VI SA/Wa 541/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia radiowego na używanie urządzenia radiowego w służbie radiofuzyjnej postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącej M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. (skarżąca w niniejszej sprawie) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia radiowego na używanie urządzenia radiowego w służbie radiofuzyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 13 maja 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż cofa złożoną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) dalej zwana p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą, zdaniem Sądu okoliczności, skutkujące niedopuszczalnością cofnięcia skargi w rozumieniu powołanego przepisu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga została cofnięta skutecznie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia, zaś w pkt 2 stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.