określone punkty ww. Rozporządzenia (...) i Zasad (...) z publikacji tych dokumentów w ostatecznej, zatwierdzonej do stosowania przez odpowiednie organy formie. Dokumenty te, w formie zatwierdzonej do stosowania zostały opublikowane - Rozporządzenie Ministra Gospodarki - w dniu 2 września 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 139, poz. akt 1169), a Zasady w lipcu 2002r., przy czym wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie Urzędu na rozprawie w dniu [...].04.2010 r. do określenia daty publikacji ww. Zasad odpowiedział, że jest to niemożliwe do ustalenia. Wnioskodawca argumentował, że prace zespołu specjalistów nad tymi dokumentami w 2002r. trwały w okresie przed datą zgłoszenia wynalazku nr [...] czego dowodem jest pismo dyrektora C. z dnia [...].07.2002 r. oferujące przygotowanie tych Zasad dla potrzeb [...], miały miejsce w tej sprawie konsultacje, opracowywane były opinie, odbyła się w tej sprawie konferencja uzgodnieniowa. Prace te były w pierwszym etapie prowadzone w ramach Pracy Badawczo-Rozwojowej zadania nr 12 pt. "[...] ", maj, 2002 r., której wykonawcą była C. w B., a realizatorem prac badawczo-rozwojowych A. w K. Prace w zakresie opracowania Zasad były wykonywane przez ograniczony zespół specjalistów i ekspertów i nie były objęte żadną klauzulą poufności. Według informacji wnioskodawcy Praca Badawczo-Rozwojowa zadanie Nr 12 nie została opublikowana, a jedynie wykorzystana przez C. w B. do opracowania ww. Zasad. Z tych względów Urząd Patentowy stwierdził, że tych dokumentów nie można uznać za stan techniki zgłoszenia wynalazku nr [...], na który udzielono patent nr [...]. Przed datą jego zgłoszenia w Urzędzie Patentowym RP, tj. [...] lipca 2002 r. nie zostały one w ostatecznej formie, na którą powołuje się wnioskodawca udostępnione do wiadomości powszechnej w formie publikacji zatwierdzonej do stosowania, przy czym w przypadku ww. Zasad data ta nie została wystarczająco dokładnie określona. Natomiast fragmentaryczne informacje jakie można było na temat ww. Zasad ewentualnie uzyskać w trakcie ich opracowywania przed [...].07.2002 r. w ramach kontaktów z zespołem wykonawców nie mogły stanowić wiarygodnego ujawnienia istoty rozwiązania sposobu według patentu nr [...]. Pozostałe dowody jako przeciwstawienia w zakresie sposobu nie podważają, zdaniem Urzędu, jego nowości, ponieważ żaden z nich nie przedstawia rozwiązania o cechach technicznych identycznych jak sposób według patentu nr [...], a zatem nie stanowi on części stanu techniki i spełnia wymóg nowości według art. 25 ust. 1 ww. ustawy pwp, a żadnego innego jednego dowodu, oprócz ww. Rozporządzenia Ministra Gospodarki jako podważającego nowość sposobu według patentu nr [...] wnioskodawca nie wskazał. Wnioskodawca, jak wskazał Urząd Patentowy, powołał te dowody, a w szczególności w piśmie z dnia [...].11.2010 r. dowody 3c, 3d i 3e, jako podważające poziom wynalazczy sposobu według patentu nr [...]. W stanowisku z dnia [...].04.2010 r. powołał również jako dowody podważające poziom wynalazczy sposobu ww. opisy patentowe polskie nr [...],[...],[...]. Dowody te rozpatrywane łącznie, również z ww. Rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Zasadami podważają, zdaniem wnioskodawcy, posiadanie poziomu wynalazczego sposobu według patentu nr [...]. Dowody te dotyczą jednak tego samego problemu technicznego, tzn. metody zapobiegania pożarom w wyrobiskach ściennych w kopalniach węgla kamiennego za pomocą zastosowania gazów inertnych. Szczególnym celem sposobu według patentu nr [...] było zapewnienie wystarczająco wczesnej reakcji na powstające zagrożenie pożarowe w postaci procesu samozagrzewania się węgla w stosunkowo wczesnym jego stadium, a następnie odprowadzenie ciepła z zagrożonego rejonu. Z tych dowodów rozpatrywanych łącznie nie wynika, zdaniem Urzędu, w sposób oczywisty dla znawcy sposób według patentu nr [...], przy czym nie brano pod uwagę Rozporządzenia i Zasad. Dowody te nie ujawniają takich istotnych cech sposobu i ich kolejności jak wymienione wyżej w pkt b, c, d. Publikacje 3c i 3d dotyczą właściwości dwutlenku węgla jako gazu inertnego i urządzeń do jego podawania w rejony zagrożeń pożarowych, a nie sposobu. Natomiast wymienione w powołanych patentach polskich rozwiązania sposobu nie dotyczą metody opartej na pomiarze wzrostu zawartości tlenku węgla i pobieraniu próbek węgla. Znane z tych materiałów dowodowych cechy to cecha wymieniona w pkt a oraz ostatnia czynność sposobu w pkt d - podanie do zrobów ściany znanymi metodami dwutlenku węgla. Jednakże cechy te w połączeniu z cechami b, c i d sposobu tworzą rozwiązanie nieoczywiste dla znawcy, a zatem posiadające poziom wynalazczy. Żaden z powołanych przez wnioskodawcę dowodów, zdaniem Urzędu Patentowego, nie ujawnia jego cech b, c, d i w takiej kolejności tych czynności znawca nie doszedłby na podstawie powołanego stanu techniki do rozwiązania sposobu według patent nr [...] w oparciu wyłącznie o zwykłą, rutynową wiedzę zawodową. Urząd uznał zatem sposób zapobiegania zagrożeniom pożarowym według patentu nr [...] za rozwiązanie nowe i posiadające poziom wynalazczy, a postawione zarzuty za bezzasadne i w konsekwencji sprzeciw w tej części oddalił. Natomiast Urząd Patentowy RP uznał, iż sprzeciw jest uzasadniony w zakresie, w jakim zarzuca nieposiadanie poziomu wynalazczego przez objęte ww. patentem urządzenie. Urządzenie do zapobiegania zagrożeniom pożarowym w wyrobiskach ścianowych według zastrzeżenia 2 charakteryzuje się, jak podał Urząd, następującymi cechami: a) zawiera napowierzchniowy zbiornik ciekłego CO2, b) zawiera urządzenie do jego zgazowania. c) zawiera reduktor ze stałym dawkowaniem, d) zawiera ciąg rurociągów z powierzchni, poprzez wyrobiska dołowe, do zrobów ścian. Żaden z powołanych dowodów nie zawiera, zdaniem Urzędu Patentowego, rozwiązania o cechach technicznych identycznych jak urządzenie według patentu nr [...]. Najbliższym rozwiązaniem jest instalacja do inertyzacji szybów kopalń dwutlenkiem węgla przedstawiona w dowodzie 3d (pkt III). Opisana tam instalacja zawiera najwięcej cech budowy urządzenia według patentu nr [...], a mianowicie: autocysterny z ciekłym dwutlenkiem węgla - ekwiwalent zbiornika napowierzchniowego, cecha a, urządzenie do zamiany w parę ciekłego CO2 -ekwiwalent cechy b, podawanie gazu do szybu pod ciśnieniem 15-17 bar - wymaga to zastosowania reduktora. W publikacji tej nie ujawniono jednak cech c i d rozpatrywanego urządzenia, a zatem ze względu na te różnice nie jest ono częścią stanu techniki i spełnia wymóg nowości według art. 24 i 25 ww. ustawy pwp. Pozostałe powołane przez wnioskodawcę dowody przedstawiają rozwiązania istotnie różniące się cechami budowy od urządzenia według patentu nr [...]. A zatem rozpatrywane urządzenie nie jest częścią stanu techniki i w konsekwencji spełnia wymóg nowości według art. 24 i 25 ww. ustawy pwp. Dokonując oceny z punktu widzenia art. 26 ust. 1 ustawy pwp Urząd Patentowy podniósł, co następuje: Wnioskodawca w piśmie z dnia [...].11.2010 r. stwierdził, że urządzenie nie posiada poziomu wynalazczego w świetle dowodów 3d, 3c, 3e rozpatrywanych osobno lub łącznie i w połączeniu z dowodami 2, 3, 3a i 3b, przy czym nie wskazał, które cechy z powołanych dowodów dają w połączeniu oczywistą dla znawcy kombinację w postaci urządzenia według patentu nr [...]. Łączenie ze sobą tak dużej ilości rozwiązań jest nieprawidłowe z punktu widzenia oceny poziomu wynalazczego, gdyż w praktyce przyjmuje się, że oczywistym dla znawcy może być rozwiązanie stanowiące połączenie cech dwóch-trzech znanych rozwiązań. Natomiast w ww. stanowisku z dnia [...].04.2010 r. jako przeciwstawienia świadczące o nie posiadaniu poziomu wynalazczego powołano dowód nr 4 - Zasady oraz dowody 2b i 3d. Rozwiązanie opisane w dowodzie 3d stanowi najbliższy stan techniki, ponieważ zawiera najwięcej cech technicznych rozpatrywanego urządzenia i jest przeznaczone do stosowania w celu zapobiegania i gaszenia pożarów w szybach kopalń węgla kamiennego za pomocą dwutlenku węgla, a zatem dotyczy tego samego problemu technicznego, którego rozwiązanie było celem zgłoszenia nr [...]. Rozwiązanie instalacji do podawania dwutlenku węgla w rejon pożaru w kopalni opisane w materiale dowodowym 3d różni się od rozpatrywanego urządzenia tym, że nie ma cech technicznych - c w postaci reduktora o stałym wydatku oraz d w postaci ciągu rurociągów z powierzchni do zrobów ścian. Cecha d jest jednak znana w stanie techniki z opisu patentowego nr [...], w którym przedstawiono układ do inertyzacji zrobów górniczych z wykorzystaniem inertnych gazów obojętnych , składający się z instalacji dostarczającej te gazy i rurociągów doprowadzających je do źródła zagrożenia. Wyposażenie przedmiotowego urządzenia w reduktor było dla znawcy oczywiste w świetle ujawnionego w dowodzie 3d ciśnienia podawanego CO2 w granicach 15-17 bar. Oczywistym dla specjalisty o przeciętnej wiedzy jest zastosowanie reduktora o stałym wydatku do zapewnienia ciśnienia podawanego gazu w określonych granicach, czego dowodem jest np. instalacja do podawania dwutlenku węgla według dowodu 2b stosowana w praktyce od lat 90-tych XX wieku, w której zastosowano ekwiwalentne regulatory ciśnienia gazu wytwarzanego w parownicy. Zastosowanie znanych ze stanu techniki cech technicznych, tzn. reduktora o stałym wydatku gazu i układu rurociągów doprowadzających gaz od zgazowywacza znajdującego się na powierzchni do zrobów ścian w urządzeniu według dowodu 2b i opisu patentowego nr [...] było dla znawcy oczywiste w celu realizacji końcowej czynności sposobu według patentu nr [...], tj. podania do zrobów ścian znanymi metodami dwutlenku węgla. Doszedłby on do tego rozwiązania w oparciu o znany stan techniki wykorzystując wyłącznie zwykłą, rutynową wiedzę zawodową, bez konieczności wkładu twórczości wynalazczej. Zatem zarzut nieposiadania przez urządzenie poziomu wynalazczego jest uzasadniony. Oceniając zdolność patentową sposobu i urządzenia do zapobiegania zagrożeniom pożarowym wyrobiskach ścianowych Urząd, jak podał, rozpatrywał oddzielnie te rozwiązania. Nie jest przekonujące bowiem, ani poparte przepisami prawa lub w orzecznictwie stanowisko uprawnionych przedstawione w piśmie z dnia [...].03.2010 r., w którym argumentują, że rozwiązania te jako powiązane funkcjonalnie powinny być rozpatrywane łącznie, jako całość. Urządzenie według zastrzeżenia niezależnego 2 służy w istocie rzeczy wyłącznie do realizacji podawania gazu do zrobów ścian znanymi metodami, a więc końcowej, powszechnie stosowanej czynności w różnych metodach zapobiegania pożarom w kopalniach. Nie jest ono zatem urządzeniem szczególnie przystosowanym do realizacji sposobu według patentu nr [...], który obejmuje przecież wiele innych czynności. Ponadto, nie ma ono szczególnych cech konstrukcyjnych szczególnie przydatnych do realizacji przedmiotowego sposobu, które wymieniają uprawnieni w piśmie z dnia [...].04.2010 r. poza ogólnie znanymi w stanie techniki środkami do podawania inertnych gazów obojętnych w zagrożone pożarem rejony kopalń. W skardze na powyższą decyzję w części dotyczącej sposobu skarżący zarzucił naruszenie art. 25 ust. 1 i ust. 2 pwp oraz art. 26 ust. 1 pwp przez niewłaściwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie art. 7 kpa, 77 § 1 kpa, art. 80 kpa przez niewłaściwą ocenę materiałów dowodowych oraz zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i dowolną interpretację materiału dowodowego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych. Zdaniem skarżącego doszło na naruszenia art. 25 ust. 1 i ust. 2 przez ich błędną interpretację polegającą na nieuznaniu dowodu w postaci rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2002 r. Urząd pominął jako dowód pismo Departamentu Górnictwa Ministerstwa Gospodarki [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. wraz z pismami dokumentującymi proces legislacyjny z których, zdaniem skarżącego, wynika fakt udostępnienia do wiadomości powszechnej treści ww. rozporządzenia. Proces legislacyjny był poprzedzony opiniami i konsultacjami w tym konferencją uzgodnieniową w dniach [...] -[...] maja 2002 r. na której, jak twierdzi strona, treść rozporządzenia została ujawniona. Te materiały są dowodem na to, że informacje techniczne zawarte w rozporządzeniu były znane i konsultowane w bardzo szerokim kręgu środowiska górniczego przed datą zgłoszenia spornego wynalazku. Pomijając powyższe dowody Urząd Patentowy nie podjął wszelkich czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego. Zdaniem skarżącego z pism i dowodów złożonych do akt wynika, iż kierując się zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania materiał w postaci "Zasad (...)" był również znany przed datą zgłoszenia spornego wynalazku i ma znamiona publicznego ujawnienia. Urząd Patentowy nie uznał również za wiarygodne dowodów z dokumentów urzędowych dot. Projektu Celowego nr [...] i nie uwzględnił specyfiki sprawy. Skarżący zakwestionował również stanowisko Urzędu, co do tego, iż wymienione w powołanych patentach rozwiązania sposobu objętego patentem [...] nie dotyczą metody opartej na pomiarze wzrostu zawartości tlenku węgla i pobierania próbek węgla. W odpowiedzi na skargę organ oraz uczestnicy postępowania wnieśli o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. ppsa - Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. w części zaskarżonej narusza bowiem przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a co uzasadnia w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Stosownie do art. 256 ust. 1 pwp do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Organ w rozpoznawanej sprawie był zatem związany tak art. 77 § 1 kpa nakładającym na organ obowiązek wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, jak i art. 107 § 3 kpa zgodnie, z którym uzasadnienie decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (uzasadnienie prawne), a nadto zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Z powyższego wynika, iż obowiązkiem organu było odniesienie się do wszystkich złożonych przez strony w szczególności przez wnioskodawcę – skarżącego (bo na nim spoczywał ciężar wykazania zasadności sprzeciwu tj. istnienia przesłanek do unieważnienia spornego patentu, na których sprzeciw został oparty). Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji zarzuty i zgłoszone na ich potwierdzenie podstawowe dowody zostały wskazane, jednakże treść uzasadnienia odnosząca się do zaskarżonej części rozstrzygnięcia wskazuje na to, iż zostało ono sporządzone bez uwzględnienia w pełni wymogów określonych w powołanych przepisach i jak się wydaje bez wnikliwego odniesienia się do zarzutów skarżącego, które wiąże on z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 28 czerwca 2002 r. i z "Zasadami prowadzenia akcji ratowniczych ...". Wprawdzie podnosząc zarzut braku nowości rozwiązania objętego spornym patentem strona odwołuje się do rozporządzenia, jednakże treść przedstawionych dowodów z twierdzeń zgłaszanych przez nią w tym względzie uzasadnia powzięcie wątpliwości, czy w istocie chodzi o szkodzący nowości fakt opublikowania powołanego rozporządzenia w przewidzianym trybie, czy też o to, iż w toku prac legislacyjnych doszło do ujawnienia publicznego treści, które następnie znalazły się w tym akcie prawnym. Postępowanie w niniejszej sprawie jest postępowaniem o znamionach kontradyktoryjności ale ta okoliczność nie zwalnia Urzędu z obowiązku wyjaśnienia istoty żądania objętego sprzeciwem nawet wówczas, gdy strona, jak w tym przypadku reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika – rzecznika patentowego, który chociaż powołuje się na rozporządzenie to jednocześnie odwołuje się do przebiegu procesu legislacyjnego twierdząc, że w tym procesie doszło do udostępnienia do wiadomości powszechnej treści rozporządzenia (a nie samego rozporządzenia). Odwołuje się bowiem w szczególności do pisma Departamentu Górnictwa Ministerstwa Gospodarki z [...] stycznia 2000 r. wraz z załącznikami, jak i do konferencji uzgodnieniowej. Urząd Patentowy bez bliższego wyjaśnienia stanowiska strony w zakresie zarzutu braku nowości w części, w jakiej odwołuje się do powołanego rozporządzenia uznał, że zarzut ten strona wyłącznie wiąże z faktem opublikowania rozporządzenia i nie odniósł się w żadnym zakresie do ww. dowodów, których pominięcie skarżący zarzuca w skardze. Wprawdzie trafnie organ wskazał, że rozporządzenie zostało opublikowane w dniu 2 września 2002 r. jednakże w przedstawionym wyżej stanie rzeczy ta okoliczność nie jest wystarczająca, by data publikacji przesądzała o bezzasadności zarzutu braku nowości, z którym strona wiąże ujawnienie treści objętej rozporządzeniem przed datą zgłoszenia spornego wynalazku. Odrębnym zagadnieniem jest kwestia związku tej treści z istotą powyższego rozwiązania. W tym jednak zakresie również brak jest stanowiska Urzędu. Szczególnego podkreślenia wymaga jednak, iż jako dowody uzasadniające, w ocenie skarżącego zarzuty sprzeciwu wskazane zostały również patenty [...],[...],[...] oraz dwie publikacje. Organ chociaż w uzasadnieniu fakt powołania się na nie i złożenia porównawczego zestawienia odnotował, to jednak w sposób wymagany art. 107 § 3 kpa do nich się nie odniósł, stwierdzając tylko, że stosowanie dwutlenku węgla jako gazu inertnego do zapobiegania pożarom w kopalniach węgla kamiennego nie było w dacie zgłoszenia oczywiste dla specjalistów ponieważ stosowany był głównie azot. Nie wzięto również pod uwagę korzystnych i nieoczekiwanych efektów rozwiązania przedmiotowego sposobu nie tylko w rejonach stanowych ale również w przestrzeniach otwartych. Skoro jednak skarżący powołał się na ww. patenty twierdząc, iż stanowiły przeszkodę w świetle art. 25 i 26 pwp do udzielania patentu na sporne rozwiązanie to obowiązkiem organu było przedstawienie analizy porównawczej istoty objętych tymi patentami i spornych rozwiązań a następnie dokonanie oceny z punktu widzenia powołanych przepisów. Uchybienia wymogom art. 107 § 3 kpa w tym zakresie uniemożliwiają w istocie kontrolę sądową zaskarżonego aktu. Uzasadnienie decyzji jest źródłem informacji dotyczącej toku rozumowania organu podejmującego decyzję i przyjętych przez niego założeń i ustaleń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Informacje te nie tylko są niezbędne dla strony ale również dla Sądu, który, co wymaga podkreślenia, kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem i sam czynić ustaleń nie może. Próbę porównania cech wg. ww. patentów Urząd Patentowy podjął (zapewne w zw. z zarzutami skargi) w odpowiedzi na skargę ale jest to działanie spóźnione i nieskuteczne. Kontroli Sądu podlega bowiem zaskarżona decyzja nie zaś późniejsze (zresztą również przedstawione w sposób skrótowy) stanowisko Urzędu. Podnieść przy tym należy, iż Urząd Patentowy nie odniósł się również w wymagany prawem sposób do dokumentów urzędowych dot. Projektu Celowego nr [...]. Uzasadnienie decyzji zawiera w istocie jedynie końcowe stanowisko organu co do niezasadności zarzutów sprzeciwu w powyższym zakresie bez koniecznego w świetle art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa odniesienia się do wszystkich zgłoszonych w sprawie dowodów i dokonania ich wszechstronnej oceny i ustaleń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż doszło do naruszenia powołanych przepisów w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 z uwzględnieniem art. 152 ppsa, a o kosztach orzeczono mając na uwadze art. 200 ppsa.