VI SA/Wa 541/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Protokolant ref. staż. Agata Rosiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2019 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu prawidłowego oznakowania produktu 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Przedmiotem skargi wniesionej przez "(...)" sp. z o.o. z siedziba w "(...)" (dalej: "Spółka", "Strona", "Skarżący") jest decyzja Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych (dalej: "organ", "GIJHARS") z "(...)" grudnia 2018 r. nr "(...)", wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej: "K.p.a."), art. 21 w związku z art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 ust. 1, art. 21, art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 29 ust. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2164, dalej: "ustawa o jakości"), art. 2 ust. 2 lit. a, b, c, e, i, j, o i p, art. 3 ust. 1, art. 6, art. 7 ust. 1 lit. a, art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 1 lit. b, g, j i 1, art. 8 ust. 7 lit. b, art. 17 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 25 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/E WG, dyrektywy Rady 90/496/E WG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str.18, z późn. zm., dalej: "rozporządzenie nr 1169/2011"), art. 3 pkt 8, art. 8 ust. 1, art. 16, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L z 2002, nr 31 str. 1 ze zm., dalej: "rozporządzenie nr 178/2002"), załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. L 354 z 31.12.2008, str. 16, z poźn. zm., dalej: "rozporządzenie nr 1333/2008"), utrzymująca w mocy decyzję "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej: ""(...)"WIJHARS") z "(...)"października 2018 r., znak: "(...)"nakazującej prawidłowe oznakowanie partii wyrobu, wskazanego w decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GIJHARS wyjaśnił, że w dniach "(...)" i "(...)"sierpnia oraz "(...)" września 2018 r., inspektorzy "(...)"WIJHARS przeprowadzili kontrolę w zakresie jakości handlowej wybranych artykułów rolno-spożywczych u Strony. W trakcie działań kontrolnych, w celu oceny oznakowania oraz wykonania badań laboratoryjnych, pobrano próbki reprezentujące partię artykułu rolno-spożywczego o nazwie: "SUROWY WYRÓB MIĘSNY. FILET DROBIOWY MARYNOWANY WYPRODUKOWANY Z FILETÓW Z PIERSI KURCZAKA BEZ SKÓRY NASTRZYKIWANY, Z DODATKIEM WODY. ZAWIERA SKŁADNIK (IZOLAT BIAŁKA SOJOWEGO), KTÓRY ZOSTAŁ UŻYTY W RAMACH CZĘŚCIOWEGO ZASTĄPIENIA BIAŁKA POCHODZĄCEGO Z MIĘSA. PRODUKT GŁĘBOKO MROŻONY" (dalej: "produkt", "sporny produkt", "sporny artykuł rolno-spożywczy"), partia 154,58 kg, data minimalnej trwałości 06.02.2020 r., data produkcji 06.08.2018 r. Przeprowadzone badania laboratoryjne w Centralnym Laboratorium w "(...)" nie wykazały nieprawidłowości. Natomiast w wyniku kontroli oznakowania stwierdzono nieprawidłowości polegające na: - podaniu w nazwie żywności określenia "FILET DROBIOWY", które może wprowadzić w błąd, co do właściwości środka spożywczego (określenie to sugeruje, że mamy do czynienia ze "świeżym mięsem" pochodzącym z "kawałków drobiu", do których zalicza się "filety z piersi kurczaka"), co jest niezgodne z art. 2 ust. 2 lit. o i p, art. 7 ust. 1 lit. a, art. 7 ust. 2, art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, - braku podania informacji na temat żywności dotyczącej warunków przechowywania po otwarciu opakowania (aby umożliwić odpowiednie przechowywanie po otwarciu opakowania), co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 lit. g, art. 25 ust. 2 rozporządzenia nr 1169/2011, - podaniu nieprawidłowej informacji dot. warunków użycia, w zakresie podanej temperatury obróbki termicznej (na etykiecie podano informację o treści: "do spożycia po obróbce termicznej minimum + 75 dla produktu przeznaczonego włącznie do upieczenia, którego dokonuje się w wyższych zakresach temperatur, co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 lit, g rozporządzenia nr 1169/2011, - braku podania informacji umożliwiającej odpowiednie użycie danego środka spożywczego (tj. przeznaczenia do upieczenia przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, a następnie spożycia przez konsumenta końcowego), co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 lit. j rozporządzenia nr 1169/2011, w związku z załącznikiem II do rozporządzenia nr 1333/2008, - podaniu niezgodnie z prawdą danych w zakresie składu, tj. brak wyszczególnienia w wykazie składników użytego do produkcji składnika o nazwie "aromat", którego obecność wynika z zastosowania do produkcji składnika złożonego o nazwie "INJECTIONMIX 80 MC AC ZF IV", co jest niezgodne z art. 7 ust. 1 lit. a, art. 9 ust. 1 lit. b, art. 18 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, - braku sporządzenia obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 lit. l rozporządzenia nr 1169/2011. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego "(...)"WIJHARS decyzją z "(...)" października 2018 r., znak: "(...)", wydaną na podstawie art, 29 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 21 ustawy o jakości i art. 104 K.p.a., w związku z art. 2 ust. 2 lit. a), b), c), e), i), j), o) i p), art. 3 ust. 1, art. 6, art. 7 ust. 1 lit. a), art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 1 lit. b), g), j) i 1), art. 8 ust. 7 lit. b), art. 17 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 25 ust. 2 rozporządzenia nr 1169/2011, załącznikiem II do rozporządzenia nr 1333/2008, art. 3 pkt 8, art. 8 ust. 1, art. 16, art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 ust. 1, art. 29 ust. 3 ustawy o jakości, nakazał prawidłowe oznakowanie produktu poprzez 1) podanie na etykiecie: - prawidłowej informacji dotyczącej nazwy żywności (poprzez usunięcie z nazwy określenia "FILET DROBIOWY"), - prawidłowej informacji dotyczącej warunków użycia (w zakresie temperatury obróbki termicznej właściwej dla procesu technologicznego pieczenia), - prawidłowej informacji dotyczącej instrukcji użycia (tj. przeznaczenia do upieczenia przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, a następnie spożycia przez konsumenta końcowego), - informacji dotyczącej warunków przechowywania po otwarciu opakowania, - prawidłowej informacji dotyczącej wykazu składników (podanie informacji o obecności składnika "aromat"), 2) sporządzenie obowiązkowej informacji o wartości odżywczej. Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji GIJHARS wskazał, że nazwą środka spożywczego jest jego nazwa przewidziana w przepisach. W przypadku braku takiej nazwy nazwą środka spożywczego jest jego nazwa zwyczajowa, a jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, przedstawia się nazwę opisową tego środka spożywczego (art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011). Organ wskazał, że zgodnie z załącznikiem I pkt 1.10 i 1.15 rozporządzenia nr 853/2004 odpowiednio "Świeże mięso" oznacza mięso niepoddane żadnemu procesowi poza chłodzeniem, mrożeniem lub szybkim mrożeniem, w tym mięso pakowane próżniowo lub pakowane w atmosferze regulowanej. "Wyroby mięsne" oznaczają świeże mięso, w tym mięso rozdrobnione na kawałki, do którego dodano środki spożywcze, przyprawy korzenne lub substancje dodatkowe, lub które poddano procesowi niewystarczającemu do modyfikacji wewnętrznej struktury włókien mięśniowych mięsa, a zatem niewystarczającemu do wyeliminowania cech świeżego mięsa. Produkty należące do wyżej wskazanych kategorii żywności mogą wyglądać podobnie, ale zasadniczo się różnią między sobą. Nazwa żywności zawierająca określenie "FILET DROBIOWY", nawet uzupełniona opisem, może sugerować konsumentowi, że produkt jest "świeżym mięsem", do którego nie dodano żadnych środków spożywczych, przypraw lub dodatków do żywności. Stosownie do art. 1 pkt 2 lit. k i 1 rozporządzenia nr 543/2008 filet z piersi: cała lub połowa piersi bez kości, tj. bez mostka i żeber. Filet z piersi indyczej może składać się wyłącznie z mięśnia piersiowego głębokiego. Filet z piersi z obojczykiem: filet z piersi, bez skory, z obojczykiem i chrząstką mostka, przy czym masa obojczyka i chrząstki mostka nie przekracza 3 % całkowitej masy kawałka. Organ wyjaśnił, że w przeciwieństwie do "świeżego mięsa", kontrolowany artykuł rolno - spożywczy zawierał "zgodnie z deklaracją producenta tyko 56,60% mięsa drobiowego. Pozostałe składniki to dodana woda w ilości 38,47% oraz inne składniki (w tym: izolat białka sojowego, hydrolizowane białko drobiowe - z mięsa kurczaka, syrop glukozowy, sól, aromat) oraz dodatki do żywności w tym: regulatory kwasowości: E331, E262, 11500; stabilizatory: E415, E339, 11450, E 451). Cześć z ww. dodatków stanowią związki fosforu. Organ zaznaczył, że zastosowanie wody oraz ww. składników i dodatków do żywności nie jest dozwolone do produkcji świeżego mięsa drobiowego. Podsumowując, organ wskazał, że wyrób zawierający tylko 56,6% mięsa, a wyglądający tak samo, jak wyrób zawierający 100% mięsa, powinien być oznakowany w sposób nie budzący wątpliwości co do swojego charakteru. GIJHARS nie zgodził się z twierdzeniem Strony, że błędnie ustalono, że wyłącznie słowa "FILET DROBIOWY" stanowią nazwę środka spożywczego, podczas gdy zostały one wyjęte z kontekstu nazwy środka spożywczego. Organ wydający zaskarżoną decyzję uznał, że nazwa żywności zawierająca określenia "FILET DROBIOWY", nawet uzupełniona opisem, jak w przypadku spornego produktu, sugeruje konsumentowi, że produkt jest "świeżym mięsem", do którego nie dodano żadnych środków spożywczych, przypraw łub dodatków do żywności. Organ wskazał następnie, że na etykiecie kontrolowanego artykułu rolno - spożywczego podano obowiązkową informację dotyczącą warunków przechowywania w następujący sposób "przechowywać w temperaturze nie wyższej niż - 18°C". Organ wyjaśnił, że środek spożywczy należy do surowych wyrobów mięsnych poddanych procesowi głębokiego mrożenia. Jego trwałość wynosi powyżej roku od daty produkcji, zatem na etykiecie podano informację dotyczącą daty minimalnej trwałości. Może być zatem zastosowany do produkcji np. kebabów w całym ww. okresie, ale nie musi być jednak wykorzystany jednorazowo. Organ podniósł, że opakowanie ww. żywności stanowią pudła kartonowe o masie netto a 10 kg. Z tego względu ważnym jest podanie na etykiecie informacji, w jakim okresie po rozmrożeniu produkt może być przechowywany i w jakich warunkach, ponieważ surowy wyrób mięsny po rozmrożeniu jest już produktem bardzo nietrwałym mikrobiologicznie. W świetle powyższego podanie na etykiecie informacji dotyczącej warunków przechowywania po otwarciu opakowania i rozmrożeniu jest uzasadnione. Organ nie zgodził się z twierdzeniem Strony, że pominięto wyjaśnienia i uwagi składane ustnie w toku kontroli przez M. M. i T. P. oraz pisemnie 3 września 2018 r. Wyjaśnił, że uwagi strony rozpatrzono szczegółowo na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego i uwzględniono przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Organ uznał też, że to w jaki sposób oznakowane są inne artykuły rolno - spożywcze nie może być brane pod uwagę w niniejszej sprawie, ponieważ nie były one objęte kontrolą w zakresie jakości handlowej. Organ nie zgodził się z twierdzeniem Strony, że pominięto okoliczność, że wyrób gotowy był przeznaczony do sprzedaży za granicę do kraju z Unii Europejskiej. Organ wyjaśnił, że kontrolę żywności przeprowadzono na etapie wprowadzenia do obrotu (tj. przechowywania w magazynie Wyrobów gotowych). Kontrolowana żywność była oznakowana etykietami, sporządzonymi w języku polskim, których wzór znajdował się w dokumentacji zakładowej (dokument systemu HACCP "WZOR ETYKIETY PRODUKTU NR). Organ zaznaczył, że producent na każdym etapie obrotu może zmienić oznakowanie żywności. Przedmiotem rozstrzygnięć zawartych w decyzji jest zastany stan faktyczny utrwalony w materiale dowodowym (a nie sposób w jaki zostanie oznakowana żywność w przyszłości). Na etapie kontroli (w dniu pobrania próbek), żywność nie była oznakowana w języku angielskim - za wyjątkiem nadruku umieszczonego bezpośrednio na opakowaniach o treści "BLUE BRAND CHICKEN". Przedstawiona w toku kontroli dokumentacja systemu HACCP dotycząca kontrolowanej żywności nie zawierała wzoru etykiety produktu w języku angielskim (producent dysponował wyłącznie dokumentem systemu HACCP zawierającym wzór etykiety w języku polskim). Organ wyjaśnił, że w toku czynności pobierania próbek Strona miała prawo wnieść swoje uwagi, np. dotyczące twierdzeń jakoby kontrolowana partia artykułu rolno spożywczego nie stanowiła wyrobu gotowego. Nie wniesiono jednak takich uwag. W świetle powyższego twierdzenie, że okoliczność ta była sygnalizowana w toku kontroli nie znajduje odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. GIJHARS wskazał następnie, że pieczenie jest procesem termicznym polegającym na ogrzewaniu potrawy w środowisku nagrzanego powietrza. Temperatura pieczenia zawiera się w granicach na przykład od 160 do 250°C. Dodatek wody natomiast zapobiega nadmiernemu wysuszeniu surowca podczas pieczenia. Na etykiecie podano nieprawidłową informację dotyczącą warunków użycia, w zakresie podanej temperatury obróbki termicznej. Organ zaznaczył, że produkt jest przeznaczony do upieczenia, którego dokonuje się w wyższej temperaturze (niż podana + 75°C, a zatem wskazane jest podanie tego procesu obróbki termicznej lub odpowiadającego tej obróbce temperatury lub jej zakresu. W toku kontroli ustalono, że producent podając na etykiecie informację o treści: "do spożycia po obróbce termicznej minimum + 75 C", miał na myśli minimalną temperaturę jaką musi osiągnąć produkt po obróbce termicznej, a nie temperaturę obróbki termicznej. Brak podania w prawidłowy sposób ww. warunków użycia (w zakresie podanej temperatury obróbki termicznej) może wprowadzić potencjalnych odbiorców tej żywności w błąd, co do przeznaczenia produktu. Organ wskazał ponadto, że do produkcji kontrolowanego artykułu rolno - spożywczego użyto składnika: "aromat", którego obecność wynikała z zastosowania do produkcji składnika złożonego o nazwie "INJECTIONMIX 80 MC AC ZF IV", zawierającego w swoim składzie "aromat". Organ podkreślił, że wykaz składników należy do obowiązkowych informacji na temat żywności, jakie producent powinien podać w oznakowaniu (na etykietach). Wykaz składników powinien obejmować (odpowiednio) wszystkie składniki środka spożywczego, w malejącej kolejności ich masy w momencie użycia składników przy wytwarzaniu tego środka spożywczego. Składniki powinny być oznaczane szczegółowymi nazwami, o ile mają one zastosowanie. GIJHARS stwierdził również, że w przedmiotowej spawie w wyniku oznakowania stwierdzano brak sporządzenia obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 lit. l rozporządzenia nr 1169/2011. W skardze z 2 lutego 2019 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzję GIJHARS z "(...)" grudnia 2018 r. w całości, wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji i umorzenie postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7a i art. 8 § 1 i § 2 w zw. z art. 77 § 4 K.p.a., przez ich niezastosowanie w sprawie, w sytuacji gdy pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej tj. art. 2 ust. 2 lit. o, p, art.7 ust. 1 lit. a i ust. 2 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, co potwierdzone jest faktem, że w innej sprawie prowadzonej przez ten sam organ I instancji pod nr "(...)", organ ocenił etykietę o identycznej treści jako zgodną z przepisami, co złamało zasadę równego traktowania i nieodstępowania od utrwalonej praktyki w takiej samej sprawie, a organ II instancji nie wziął pod uwagę tego znanego mu z urzędu faktu oraz nie uznał oceny wyrażonej w zaskarżonej decyzji za naruszającą prawo i nie uchylił zaskarżonej decyzji, 2) art. 77 § 1 i § 2 i art. 78 § 1 K.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie dowodów i niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego oraz nie uwzględnienie wniosków dowodowych żądanych przez Stronę tj.: a) pominięcie dowodów zgłoszonych przez kontrolowanego w toku kontroli w piśmie z 13 września 2018 r. i z 21 września 2018 r. o przesłuchanie świadków i dowodów z innych etykiet, mimo że dotyczyły przedmiotu kontroli, w tym czy wyrób kontrolowany był gotowym wyrobem, czy jego oznakowanie miało być zmienione przed wprowadzeniem do obrotu oraz na okoliczność nazw zwyczajowych art. 2 ust. 2 lit. o) rozporządzenia nr 1169/2011, b) pominięcie wyjaśnień i uwag kontrolowanego składanych ustnie przy kontroli przez M. M. i T. P. oraz pisemnie 3 września 2018 r., że przedmiotem kontroli nie objęto etykiety na wyrobie gotowym ponieważ wyroby w magazynie nie zostały jeszcze oklejone etykietami, a jedynie były oznaczone w sposób nietrwały, c) pominięcie że wyrób przygotowany był do sprzedaży za granicę do kraju z Unii Europejskiej, czego kontrola nie kwestionuje, więc polska etykieta na ten wyrób nie mogła być ostateczną ponieważ musi być w języku obcym, a nie w polskim, e) pominięcie że wyrób nie był wyrobem gotowym lecz jeszcze partią produkcyjną w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy o jakości, 3) art.80 K.p.a. w zw. z art. 2 ust. 2 lit. p) i art.17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez błędne ustalenie, że słowa "Filet Drobiowy", stanowią nazwę środka spożywczego, podczas gdy zostały wyjęte z nazwy opisowej wyrobu i, że istnieje możliwości wprowadzenia w błąd że jest to świeże mięso, podczas gdy na kontrolowanej etykiecie jest także dosłowna informacja "nie stanowi mięsa świeżego", co pominięto, 4) art.80 K.p.a. w zw. z art. 9 ust. 1 lit. g), j) i art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, mimo prawidłowego ustalenia (na str. 6 uzasadnienia) że środek spożywczy jest zamrożony oraz że podano dane o przechowywaniu go "Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż -18°C", błędną ocenę treści etykiety, że środek spożywczy może być przechowywany po rozmrożeniu dłużej niż wynika z treści etykiety z warunków użycia, 5) art. 2 ust. 2 lit. o i lit. p, art. 7 ust. 1 lit. a ust. 2 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepisy te pozwalają na ocenę nazwy środka spożywczego we fragmentach, a nie w całości, przy prawidłowym ustaleniu (na str. 6 uzasadnienia) że nazwy produktu, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że nazwa żywności jest niezgodna z tymi przepisami, 6) punktu 5 rozporządzenia nr 1333/2008, art. 20 pkt d) rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez ich pominięcie w zakresie oceny zgodności z prawem braku wskazania aromatu w treści etykiety, który nie jest dodatkiem do żywności w rozumieniu przepisów i nie musi być zawarty w opisie składników, 7) art. 6 ust. 4 ustawy o jakości i art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2018 r., poz 154), poprzez jego niezastosowanie do sprawy w sytuacji gdy wszystkie środki spożywcze poddane kontroli przeznaczone były do wywozu poza terytorium RP wobec czego nie było wymogu by zostały oznakowane w języku polskim, a decyzje dotyczą etykiety w języku polskim, 8) art. 9 ust. 1 lit. j) rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez błędne zastosowanie w sytuacji gdy warunki użycia surowego wyrobu mięsnego "do spożycia po obróbce termicznej minimum +75°C", nie muszą być uzupełnione instrukcją użycia z powodu powszechności wiedzy o obróbce wyrobów z surowego mięsa. Skarżący wniósł, ponadto o zobowiązanie "(...)"WIJHARS do doręczenia Sądowi akt sprawy prowadzonej przez ten organ pod nr "(...)"i dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach tj. z załącznika do protokołu pobrania próbek z 20 maja 2016 r. tj. etykiety oraz z Protokołu Kontroli z 15 czerwca 2016 r., na okoliczność, że etykieta w tamtej sprawie miała tą samą treść co etykieta objęta kontrolą w tej sprawie, kontrola była prowadzona przez tego samego Inspektora i wówczas etykieta została uznana za zgodą z prawem, przeciwnie niż w tej sprawie, mimo że przepisy w tym zakresie nie uległy zmianie. W uzasadnieniu skargi, Skarżący rozwinął postawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę GIJHARS wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga w części jest zasadna. Jak wynika z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości, wykonując zadania nadzoru nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1 (niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania), określonym zabiegom. W niniejszej sprawie "(...)"WIJHARS decyzją I instancji nakazał prawidłowe oznakowanie partii spornego produktu, z czym zgodził się GIJHARS. W ocenie Sądu nakaz obejmujący podanie na etykiecie prawidłowej informacji dotyczącej nazwy żywności (poprzez usunięcie z nazwy określenia "FILET DROBIOWY"), nie znajduje podstawy prawnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Jak wynika z art. 3 pkt 4 ustawy o jakości, obrót to czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia nr 178/2002, czyli posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucja i inne formy dysponowania. W świetle powyższej definicji obrotu nie ulega wątpliwości, że Spółka dysponowała spornym artykułem rolno-spożywczym w sposób wypełniający definicję obrotu, przedmiotowy produkt miał być zatem wprowadzony do obrotu. Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości, pojęcie "jakości handlowej" oznacza cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. W świetle powyższej definicji "jakości handlowej", należy uznać, że w niniejszej sprawie sporny artykuł rolno-spożywczy nie spełniał wymagań wynikających ze sposobu jego oznakowania, prowadząc do naruszenia art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1169/2011. Zgodnie z tym przepisem, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Organy obu instancji uznały, że użycie w nazwie spornego produktu określenia "FILET DROBIOWY", może wprowadzać odbiorców w błąd co do jego właściwości, ponieważ nazwa żywności zawierająca określenie "FILET DROBIOWY", nawet uzupełniona opisem, może sugerować konsumentowi, że produkt jest "świeżym mięsem", do którego nie dodano żadnych środków spożywczych, przypraw lub dodatków do żywności. Zgodnie z definicją "świeżego mięsa", zawartą w załączniku I pkt 1.10 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskie i Rady z 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego: ""Świeże mięso" oznacza mięso niepoddane żadnemu procesowi poza chłodzeniem, mrożeniem lub szybkim mrożeniem, w tym mięso pakowane próżniowo lub pakowane w atmosferze kontrolowanej." Zgodnie natomiast z załączniku I pkt 1.15 rozporządzenia (WE) nr 853/2004: ""Surowe wyroby mięsne" oznaczają świeże mięso, w tym mięso rozdrobnione na kawałki, do którego dodano środki spożywcze, przyprawy lub substancje dodatkowe, lub które poddano procesowi niewystarczającemu do modyfikacji wewnętrznej struktury włókien mięśniowych mięsa, a zatem niewystarczającemu do wyeliminowania cech świeżego mięsa." GIJHARS odwołał się do art. 1 pkt 2 lit. k i l rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 z 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego, zgodnie z którymi "filet z piersi" to cała lub połowa piersi bez kości, tj. bez mostka i żeber. "Filet z piersi indyczej" może składać się wyłącznie z mięśnia piersiowego głębokiego. "Filet z piersi z obojczykiem" to filet z piersi, bez skóry, z obojczykiem i chrząstką mostka, przy czym masa obojczyka i chrząstki mostka nie przekracza 3 % całkowitej masy kawałka. GIJHARS wyjaśnił następnie, że w przeciwieństwie do "świeżego mięsa", kontrolowany artykuł rolno - spożywczy zawierał "zgodnie z deklaracją producenta tyko 56,60% mięsa drobiowego. Pozostałe składniki to dodana woda w ilości 38,47% oraz inne składniki (w tym: izolat białka sojowego, hydrolizowane białko drobiowe - z mięsa kurczaka, syrop glukozowy, sól, aromat) oraz dodatki do żywności w tym: regulatory kwasowości: E331, E262, 11500; stabilizatory: E415, E339, 11450, E 451). Część z ww. dodatków stanowią związki fosforu. Zdaniem GIJHARS, wyrób zawierający tylko 56,6% mięsa, a wyglądający tak samo, jak wyrób zawierający 100% mięsa, powinien być oznakowany w sposób nie budzący wątpliwości co do swojego charakteru. W tym miejscu, należy zauważyć, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie oraz wydanych decyzji administracyjnych obu instancji był artykuł rolno-spożywczy o nazwie: "SUROWY WYRÓB MIĘSNY. FILET DROBIOWY MARYNOWANY WYPRODUKOWANY Z FILETÓW Z PIERSI KURCZAKA BEZ SKÓRY NASTRZYKIWANY, Z DODATKIEM WODY. ZAWIERA SKŁADNIK (IZOLAT BIAŁKA SOJOWEGO), KTÓRY ZOSTAŁ UŻYTY W RAMACH CZĘŚCIOWEGO ZASTĄPIENIA BIAŁKA POCHODZĄCEGO Z MIĘSA. PRODUKT GŁĘBOKO MROŻONY". Należy stwierdzić, że z powyższej, opisowej nazwy spornego artykułu rolno-spożywczego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że sporny produkt nie jest "świeżym mięsem" w rozumieniu załączniku I pkt 1.10 rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Cyt., opisowa nazwa wskazuje, że sporny produkt jest filetem drobiowym marynowanym, że jest wyprodukowany z filetów z piersi kurczaka bez skóry lecz jest nastrzykiwany, że zawiera wodę oraz składniki - izolat białka sojowego. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, nie można zgodzić się z organem, że sporny produkt, pomimo, że wygląda jak wyrób zawierający 100% mięsa, a w rzeczywistości zawiera tylko 56,6% mięsa, został oznakowany w sposób wprowadzający w błąd, sugerujący, że produkt jest "świeżym mięsem". Cyt., opisowa nazwa nie pozostawia wątpliwości, że sporny produkt nie jest świeżym mięsem. Dlatego w ocenie Sądu, użyte w tej nazwie określenie "filet drobiowy", które nie stanowi odrębnego elementu nazwy, lecz występuje z przymiotnikiem "marynowany", a następnie z wyjaśnieniem, że jest nastrzykiwany oraz, że zawiera wodę oraz składniki - izolat białka sojowego, nie stanowi nazwy spornego produktu wprowadzającej konsumenta w błąd co do właściwości tego produktu W świetle powyższego Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja w zakresie w jakim utrzymuje w mocy decyzję I instancji nakazującą Spółce podanie na etykiecie prawidłowej informacji dotyczącej nazwy żywności (poprzez usunięcie z nazwy określenia "FILET DROBIOWY"), narusza art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez jego zastosowanie w związku z uznaniem, że użycie określenia "filet drobiowy" w opisowej nazwie artykułu rolno-spożywczego, z której wprost wynika, że artykuł ten nie jest świeżym mięsem, wprowadza konsumentów w błąd co do jego właściwości. W konsekwencji doszło również do naruszenia 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości, poprzez jego zastosowanie w zakresie w jakim Spółce nakazano podanie na etykiecie prawidłowej informacji dotyczącej nazwy żywności (poprzez usunięcie z nazwy określenia "FILET DROBIOWY"). Z powyższych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd zgadza się natomiast ze stanowiskiem GIJHARS w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia. Sąd zatem zgadza się z organem, że brak podania informacji na temat spornego produktu, dotyczącej warunków przechowywania po otwarciu opakowania jest niezgodne z art. 9 ust. 1 lit. g i art. 25 ust. 2 rozporządzenia nr 1169/2011. Podana na etykiecie spornego artykułu rolno - spożywczego obowiązkowa informacja dotyczącą warunków przechowywania w sposób: "przechowywać w temperaturze nie wyższej niż - 18°C", jest w ocenie Sądu nie wystarczająca. Organ słusznie wskazał, że produkt należy do surowych wyrobów mięsnych poddanych procesowi głębokiego mrożenia i jego trwałość wynosi powyżej roku od daty produkcji, zatem na etykiecie podano informację dotyczącą daty minimalnej trwałości. Produkt może być zatem zastosowany do produkcji np. kebabów w całym okresie trwałości, ale nie musi być wykorzystany jednorazowo. Ponieważ opakowanie produktu stanowią pudła kartonowe o masie netto a 10 kg., istotne jest podanie na etykiecie informacji, w jakim okresie po rozmrożeniu produkt może być przechowywany i w jakich warunkach. Skarżący sam podał na etykiecie instrukcję użycia produktu, choć obowiązek jej podania istnieje w przypadku, gdy w razie jej braku odpowiednie użycie danego środka spożywczego byłoby utrudnione. Samo podanie też instrukcji użycia produktu nie powinno wprowadzać konsumenta w błąd oraz powodować, że odpowiednie użycie artykułu rolno- spożywczego byłoby utrudnione. Na etykiecie wskazano: "Instrukcja użycia: półprodukt przeznaczony wyłącznie do wykorzystania w celu produkcji produktów przetworzonych (w tym produktów mięsnych), nie stanowi świeżego mięsa, nie jest przeznaczony do konsumenta finalnego". Na etykiecie podano również informację: "do spożycia po obróbce termicznej minimum + 75°C". Należy zgodzić się z GIJHARS, że podana instrukcja użycia produktu, może wprowadzić konsumenta w błąd. Ze złożonego przez producenta oświadczenia wynika, że sporny artykuł rolno – spożywczy stanowi "surowy wyrób mięsny" wyprodukowany z mięsa drobiowego i przeznaczony do upieczenia przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, a następnie spożycia przez konsumenta końcowego - do którego produkcji można zastosować następujące dodatki do żywności "kwas fosforowy - fosforany - di- tri- i polifosforany" zgodnie z rozporządzeniem nr 1333/2008. Ponadto producent podając na etykiecie informację: "do spożycia po obróbce termicznej minimum + 75°C", miał na myśli minimalną temperaturę jaką musi osiągnąć produkt po obróbce termicznej, a nie temperaturę obróbki termicznej, co zostało ustalone w toku kontroli. W tym stanie rzeczy GIJHARS słusznie wskazał, że brak podania w instrukcji użycia informacji dotyczącej przeznaczenia spornego produktu do upieczenia przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, a następnie spożycia przez konsumenta końcowego, może powodować, że właściwe użycie produktu byłoby utrudnione. GIJHARS słusznie również wskazał, że na etykiecie podano nieprawidłową informację dot. warunków użycia, w zakresie podanej temperatury obróbki termicznej, ponieważ produkt jest przeznaczony do upieczenia, którego dokonuje się w granicach temperatury, np. od 160 do 250°C, a więc w wyższej temperaturze niż podana temperatura + 75°C. W tym stanie rzeczy Sąd zgadza się z organem, że brak podania w prawidłowy sposób wskazanych warunków użycia w zakresie podanej temperatury obróbki termicznej, może potencjalnych odbiorców tego produktu wprowadzić w błąd, co do przeznaczenia produktu. Niezasadny jest zatem, z powyższych względów, zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 9 ust. 1 lit. j rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez błędne zastosowanie w sytuacji gdy warunki użycia surowego wyrobu mięsnego "do spożycia po obróbce termicznej minimum +75°C", nie muszą być uzupełnione instrukcją użycia z powodu powszechności wiedzy o obróbce wyrobów z surowego mięsa. Sąd stwierdza, że niezasadny jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia punktu 5 rozporządzenia nr 1333/2008 oraz art. 20 pkt d) rozporządzenia nr 1169/2011, poprzez ich pominięcie w zakresie oceny zgodności z prawem braku wskazania aromatu w treści etykiety, który nie jest dodatkiem do żywności w rozumieniu przepisów i nie musi być zawarty w opisie składników. Zgodnie z punktu 5 rozporządzenia Parlamentu europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności, "Dodatki do żywności są substancjami, które w normalnych warunkach nie są spożywane same jako żywność, ale dodawane są do żywności celowo, ze względów technologicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu, takich jak konserwowanie żywności. (...) Jednak dana substancja nie powinna być uważana za dodatek do żywności, jeżeli jest stosowana w celu nadania tej żywności określonego aromatu lub smaku (...)". Jak wynika natomiast z art. 20 pkt d) rozporządzenia nr 1169/2011, "Bez uszczerbku dla art. 21 następujące komponenty środka spożywczego nie muszą być uwzględniane w wykazie składników: (...) substancje, które nie są dodatkami do żywności, lecz są stosowane w taki sam sposób i w tym samym celu co substancje pomocnicze w przetwórstwie i są nadal obecne w produkcie gotowym, nawet w zmienionej formie;" Jak jednak wskazał organ do produkcji kontrolowanego artykułu rolno - spożywczego użyto składnika: "aromat", którego obecność wynikała z zastosowania do produkcji składnika złożonego o nazwie "INJECTIONMIX 80 MC AC ZF IV", zawierającego w swoim składzie "aromat". Aromat zawierał się zatem w składzie wskazanego składnika złożonego, który w świetle art. 9 ust. 1 lit b rozporządzenia nr 1169/2011, powinien być podany w wykazie składników spornego produktu. Prawidłowe jest również stwierdzenie GIJHARS, o braku sporządzenia obowiązkowej informacji o wartości odżywczej produktu, co wynika z art. 9 ust. 1 lit. l rozporządzenia nr 1169/2011. Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj.: art. 7a i art. 8 § 1 i § 2 w zw. z art. 77 § 4 K.p.a., przez ich niezastosowanie w sprawie, w sytuacji gdy pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej tj. art. 2 ust. 2 lit. o, p, art. 7 ust. 1 lit. a i ust. 2 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, co potwierdzone jest faktem, że w innej sprawie prowadzonej przez ten sam organ I instancji pod nr "(...)", organ ocenił etykietę o identycznej treści jako zgodną z przepisami, co złamało zasadę równego traktowania i nieodstępowania od utrwalonej praktyki w takiej samej sprawie, a organ II instancji nie wziął pod uwagę tego znanego mu z urzędu faktu oraz nie uznał oceny wyrażonej w zaskarżonej decyzji za naruszającą prawo i nie uchylił zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącego, że w niniejszej sprawie pozostawały wątpliwości co do treści normy prawnej tj. art. 2 ust. 2 lit. o, p, art. 7 ust. 1 lit. a i ust. 2 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011. Organ wyjaśnił przyczyny zastosowania w niniejszej sprawie powyższych przepisów precyzyjnie wyjaśniając na czym polegały stwierdzone w decyzjach obu instancji naruszenia przepisów prawa w zakresie oznaczenia spornego produktu. Błędne stwierdzenie przez organy naruszenia polegającego na użyciu w opisowej nazwie spornego produktu określenia "filet drobiowy" nie oznacza wątpliwości co do treści przepisów prawa, lecz jest związane z błędnymi ustaleniami faktycznymi, które doprowadziły do niewłaściwego zastosowania, w tym zakresie, przepisów prawa materialnego. Należy też podkreślić, że w przypadku odmiennego rozstrzygnięcia w dwóch podobnych sprawach administracyjnych, trudno mówić o utrwalonej praktyce rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Nie można uznać, że organ rozstrzygając daną sprawę administracyjną, jest związany wcześniejszym własnym rozstrzygnięciem w podobnej sprawie jeżeli dojdzie do wniosku, że w aspektach istotnych dla rozstrzyganej sprawy wcześniejsze rozstrzygniecie jest nieprawidłowe lub nie odpowiada specyfice rozpatrywanej sprawy. W niniejszej sprawie organy obu instancji dokładnie uzasadnili swoje stanowisko dotyczące stwierdzonych naruszeń prawa, które Sąd, poza kwestią dotyczącą użycia określenia "filet drobiowy" w opisowej nazwie produktu, uznał za zasadne. Sąd stwierdza, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj.: art. 77 § 1 i § 2 i art. 78 § 1 K.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie dowodów i niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego oraz nie uwzględnienie wniosków dowodowych żądanych przez Stronę. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że okoliczność w jaki sposób oznakowane są inne artykuły rolno-spożywcze występujące w obrocie, a nie będące przedmiotem kontroli i danego postępowania administracyjnego nie może przesądzać o wyniku tego postępowania administracyjnego. Dowody z etykiet dotyczących innych artykułów rolno-spożywczych nie przesądzają zatem o wyniku postępowania administracyjnego dotyczącego artykułu rolno-spożywczego, który jest przedmiotem tego postępowania. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem Skarżącego, że organ pominął w postępowaniu dowody z innych etykiet. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącego, że organ pominął dowody zgłoszone przez kontrolowanego w toku kontroli w piśmie z 13 września 2018 r. i z 21 września 2018 r. o przesłuchanie świadków, wyjaśnienia i uwagi kontrolowanego składane ustnie przy kontroli przez M.M. i T. P. oraz pisemnie 3 września 2018 r., mimo że dotyczyły przedmiotu kontroli, w tym tego czy wyrób kontrolowany był gotowym wyrobem, czy jego oznakowanie miało być zmienione przed wprowadzeniem produktów do obrotu, gdyż były jedynie oznaczone w sposób nietrwały polską etykietą, w związku z tym, że były przeznaczone do sprzedaży za granicę do kraju z Unii Europejskiej. Organ dokładnie odniósł się do powyższych zarzutów dotyczących wymienionych dowodów przedkładanych i wnioskowanych przez Stronę w trakcie kontroli oraz postępowania administracyjnego. Należy jednak podkreślić, że istota argumentacji Skarżącego, popierana podnoszonymi i wnioskowanymi dowodami, sprowadza się do zarzutu, że organy obu instancji nie uwzględniły, że sporny produkt był przeznaczony do sprzedaży za granicę do kraju z Unii Europejskiej, w związku z czym etykieta, którą produkt był oznaczony w trakcie kontroli miała tymczasowy, wewnętrzny charakter i miała być zmieniona na docelową etykietę w języku angielskim zawierającą pełną informację o produkcie. Sąd stwierdza, że analiza treści zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ nie kwestionuje powyższych twierdzeń Skarżącego. Należy podkreślić, że sporny produkt, jak wynika z akt administracyjnych sprawy i co też Skarżący wyjaśnił na rozprawie był towarem, który nie podlegał już dalszej obróbce technologicznej. Był to towar zapakowany i zamrożony. Taki też towar został poddany kontroli. Skarżący na żadnym etapie postępowania administracyjnego nie przedstawi docelowej etykiety w języku angielskim, która miała zastąpić tymczasową, skrótową etykietę w języku polskim. Jak wyjaśniła natomiast organ w zaskarżonej decyzji i czego nie kwestionuje Skarżący, kontrolę żywności przeprowadzono na etapie wprowadzenia do obrotu (tj. przechowywania w magazynie Wyrobów gotowych), kontrolowana żywność była oznakowana etykietami, sporządzonymi w języku polskim, których wzór znajdował się w dokumentacji zakładowej (dokument systemu HACCP "WZOR ETYKIETY PRODUKTU NR), przedstawiona w toku kontroli dokumentacja systemu HACCP dotycząca kontrolowanej żywności nie zawierała wzoru etykiety produktu w języku angielskim (producent dysponował wyłącznie dokumentem systemu HACCP zawierającym wzór etykiety w języku polskim). Sąd stwierdza, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest etykiety w języku angielskim, na którą powołuje się Skarżący. Etykieta znajdująca się na spornym produkcie była jedyną, która została udostępniona podczas kontroli, co czyni argumentację Skarżącego nieskuteczną. Z tych względów podnoszone przez Skarżącego, powyższe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania należy uznać za niezasadne. Oznacza to również, że z powyższych względów niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 6 ust. 4 ustawy o jakości i art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, poprzez ich niezastosowanie do sprawy w sytuacji gdy wszystkie środki spożywcze poddane kontroli przeznaczone były do wywozu poza terytorium RP wobec czego nie było wymogu by zostały oznakowane w języku polskim, a decyzje dotyczą etykiety w języku polskim. Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentów złożonego, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, należy wyjaśnić, że postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym i w konsekwencji dokonywanie przez ten sąd ustaleń faktycznych jest dopuszczalne w zakresie uzasadnionym celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać sądowi dokonywanie ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że sąd w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić. Należy zauważyć, iż przeprowadzenie dowodu z dokumentu jest niezbędne, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż nie może prowadzić to do merytorycznego rozpoznania sprawy, bowiem rolą sądu jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego aktu. W niniejszej zaś sprawie Sąd uznał, iż uwzględnienie wniosku dowodowego wskazanego przez Skarżącego w treści skargi nie było niezbędne dla końcowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem dotychczas zgromadzony materiał dowodowy stwarzał Sądowi możliwość dokonania pełnej oceny legalności zaskarżonej decyzji Z uwagi na powyższe, Sąd w myśl art.145 ust. 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 tej ustawy.