VI SA/Wa 532/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2004 r., sygn. akt 6 IV SA 1493/01 w części oddalającej skargę H. S. na decyzję Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] lutego 2001 r., Nr [...] w przedmiocie sankcji ekonomicznej za wprowadzenie do obrotu towarów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Pismem z dnia [...] marca 2007 r. H. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2004 r., sygn. akt 6 IV SA 1493/01 w części oddalającej skargę H. S. na decyzję Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] lutego 2001 r., Nr [...] w przedmiocie sankcji ekonomicznej za wprowadzenie do obrotu towarów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa. Podstawą skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądowym zdaniem H. S., są posiadane przez niego "inne nowe dowody i okoliczności" sprawy oraz fakt braku pełnomocnika profesjonalnego podczas rozprawy, na której zostało wydane orzeczenie z dnia 20 maja 2004 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) w dziale VII przewiduje możliwość wznowienia postępowania, które zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem. Tryb ten jednak, jako nadzwyczajny, ograniczony został do przypadków ściśle wymienionych w przepisach ustawy, przy uwzględnieniu zasady, iż wskazane przyczyny wznowienia muszą wystąpić w chwili gdy wydane orzeczenie jest prawomocne. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać, oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy. Zgodnie z ich treścią, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ustawa wskazuje także, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Dokonując kontroli skargi pod tym kątem, należy stwierdzić, że wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 ustawy uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Powołanie podstawy (albo podstaw) wznowienia ma istotne znaczenie w tym postępowaniu. Zgodnie z art. 280 § 1 powołanej ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca skargę. Zgodnie z § 2 na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że złożona przez H. S. skarga o wznowienie postępowania nie spełnia wymogów formalnych uzasadniających zbadanie jej merytorycznej zasadności, ponieważ nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Za taką podstawę nie mogą być uznane powody wskazane przez skarżącego, który jedynie wskazał, że posiada nowe dowody, które przedstawi sądowi na rozprawie. Ponadto skarżący dodał również, iż nie był należycie reprezentowany podczas rozprawy, gdyż nie posiadał pełnomocnika, stąd też wywiódł, iż zaistniała przesłanka stanowiąca o podstawach wznowienia postępowania. Skarżący winien konkretnie sprecyzować podstawę (podstawy) prawną wznowienia, a brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje już na samą dopuszczalność skargi. Mając powyższe na uwadze, wobec braku ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego, Sąd na podstawie art. 280 § 1 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji