VI SA/Wa 525/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego S. S. od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący S. S. domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych w ww. wniosku oraz z przedłożonych do akt sprawy dokumentów wynika, że skarżący posiada zaległości w płatnościach względem ZUS, a także z tytułu zakupu paliw (2.555 zł) oraz podatku od środków transportu (3.000 zł). Powyższe, a także inne zadłużenia związane z prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą potwierdzają: - tytuł wykonawczy wystawiony w dniu [...] marca 2009 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] obejmujący należność główną w kwocie 11.500 zł z tytułu kary pieniężnej nałożonej w drodze decyzji administracyjnej [...], - zaświadczenie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. wskazujące zaległość skarżącego w wysokości 2.703 zł z tytułu podatku od środków transportowych za lata 2008-2010 [...], - tytuły wykonawcze wystawione w dniach [...] lutego i [...] czerwca 2009 r. przez Wojewodę [...] obejmujące należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w łącznej kwocie 1.050 zł [...], - tytuły wykonawcze wystawione w dniu [...] kwietnia 2009 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. obejmujące należności wynikające ze zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych w łącznej kwocie 1.058 zł [...], - zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem [...], - upomnienia i wezwania do zapłaty [...]. Skarżący podniósł również, że na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jego matka zaciągnęła kredyty, których całkowita spłata przypada na kwiecień 2011 r., a miesięczna rata wynosi łącznie 400 zł. Podobnie, bratu skarżącego zostały udzielone kredyty w sumie na kwotę 50.000 zł (termin ich całkowitej spłaty przypada na 2014 r.), przeznaczone de facto na potrzeby skarżącego, których spłata w całości obciąża tego ostatniego [...]. Pomimo tego skarżący od sierpnia 2009 r. zawiesił działalność gospodarczą, a – jak zaznaczył we wniosku o przyznanie prawa pomocy - z uwagi na swój wiek [...] i wyuczony zawód nie ma dla niego ofert na lokalnym rynku pracy. W związku z powyższym, od sierpnia zeszłego roku skarżący pozostaje na utrzymaniu matki, z którą wspólnie prowadzi gospodarstwo domowe. Również od tego czasu skarżący zalega z wypłatą świadczeń alimentacyjnych zasądzonych od niego na rzecz córki w kwocie 250 zł miesięcznie [...]. Matka skarżącego pobiera emeryturę w kwocie 1.147 zł brutto. Jest właścicielką mieszkania o powierzchni 36 m2. Ponadto jako składnik majątkowy skarżący wymienił prawo użytkowania nieruchomości rolnej o powierzchni 0,4129 ha. Miesięczne wydatki na utrzymanie skarżący oszacował na kwotę 1.220 zł; składają się na nie: media – 150 zł, ogrzewanie 70 zł, żywność – 800 zł oraz leki – 200 zł. W piśmie z dnia [...] maja 2010 r. skarżący m.in. wskazał, że nie posiada rachunków bankowych (z dniem [...] kwietnia 2009 r. zamknął rachunek bankowy [...]). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza brak bieżących dochodów oraz skalę jego zadłużenia, zasadne jest przyznanie S. S. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżący bowiem nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.