VI SA/Wa 52/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności pozwoleń postanawia: odrzucić skargę. M. Z. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, którą odmówiono stwierdzenia nieważności sześciu pozwoleń. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o odrzucenie skargi podając, że skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję nieostateczną, tj. taką, od której przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Sąd stwierdza, że przedmiotem badanej skargi skarżący uczynił nieostateczną decyzję Ministra, która to decyzją jest wydaną przez ten organ w pierwszej instancji. To oznacza, że na tym etapie postępowania od ww. decyzji skarżącemu przysługuje jedynie prawo wniesienia o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skargi do sądu administracyjnego. Sąd zauważa przy tym, że o ww. trybie zaskarżenia Minister pouczył skarżącego. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przy czym przez wyczerpanie to należy rozumieć sytuację, w której stornie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m.in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie przedmiot skargi – decyzja, nie jest rozstrzygnięciem, od którego nie przysługuje skarżącemu żaden środek zaskarżenia, a zatem nie może ona skutecznie zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Dopiero decyzja wydana w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją będzie miała przymiot ostatecznej i jako taka będzie mogła być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.