VI SA/Wa 525/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 7.04.2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B., A. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na przebudowę zjazdu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżących M. B. i A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 9 stycznia 2026 r. M. B. i A. B. (dalej: "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: "Organ", "GDDKiA") z [...] grudnia 2025 r. nr [...] (dalej: "zaskarżone postanowienie)" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na przebudowę zjazdu. W odpowiedzi na skargę GDDKiA wskazał, że uwzględnił w całości skargę Skarżących i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Organ uwzględnił złożoną przez Skarżących skargę i w dniu [...] lutego 2026 r. wydał postanowienie nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie z 10 grudnia 2025 r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania i wszczął postępowanie w sprawie przebudowy zjazdu. Postanowienie to zostało załączone do akt administracyjnych sprawy, przekazanych do Sądu. W wykonaniu zarządzenia Sądu z 11 marca 2026 r., pismem z 12 marca 2026 r., wezwano pełnomocnika Organu do nadesłania, w terminie 7 dni, zwrotnych potwierdzeń odbioru przez Skarżących odpisu postanowienia GDDKiA z 6 lutego 2026 r. W odpowiedzi na powyższe, przy piśmie z 16 marca 2026 r., pełnomocnik GDDKiA nadesłał ww. dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Organ podejmujący rozstrzygnięcie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. jest związany treścią żądania skargi i uwzględniając skargę koryguje zaskarżone rozstrzygnięcie w kierunku oczekiwanym przez skarżącego. Zatem organ, działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. może uczynić tylko to, co wynika ze skargi – jej żądania (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt. I OSK 843/19). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego. W zaistniałej sytuacji wystąpiły przesłanki z art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzję w tym trybie wydał GDDKiA w terminie 30 dni od daty otrzymania skargi. Organ w całości uwzględnił skargę i uchylił w całości zaskarżone postanowienie z 10 grudnia 2025 r. i wszczął postępowanie w sprawie przebudowy zjazdu. Opisane działanie Organu spowodowało bezprzedmiotowość postępowania sądowego, wobec czego należało je umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez Organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie na koszty postępowania w wysokości 100 złotych złożył się wpis od skargi. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.