VI SA/Wa 540/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2016 r. sprawy ze skargi L. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2015 r.; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej L. z siedzibą w M. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] stycznia 2016 r., nr [...] działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., znak: [...] stwierdzającą wygaśnięcie z dniem [...] lipca 2015 r. decyzji Zarządu Dróg Miejskich nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. wydanej na wniosek L. Sp. z o.o. Sp. K. zwanej dalej "skarżącą" wobec niedopełnienia przez stronę warunków zajęcia pasa drogowego określonych w pkt 1 ppkt 3 załącznika 2 do ww. decyzji. Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta [...] orzeczono o: 1) zezwoleniu skarżącej na zajęcie odcinka pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...] w rejonie nr [...] o powierzchni 50,75 m kw., wg lokalizacji szczegółowej określonej w planie sytuacyjnym, stanowiącym załącznik nr 1 do decyzji, na okres od dnia 12 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. oraz umieszczenie w nim ogródka gastronomicznego zgodnie z projektem organizacji ruchu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., 2) ustaleniu warunków zajęcia pasa drogowego, stanowiących załącznik nr 2 do decyzji, 3) ustaleniu opłaty za umieszczenie ogródka gastronomicznego w pasie drogowym w wysokości 8647,80 zł. 4) ustaleniu terminu wniesienia ww. opłaty tj. 14 dni od dnia w którym decyzja ustalająca jej wysokość stała się ostateczna. Decyzją z dnia [...] października 2015 r., znak: [...] Prezydent [...] stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] lipca 2015 r. decyzji Zarządu Dróg Miejskich nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. wydanej na wniosek skarżącej wobec niedopełnienia przez stronę warunków zajęcia pasa drogowego określonych w pkt 1 ppkt 3 załącznika 2 do ww. decyzji. Rozstrzygniecie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. zostało doręczone A. J., pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] października 2015 r. Pismem z dnia [...] października 2015 r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając odwołanie podniosło, że z akt sprawy wynikało, że w dniu [...] lipca 2015 r. w trakcie kontroli pasa drogowego pracownicy Zarządu Dróg Miejskich stwierdzili, że przy ul. [...], przed lokalem L. posadowiona była w formie małej architektury - markiza na wspornikach. Wykonano dokumentację zdjęciową. Powyższe ustalenia zostały potwierdzone podczas kontroli w dniu [...] sierpnia 2015 r. Zespół kontrolny ustalił, że przed lokalem L. Sp. z o.o. Sp. K. usytuowany jest ogródek z formą architektoniczną - markiza na wspornikach. Takich samych ustaleń dokonano podczas kontroli przedmiotowego ogródka przeprowadzonej w dniu 1 października 2015 r. Organ podkreślił, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2015 r. zezwalająca na zajęcie pasa drogowego została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonych warunków. Jednym z nich, wymienionym w ppkt. 3 warunków zajęcia pasa drogowego, stanowiącego załącznik do decyzji, zobowiązywała do "użytkowania terenu jedynie na cel określony w decyzji, tj. wykonania ogródka gastronomicznego jedynie jako obiektu tymczasowego, z wykluczeniem jakiejkolwiek formy architektonicznej (obudowy z zadaszeniem). Organ odwoławczy podkreślił, że istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest czy budowa stalowej konstrukcji wsporczej okalającej ogródek, celem zawieszenia na niej markizy narusza warunek "wykonania ogródka gastronomicznego jedynie jako obiektu tymczasowego, z wykluczeniem jakiejkolwiek formy architektonicznej (obudowy z zadaszeniem)". W ocenie skarżącej, okalająca ogródek konstrukcja jest zgodna z udzielonym przez Prezydenta [...] zezwoleniem z dnia [...] lipca 2015 r. , wskazując m.in., że jest to tymczasowy obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Zdaniem organu odwoławczego warunek wykonania obiektu tymczasowego, nie jest równoznaczny z pozwoleniem na wykonanie tymczasowego obiektu budowlanego w rozumieniu prawa budowlanego, na co wskazuje choćby dalsza część zapisu ppktu 3 załącznika 2 do decyzji - zwrot "z wykluczeniem jakiejkolwiek formy architektonicznej (obudowy z zadaszeniem)". W ocenie organu II instancji, ustawiona na czas trwania zezwolenia, metalowa konstrukcja, jest niezgodna z ww. warunkiem, co obligowało organ do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o: 1) uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 6, art. 11 oraz art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 k.p.a. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta w myśl § 2 tego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Podkreślenia wymaga, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna. Sąd w całości podzielił słuszność zarzutu skargi, że organy obu instancji nie wyjaśniły należycie wszystkich okoliczności w sprawie, dopuszczając się do naruszenia art. 6, 11, 77 § 1 i 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na jej wynik. Decyzją z [...] lipca 2015 r. zezwolono skarżącej na zajęcie pasa drogowego ulicy [...] oraz umieszczenie w nim ogródka gastronomicznego od dnia 12 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. przy czym zgodnie z warunkami zajęcia miał to być obiekt tymczasowy, z wykluczeniem jakiejkolwiek formy architektonicznej (obudowy z zadaszeniem). Organy obydwu instancji uznały, że strona nie dopełniła tego warunku, dlatego też zasadne było orzeczenie o wygaśnięciu decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. Według ich oceny budowa stalowej konstrukcji wspornej okalającej ogródek celem zamieszczenia na niej markizy narusza warunek "wykonania ogródka gastronomicznego jedynie jako obiektu tymczasowego z wykluczeniem jakiejkolwiek formy architektonicznej (obudowy z zadaszeniem). Zdaniem Sądu organy nie wyjaśniły wszystkich aspektów sprawy. Ogródek gastronomiczny posadowiony w obrębie pasa drogowego jest z natury obiektem tymczasowym, gdyż korzystanie z niego ma rację bytu przy dodatnich temperaturach powietrza. Organy nie zwróciły również uwagi na to, że stalowa konstrukcja wsporna nie została wpuszczona w głąb ziemi, ale została postawiona na chodniku, co świadczy o jej tymczasowości. Podobnie markiza nad stolikami w zależności od pogody mogła być zwijana bądź rozwijana. Jak słusznie podnosiła strona "obudowa" zgodnie z jej słownikową definicją oznacza "to, co otacza, co jest osłoną, umocnieniem czego" (W. Doroszewski, Słownik języka polskiego t. 5 s. 575 Warszawa 1963). Organy nie wyjaśniły dlaczego metalowe wsporniki, podtrzymujące rozwiniętą markizę stanowią w świetle powyższej definicji "obudowę". Poza tym "zadaszenie" to "pokrycie dachem, dach". Wątpliwe więc jest, że rozwinięta markiza stanowi "zadaszenie". Niezależnie od powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie ustosunkowało się do wszystkich zarzutów odwołania. Strona zakwestionowała bowiem stanowisko organu I instancji, iż naruszyła warunki ustalone zarządzeniem nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. W zaskarżonej decyzji brak jest natomiast odniesienia się do tego zarzutu. Reasumując należy stwierdzić, że organy obu instancji nie wyjaśniły wszechstronnie sprawy w zakresie warunku, pod jakim zostało wydane zezwolenie, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej nią w mocy decyzji wydanej w I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadzi postępowanie dowodowe w kierunku wskazanym przez Sąd i w zależności od poczynionych ustaleń wyda nową decyzję, którą uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a.